Malinniki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°39′43″N, 23°17′09″E
- błąd 38 m
WD 52°39'42.8"N, 23°17'8.9"E, 52°39'44.10"N, 23°17'14.17"E
- błąd 14 m
Odległość 1 m
Malinniki
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat bielski
Gmina Orla
Liczba ludności (2011) 206[1][2]
Strefa numeracyjna 85
Kod pocztowy 17-106[3]
Tablice rejestracyjne BBI
SIMC 0038190[4]
Położenie na mapie gminy Orla
Mapa konturowa gminy Orla, w centrum znajduje się punkt z opisem „Malinniki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Malinniki”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Malinniki”
Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa konturowa powiatu bielskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Malinniki”
Ziemia52°39′43″N 23°17′09″E/52,661944 23,285833

Malinniki (dodatkowa nazwa w języku białoruskim Mаліннікі; w miejsc. gwarze Malinnyki[5]) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Orla[4][6]. Leży przy drodze krajowej nr 66.

Integralne części wsi Malinniki[4][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0038209 Baranowce kolonia
0038215 Malinniki-Kolonia kolonia

O wsi[edytuj | edytuj kod]

Wieś jest siedzibą sołectwa Malinniki, w którego skład wchodzi również miejscowość Malinniki-Kolonia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wieś zamieszkiwana jest przez mniejszość białoruską[7]. Mieszkańcy Malinnik w codziennych kontaktach posługują się między sobą ukraińską gwarą podlaską, lecz w wyniku uwarunkowań historyczno-geograficznych nie wykształcili ukraińskiej odrębności narodowej przyjąwszy białoruską tożsamość narodową[5][8]. W Malinnikach działa białoruski zespół folklorystyczny Malinki wykonujący utwory ludowe w tutejszej gwarze[7].

Cerkiew cmentarna pw. św. Męczennika Młodzieńca Gabriela w Malinnikach

Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii św. Proroka Eliasza w Podbielu. W pobliżu wsi znajduje się czynny prawosławny cmentarz z XIX wieku[9] wraz z cerkwią pw. św. Gabriela Męczennika. Natomiast wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Zygmunta w Kleszczelach[10].

Na przełomie XVIII i XIX wieku wieś Malinniki (i Zaleszany) były własnością generała Karola Malczewskiego, postaci barwnej, zasłużonej dla historii Polski, przyjaciela Klemensa Branickiego i króla Stanisława Augusta . Po jego bezpotomnej śmierci w 1809 roku majątek podzielony w wyniku dziedziczenia i sprzedaży przetrwał do końca wieku XIX jako trzy majątki niezależne, będące własnością: Aleksandra Malczewskiego, Dymitra Rozwadowskiego i Stanisława Lipnickiego[potrzebny przypis].

Urodzeni w Malinnikach[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Kopa – muzyk, folklorysta, popularyzator kultury muzycznej podlaskich Białorusinów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Malinniki w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2020-12-13] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 760 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. a b Jerzy Hawryluk. Chichot Stalina nad orlańską gminą, czyli nazwy «trochu po-naszomu, trochu po-czort-znaje-jakomu. „Над Бугом і Нарвою”. 6 (118), XI-XII 2011. Związek Ukraińców Podlasia. ISSN 1230-2759 (pol.). [dostęp 2015-10-22]. 
  6. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. a b "Malinki" wieś Malinniki, gm. Orla. W: Poznaj zwyczaje swojego regionu [on-line]. Suwalski Dziennik Internetowy "Suwalki24.pl", 2014-08-04. [dostęp 2016-10-07].
  8. Jerzy Hawryluk. Chto my je? Jakaja nasza mowa?. „Над Бугом і Нарвою”. 3, 2005. Związek Ukraińców Podlasia (pol.). [dostęp 2016-10-07]. 
  9. Andrzej Michałowski, Alicja Sulimierska, Elżbieta Baniukiewicz: Studia i Materiały. Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Białostockie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu. Narodowa Instytucja Kultury, 1996, s. 42.
  10. Opis parafii św. Zygmunta na stronie diecezji

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]