Lubotyń (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Lubotyń w innych znaczeniach tego słowa.
Artykuł 52°23′38″N 18°37′45″E
- błąd 38 m
WD 52°23'N, 18°41'E, 52°24'5.33"N, 18°37'39.29"E
- błąd 20263 m
Odległość 1961 m
Lubotyń
wieś
Ilustracja
Kościół Świętego Wawrzyńca
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat kolski
Gmina Babiak
Wysokość 103 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 349[1]
Strefa numeracyjna 63
Kod pocztowy 62-620[2]
Tablice rejestracyjne PKL
SIMC 0281105
Położenie na mapie gminy Babiak
Mapa konturowa gminy Babiak, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Lubotyń”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Lubotyń”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Lubotyń”
Położenie na mapie powiatu kolskiego
Mapa konturowa powiatu kolskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Lubotyń”
Ziemia52°23′38″N 18°37′45″E/52,393889 18,629167
Fragment centrum wsi

Lubotyńwieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Babiak, nad Jeziorem Lubotyńskim, na Pojezierzu Kujawskim.

Lubotyń uzyskał lokację miejską w 1242 roku, zdegradowany przed 1400 rokiem[3]. Wieś duchowna Lubotyn, własność biskupów włocławskich, położona było w 1785 roku w powiecie przedeckim województwa brzeskokujawskiego[4]. Do 1954 roku istniała gmina Lubotyń. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest przy tzw. Magistrali Węglowej. Pierwsza wzmianka o istnieniu osady pochodzi z 1224 r. Aż do rozbiorów była ona własnością biskupów kujawskich.

Okolice wsi mają bardzo urozmaicony krajobraz. W rynnie polodowcowej leży Jezioro Lubotyńskie o powierzchni 106,1 ha. Jego długość wynosi 2,8 km, a największa szerokość – ok. 550 m. W sąsiedztwie Lubotynia znajduje się rezerwat przyrody Kawęczyńskie Brzęki z najdalej wysuniętym na wschód Niziny Wielkopolsko-Kujawskiej stanowiskiem jarzębu brekinii (Sorbus torminalis).

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 269.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Lubotyń[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0281111 Bagno część wsi
0281128 Kawęczyn część wsi

Kościół[edytuj | edytuj kod]

Renesansowy kościół Świętego Wawrzyńca został wzniesiony w latach 1612-1620 z fundacji Jadwigi Sierakowskiej, kasztelanowej lądzkiej. Jest budynkiem jednonawowym, murowanym z cegły w układzie polskim. Węższe prezbiterium jest zamknięte wielobocznie. Od zewnątrz ściany są oszkarpowane. Mury nawy zdobią bliźniacze płyty zamknięte półkoliście. Szczyt fasady zachodniej jest zakończony półkolistymi uskokami schodkowymi, poniżej których schodzą tynkowane blendy. Na osi fasady jest umieszczony skromny portal z początku XVII wieku, z kartuszem kamiennym z herbem Rawicz, biskupa włocławskiego Pawła Wołuckiego. W barokowym ołtarzu głównym - z początku XVIII wieku - są ustawione rzeźby świętych: Wojciecha, Stanisława, Wawrzyńca i Kazimierza oraz Archanioła Michała. Uwagę zwraca również kamienne epitafium fundatorki kościoła z herbami Łódź i Ogończyk, wystawione w 1640 roku.

Parafia lubotyńska administracyjnie należy do dekanatu sompoleńskiego (diecezja włocławska).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Lubotyń w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2020-01-30] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 682 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 46-47.
  4. Karol de Perthées, Mapa województwa brzesko-kujawskiego i inowrocławskiego, 1785 r.
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]