Wojciech Staroń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojciech Staroń (ur. 9 grudnia 1973 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim) – polski operator, reżyser filmów dokumentalnych.

Członek Polskiej Akademii Filmowej i Europejskiej Akademii Filmowej (EFA). W 2014 roku ekspert Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej[1].

Praca zawodowa[edytuj]

W 1996 roku ukończył Wydział Operatorski Szkoły Filmowej w Łodzi. Jest autorem zdjęć do kilkudziesięciu filmów. W filmie fabularnym zadebiutował w 2004 roku jako drugi operator przy Moim Nikiforze Krzysztofa Krauzego. Kontynuował współpracę z reżyserem przy filmach Plac Zbawiciela oraz Papusza.

Nagrody[edytuj]

Wojciech Staroń jest laureatem kilkudziesięciu nagród. Najważniejsze to Srebrny Niedźwiedź festiwalu Berlinale 2011 za zdjęcia do filmu Nagroda[2], Złota Żaba 14. festiwalu Camerimage za zdjęcia do filmu Plac Zbawiciela[3] oraz nagrody za dwa filmy dokumentalne jego autorstwa: Syberyjska lekcja (1998) i Argentyńska lekcja (2011)[4].

Filmografia[edytuj]

Operator[edytuj]

Reżyser[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]