Maciej Maurycy Starzeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maciej Maurycy Starzeński herbu Lis (ur. 24 lutego 1717 w Iłowcu[1][a], zm. 28 listopada 1787 w Olejowie) – polski arystokrata, starosta brański, sekretarz hetmana Jana Klemensa Branickiego[b][2], hrabia galicyjski od 1780[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W PSB brak miejsca urodzenia. Zamieszczono informację: ochrzczony 21 lutego 1718 w Lublinie.
  2. Miał dziewięcioro rodzeństwa; zob. bracia: Józef Nikodemkasztelan gnieźnieński, Łukasz Franciszek Michałopat lubiński, Melchiorpedagog i pisarz, Piotrregimentarz wojsk koronnych. Jednym z jego synów był Michał Hieronimstarosta brański, powstaniec kościuszkowski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 886.
  2. Zofia Zielińska: Starzeński Maciej Maurycy. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XLII/3, zeszyt 174 (2003–2004): Stanisław ks. Mazowiecki – Stawiarski Seweryn. Warszawa-Kraków: Instytut Historii PAN, s. 412–416. ISBN 83-88909-13-4.