Paweł Wołucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Wołucki
Ilustracja
Herb duchownego
Data urodzenia

1560

Data śmierci

15 listopada 1622

Miejsce pochówku

Włocławek

Biskup diecezjalny włocławski
Okres sprawowania

1616–1622

Biskup diecezjalny łucki
Okres sprawowania

1607–1616

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Nominacja biskupia

5 grudnia 1594

Sakra biskupia

brak danych

Sukcesja apostolska
Konsekrator

nieznany

Paweł Wołucki herbu Rawicz[1] (ur. 1560, zm. 15 listopada 1622) – polski duchowny katolicki, dyplomata, biskup kamieniecki, włocławski i łucki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po studiach w Rzymie pracował w kancelarii króla Zygmunta III Wazy i był jego posłem do papieża Pawła V[2].

Prekonizowany został na ordynariusza kamienieckiego (5 grudnia 1594 roku), a osiem lat później osadził w Latyczowie dominikanów[3]. Po przeniesieniu (30 lipca 1607 roku) na biskupstwo łuckie, nowo powstałe seminarium powierzył jezuitom (1610 rok). Odbudował spaloną katedrę i zapoczątkował budowę kościoła pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła.

Jako senator wziął udział w sejmach: 1601, 1603, 1605, 1607, 1609, 1616, 1619, 1620 i 1621 roku[4].

W 1613 roku wyznaczony został senatorem rezydentem[5].

18 maja 1616 roku został przeniesiony na biskupstwo włocławskie.
Swą posługę sprawował jako kanonik łucki i krakowski, był także mogilskim opatem komendatoryjnym.
Był założycielem fundacji Książąt Mazowieckich (1613 rok) z której środków powstawała świątynia pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej[6], w 1617 roku sprowadził do Bydgoszczy jezuitów[7], a w 1619 odnowił seminarium we Włocławku[8], wybudował też w 1622 roku drewniany kościół w Smardzewicach[9].

Mecenas zakonu jezuitów pochowany został w katedrze włocławskiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herbarz polski, t. IX, Lipsk 1842, s. 423.
  2. Hanna Osiecka-Samsonowicz, Nieznane poselstwo obediencyjne biskupa Pawła Wołuckiego do papieża Pawła V w 1613 r.
  3. Sanktuarium w Latyczowie (Podole).
  4. Leszek Andrzej Wierzbicki, Senatorowie koronni na sejmach Rzeczypospolitej, Warszawa 2017, s. 173.
  5. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 81.
  6. Historia kościoła pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej.
  7. Kalendarium Bydgoszczy.
  8. Wyższe Seminarium Duchowne we Włocławku.
  9. Gmina Wolburz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]