Marian Rusecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Rusecki
profesor nauk teologicznych
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1942
Janów Lubelski
Data i miejsce śmierci 15 grudnia 2012
Lublin
Dyrektor Instytutu Teologii Fundamentalnej KUL
Okres sprawowania 1992 - 2008
Przewodniczący Komitetu Nauk Teologicznych PAN
Okres sprawowania 2003 - 2011
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 29 czerwca 1966
Odznaczenia
POL Polonia Restituta Kawalerski BAR.svg

Marian Jan Rusecki (ur. 22 marca 1942 w Janowie Lubelskim, zm. 15 grudnia 2012 w Lublinie) – profesor nauk teologicznych, wykładowca KUL, polski duchowny katolicki, kapelan honorowy papieża.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1966 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Bolesława Pylaka. Po święceniach pracował jako wikariusz w parafii Garbów, a następnie w parafii św. Pawła w Lublinie. W 1974 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uzyskał doktorat z teologii fundamentalnej na podstawie rozprawy Współczesne dyskusje nad teorią apologetyki, napisanej pod kierunkiem ks. prof. Eugeniusza Kopcia. W 1976 był stypendystą Institut Catholique w Paryżu, a w 1983 i 1989 – Katolickiego Uniwersytetu w Louvain-la-Neuve. W 1984 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i rozprawy Funkcja motywacyjna cudu w teologii XX wieku. W 1991 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego i tytuł naukowy profesora, w 1994 – profesora zwyczajnego.

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Od 1974 pracownik naukowy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Przez pewien czas pracownik naukowy Katedry Teologii Fundamentalnej i Ekumenicznej Uniwersytetu Szczecińskiego. Specjalizował się w chrystologii fundamentalnej, religiologii, teorii teologii fundamentalnej.

Doprowadził do włączenia teologii do grona dyscyplin naukowych zrzeszonych w Polskiej Akademii Nauk, co znalazło swój finał w utworzeniu w 2003 Komitetu Nauk Teologicznych.

Członkostwo w organizacjach i spełniane funkcje[edytuj | edytuj kod]

  • 1986–1989 oraz 1992–1998 prodziekan Wydziału Teologii KUL
  • 1992–2008 dyrektor Instytutu Teologii Fundamentalnej KUL
  • 1986–2010 kierownik Katedry Chrystologii Fundamentalnej KUL
  • 2010–2012 kierownik Katedry Misjologii KUL
  • 2003–2011 przewodniczący Komitetu Nauk Teologicznych Polskiej Akademii Nauk

i redaktor naczelny dwóch serii wydawniczych: Studia Nauk Teologicznych PAN oraz Wkład chrześcijaństwa w kulturę polską

  • 2005–2012 przewodniczący Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce
  • 2007–2010 członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów
  • 1990–1996 członek Redakcji Naczelnej Encyklopedii Katolickiej
  • członek Towarzystwa Naukowego KUL
  • członek Lubelskiego Towarzystwa Naukowego
  • członek korespondent Pontificia Academia Theologica w Watykanie
  • członek Europejskiego Stowarzyszenia Teologów Katolickich
  • konsultor Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor 35 monografii książkowych, w tym 18 zbiorowych i 17 indywidualnych, ponad 650 artykułów naukowych i popularnonaukowych oraz encyklopedycznych. Do najważniejszych opracowań zbiorowych można zaliczyć m.in.:

  • Cud w myśli chrześcijańskiej, 1991, ​ISBN 83-86668-61-X​,
  • Być chrześcijaninem dziś: teologia dla szkół średnich (red.), Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin 1992, s. 680, ​ISBN 83-228-0265-X​,
  • Cud w chrześcijaństwie, 1996,
  • Funkcje cudu, 1997,
  • Istota i geneza religii, Verbinum, Warszawa 1989, s. 268, ​ISBN 83-85009-51-5​;19972,
  • Fenomen chrześcijaństwa: wkład w kulturę, 2001,
  • Problem cudu w religiach pozachrześcijańskich, 2001,
  • Pan zmartwychwstał i żyje: zarys teologii rezurekcyjnej, 2006,
  • Traktat o cudzie, 2006
  • Traktat o religii, 2007, wyd.Verbinum[1]
  • Traktat o Objawieniu, Wydawnictwo Księży Sercanów, Kraków 2007, ss. 837, ​ISBN 978-83-7519-029-8

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]