Wojciech Staroń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojciech Staroń (ur. 9 grudnia 1973 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim) – polski operator, reżyser filmów dokumentalnych.

Członek Polskiej Akademii Filmowej i Europejskiej Akademii Filmowej (EFA). W 2014 roku ekspert Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej[1].

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku ukończył Wydział Operatorski Szkoły Filmowej w Łodzi. Jest autorem zdjęć do kilkudziesięciu filmów. W filmie fabularnym zadebiutował w 2004 roku jako drugi operator przy Moim Nikiforze Krzysztofa Krauzego. Kontynuował współpracę z reżyserem przy filmach Plac Zbawiciela oraz Papusza.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wojciech Staroń jest laureatem kilkudziesięciu nagród. Najważniejsze to:

oraz nagrody za filmy dokumentalne jego autorstwa, m.in: Syberyjska lekcja (1998), Argentyńska lekcja (2011)[5] i Bracia (2015).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Operator[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Składy stałych komisji eksperckich PISF w PO „Produkcja filmowa” 2014. pisf.pl. [dostęp 2014-02-19].
  2. Konkurs Polski Camerimage: Złota Żaba dla „Placu Zbawiciela”. onet.pl. [dostęp 2014-02-19].
  3. Berlinale: Srebrny Niedźwiedź dla polskiego operatora!. newsweek.pl. [dostęp 2014-02-19].
  4. FilmPolski.pl, „FilmPolski” [dostęp 2018-03-04] (pol.).
  5. Argentyńska lekcja. pisf.pl. [dostęp 2014-02-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]