Lubie (jezioro w województwie zachodniopomorskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lubie
Jezioro Lubieszewskie
Ilustracja
Jez. Lubie, widok na południowy brzeg w tle Puszcza Drawska, 2018 r.
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Gudowo, Lubieszewo, Karwice
Region Pojezierze Drawskie,
Równina Drawska,
Pojezierze Wałeckie
Wysokość lustra 95,5 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 1487,5 ha
Wymiary
• max długość

14,1 km
Głębokość
• maksymalna

46,2 m
Hydrologia
Rzeki zasilające Drawa
Rzeki wypływające Drawa
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie gminy Złocieniec
Mapa konturowa gminy Złocieniec, na dole po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Lubie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Lubie”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko centrum na prawo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Lubie”
Położenie na mapie powiatu drawskiego
Mapa konturowa powiatu drawskiego, blisko centrum na lewo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Lubie”
Ziemia53°27′13″N 15°54′38″E/53,453611 15,910556

Lubiejezioro położone na południowy wschód od miejscowości Drawsko Pomorskie w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Złocieniec. Jezioro znajduje się na obszarze trzech mezoregionów: Pojezierzu Drawskim, Pojezierzu Wałeckim i zachodnia zatoka na Równinie Drawskiej.

Hydrologia[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 1487,5 ha i znajduje się na wysokości 95,5 m n.p.m.[1]

Głębokość jeziora wynosi do 46,2 m, długość 14,1 km. Na jeziorze znajduje się 5 wysp: Sołtysie, Rybaki, Kamieniec, Ptaszyniec i Wyspa Bezimienna. Południowy brzeg porasta Puszcza Drawska, przez jezioro Lubie przepływa Drawa.

Zagospodarowanie[edytuj | edytuj kod]

Kemping na wyspie Sołtysie w tle Jezioro Lubie, 2018 r.

Nad jeziorem leżą 3 miejscowości: Gudowo, Lubieszewo, Karwice oraz osada Błędno. Południowy brzeg jeziora (od strony Karwic) porastają Bory Karwickie, w których zlokalizowany jest Poligon Drawski – ta część jest niedostępna dla osób cywilnych. Turystyka i ośrodki rozwijają się prężnie jedynie na pozostałych brzegach jeziora Lubie. Jezioro posiada piaszczyste plaże. Jest nad nim zlokalizowanych co najmniej 7 ośrodków wypoczynkowych, kwatery prywatne, kempingi i kilka pól namiotowych.

Przez jezioro przebiega szlak kajakowy im. ks. Kardynała Karola Wojtyły oraz szlak rowerowy o długości ok. 50 km.

Jezioro obfituje w ryby – szczególnie szczupaki, okonie, sandacze, leszcze, a z racji głębokiej i czystej wody również w sieje i sielawy[potrzebny przypis]. Raki widywane wyłącznie w śladowych ilościach.

Badania z 1998 i 1999 potwierdziły występowanie w jeziorze Lubie populacje reliktowych gatunków polodowcowych drobnych skorupiaków Mysis oculata v. relicta i Pallasea quadrispinosa[2].

Administratorem wód jeziora jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Poznaniu. Gospodarzem jeziora jest Gospodarstwo Rybackie "Złocieniec" sp. z o.o.[3]

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Do roku 1945 niem. Gross Lübbe-See. Nazwę Lubie wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę jeziora[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Drawsko Pomorskie. Invest Plan Sp. z o.o.. Drawsko Pomorskie: Urząd Miasta i Gminy Drawsko Pomorskie, 2003, s. 21.
  2. Grzegorz Kruczek. Relikty polodowcowe jeziora Lubie. „Chrońmy Przyrodę Ojczystą”. 2 (57), s. 118, 2001. ISSN 0009-6172. 
  3. Regulamin-Informator Przedsiębiorstwa Rybackiego "Złocieniec". Przedsiębiorstwo Rybackie "Złocieniec" sp. z o.o., 2009. [dostęp 2009-08-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-05)].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 8)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]