Bera Boska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
'Bera Boska'
Owoce odmiany Bera Boska
Owoce odmiany Bera Boska
Rodzaj Grusza (Pyrus)
Gatunek Pyrus communis L., (Grusze zachodnie)
Rodzice przypadkowa siewka
Inne nazwy 'Kaiser Alexander'
Hodowca Jean-Baptiste Van Mons
Data wyhodowania 1826
Pochodzenie Francja, Linkebeeke

Grusza 'Bera Boska' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich. Stara odmiana pochodząca z Francji. Znaleziona jako przypadkowa siewka przez Dr. Van Monsa w Linkebeeke, natomiast nazwę nadano na cześć dyrektora ogrodu botanicznego w Paryżu Louisa Augustina Guillaume Bosc (1759-1828)[1][2]. W Polsce należała dawniej do do­boru, obecnie jest rzadko spotykana i tylko w starych sadach.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój

Drzewo rośnie średnio silnie. Tworzy koronę wysoką, stożkowatą, średnio zagęszczoną z pędami nieco przewisającymi.

Owoce

Duże, regularne, silnie wydłużone, kształtu butelkowatego. Skórka szarożółta, pokryta cynamonowobrązowym ordzawieniem. Czasami występuje delikatny, brunatny rumieniec. Szypułka długa, średniej gru­bości, wygięta. Zagłębienie szypułkowe małe lub niezaznaczone. Kielich mały, zamknięty lub półotwarty. Zagłębienie kielichowe płytkie i wąskie. Miąższ żółtawobiały, drobnoziarnisty, masłowy, bardzo soczysty, o cynamonowym aromacie.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jesienna odmiana deserowa. Odmiana dobra do ogrodów przydomowych w cieplejszych rejonach Polski. Jest jedną z odmian preferowanych w polskim programie rolnośrodowiskowym mającym na celu ochronę zagrożonych zasobów genetycznych[3].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Późno wchodzi w okres owocowania (7-8 rok po posadzeniu), owocuje zwykle corocznie i obficie. Kwitnie późno i długo, jest dobrym zapylaczem dla wielu odmian.

Podkładka i stanowisko[edytuj | edytuj kod]

Jako podkładki zaleca się siewki gruszy kaukaskiej, ponieważ z pigwą zrasta się źle. Wymaga gleb głębokich oraz ciepłych, znosi piaszczyste.

Zdrowotność[edytuj | edytuj kod]

Na mróz mało odporna, na parcha bardzo odporna.

Zbiór i przechowywanie[edytuj | edytuj kod]

Zbiór owoców najczęściej przypada na koniec września lub początek października. Przechowują się około 2 miesięcy, w chłodni do stycznia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Beurre Bosc, Dessert pear (ang.). National Fruit Collection. [dostęp 2016-08-14].
  2. Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006, s. 156. ISBN 83-89211-18-1.
  3. Grzegorz Hodun, Wiesław Podyma: Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie. Warszawa: Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, 2011, s. 21–22, seria: Biblioteczka programu rolnośrodowiskowego 2007–2013. ISBN 978-83-62164-36-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Szczepan Pieniążek: Sadownictwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988. ISBN 83-09-01251-9.
  2. Bolesław Sękowski: Pomologia systematyczna. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993. ISBN 83-01-10859-2.