Malinniki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Malinniki
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

bielski

Gmina

Orla

Liczba ludności (2011)

206[2][3]

Strefa numeracyjna

85

Kod pocztowy

17-106[4]

Tablice rejestracyjne

BBI

SIMC

0038190[5]

Położenie na mapie gminy Orla
Mapa konturowa gminy Orla, w centrum znajduje się punkt z opisem „Malinniki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Malinniki”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Malinniki”
Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa konturowa powiatu bielskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Malinniki”
Ziemia52°39′42″N 23°17′12″E/52,661667 23,286667[1]

Malinniki (dodatkowa nazwa w języku białoruskim Mаліннікі; w miejsc. gwarze Malinnyki[6]), Malenikiwieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Orla[5][7]. Leży przy drodze krajowej nr 66.

Integralne części wsi Malinniki[5][7]
SIMC Nazwa Rodzaj
0038209 Baranowce kolonia
0038215 Malinniki-Kolonia kolonia

O wsi[edytuj | edytuj kod]

Wieś jest siedzibą sołectwa Malinniki, w którego skład wchodzi również miejscowość Malinniki-Kolonia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wieś zamieszkiwana jest przez mniejszość białoruską[8]. Mieszkańcy Malinnik w codziennych kontaktach posługują się między sobą ukraińską gwarą podlaską, lecz w wyniku uwarunkowań historyczno-geograficznych nie wykształcili ukraińskiej odrębności narodowej przyjąwszy białoruską tożsamość narodową[6][9]. W Malinnikach działa białoruski zespół folklorystyczny Malinki wykonujący utwory ludowe w tutejszej gwarze[8].

Cerkiew cmentarna pw. św. Męczennika Młodzieńca Gabriela w Malinnikach

Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii św. Proroka Eliasza w Podbielu. W pobliżu wsi znajduje się czynny prawosławny cmentarz z XIX wieku[10] wraz z cerkwią pw. św. Gabriela Męczennika. Natomiast wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Zygmunta w Kleszczelach[11].

Na przełomie XVIII i XIX wieku wieś Malinniki (i Zaleszany) były własnością generała Karola Malczewskiego, postaci barwnej, zasłużonej dla historii Polski, przyjaciela Klemensa Branickiego i króla Stanisława Augusta. Po jego bezpotomnej śmierci w 1809 roku majątek podzielony w wyniku dziedziczenia i sprzedaży przetrwał do końca wieku XIX jako trzy majątki niezależne, będące własnością: Aleksandra Malczewskiego, Dymitra Rozwadowskiego i Stanisława Lipnickiego[potrzebny przypis].

Urodzeni w Malinnikach[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Kopa – muzyk, folklorysta, popularyzator kultury muzycznej podlaskich Białorusinów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 76153
  2. Wieś Malinniki w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-12-13], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  3. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  4. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 760 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  5. a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
  6. a b Jerzy Hawryluk. Chichot Stalina nad orlańską gminą, czyli nazwy «trochu po-naszomu, trochu po-czort-znaje-jakomu. „Над Бугом і Нарвою”. 6 (118), XI-XII 2011. Związek Ukraińców Podlasia. ISSN 1230-2759. [dostęp 2015-10-22]. (pol.). 
  7. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  8. a b "Malinki" wieś Malinniki, gm. Orla. [w:] Poznaj zwyczaje swojego regionu [on-line]. Suwalski Dziennik Internetowy "Suwalki24.pl", 2014-08-04. [dostęp 2016-10-07].
  9. Jerzy Hawryluk. Chto my je? Jakaja nasza mowa?. „Над Бугом і Нарвою”. 3, 2005. Związek Ukraińców Podlasia. [dostęp 2016-10-07]. (pol.). 
  10. Andrzej Michałowski, Alicja Sulimierska, Elżbieta Baniukiewicz: Studia i Materiały. Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Białostockie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu. Narodowa Instytucja Kultury, 1996, s. 42.
  11. Opis parafii św. Zygmunta na stronie diecezji

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]