Małgorzata II z Hainaut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Małgorzata II (Hainaut)
Małgorzata I (Holandia)
ilustracja
Hrabina Hainaut
Okres panowania od 26 września 1345
do 23 czerwca 1356
Poprzednik Wilhelm II
Następca Wilhelm III Bawarski
Hrabina Holandii i Zelandii
Okres panowania od 26 września 1345
do 1354
Poprzednik Wilhelm IV
Następca Wilhelm V Bawarski
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia Avesnes
Data urodzenia 1311
Data i miejsce śmierci 23 czerwca 1356
Le Quesnoy
Ojciec Wilhelm I Dobry
Matka Joanna de Valois
Mąż Ludwik IV Bawarski
Dzieci Ludwik VI Bawarski
Wilhelm I Bawarski
Albrecht I Bawarski
Otto V Bawarski

Małgorzata II (ur. 1311, zm. 23 czerwca 1356 w Le Quesnoy[1]) – królowa Niemiec, hrabina Hainaut, Holandii, Zelandii, cesarzowa, córka hrabiego Hainaut i Holandii Wilhelma I Dobrego i Joanny, córki księcia Karola de Valois, siostra królowej Anglii Filipy.

26 lutego 1324 r. w Kolonii poślubiła króla Niemiec Ludwika IV Bawarskiego (1 kwietnia 1282 - 11 października 1347), syna księcia Górnej Bawarii Ludwika II Mocnego i Matyldy, córki króla Niemiec Rudolfa I Habsburga. Dzięki temu małżeństwu Małgorzata została królową Niemiec. W styczniu 1328 r. razem z mężem otrzymała koronę cesarską w Rzymie. Ludwik i Małgorzata mieli razem pięciu synów i pięć córek:

W 1345 r. jej starszy brat Wilhelm zginął w bitwie pod Warns. Cesarz Ludwik przekazał prawa do Holandii, Hainaut, Zelandii i Fryzji swojej żonie, a później także swojemu synowi Wilhelmowi. Prawa sióstr Małgorzaty, m.in. angielskiej królowej Filipy, zostały zignorowane. W 1346 r. Małgorzata przybyła do Holandii, by umocnić swoją władzę. Jej mąż w tym czasie walczył z pretendentem do korony Karolem Luksemburskim, który koronował się na króla w Akwizgranie.

Ludwik IV zmarł 11 października 1347 r. Jedynym królem został Karol Luksemburski. Bawarię odziedziczyło sześciu synów Ludwika. W 1349 r. podzielili oni państwo w następujący sposób: Ludwik V otrzymał Brandenburgię i Tyrol, Ludwik VI i Otto V otrzymali Górną Bawarię. Stefan II, Wilhelm I i Albrecht I otrzymali Dolną Bawarię, Holandię i Hainaut. Ludwik V i Stefan II nie byli synami Małgorzaty, a Otto V i Albrecht I byli nieletni. Ludwik VI zrezygnował ze swoich praw do Holandii i Hainaut na rzecz Wilhelma i Albrechta w 1349 r., kiedy po małżeństwie z Kunegundą, córką Kazimierza III Wielkiego, pojawiła się perspektywa korony polskiej.

W takiej sytuacji również Małgorzata zrezygnowała z władzy i przekazała niderlandzkie hrabstwa Wilhelmowi. Jego rządy nie cieszyły się jednak poparciem możnowładztwa, które w 1350 r. poprosiło Małgorzatę o powrót do Holandii. Wówczas stronnicy Wilhelma zawiązali 23 maja Ligę Dorsza, a stronnicy cesarzowej-wdowy odpowiedzieli na to Ligą Haka. Rozpoczęła się kilkuletnia wojna między matką a synem o władzę na Hainaut i Holandią, znana jako "wojna haka i dorsza" (Hoekse en Kabeljauwse twisten).

Pomoc dla Małgorzaty nadeszła ze strony jej szwagra, króla Anglii Edwarda III. W 1351 r. przysłane przezeń posiłki wygrały bitwę morską pod Veere. Wkrótce jednak Wilhelm pokonał stronników matki pod Vlaardingen. Klęska to oznaczała upadek sprawy Małgorzaty. Edward III rychło zmienił strony i poparł Wilhelma. Wojna przeciągnęła się do 1354 r., kiedy to zawarto pokój. Małgorzata pozostawała hrabiną Hainaut, Wilhelm otrzymywał Holandię i Zelandię. Małgorzata zmarła dwa lata później i Wilhelm ponownie zjednoczył niderlandzkie posiadłości Wittelsbachów.

Przypisy

  1. Lisanne Vleugels: Margaretha van Holland (1311-1356) (niderl.). huygens.knaw.nl. [dostęp 2015-09-24].


Poprzednik
Beatrycze Świdnicka
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
1328-1347
Królowa Rzymian (Niemiec)
1324-1347
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Blanka de Valois