Mariusz Walter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mariusz Walter
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1937
Lwów[1]
Zawód reżyser filmów dokumentalnych i programów telewizyjnych, dziennikarz, przedsiębiorca
Współmałżonek Bożena Walter
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Mariusz Walter (ur. 4 stycznia 1937 we Lwowie) – polski reporter, reżyser, pracownik naukowy, menedżer, producent, współwłaściciel Grupy ITI, założyciel telewizji TVN, przedsiębiorca, od kilkunastu lat notowany na liście 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”. Od 1 stycznia 2013 do 2018 honorowy prezes Grupy ITI[2][3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Marii z domu Kozłowskiej i Karola Waltera (1891-1940), sędziego we Lwowie, ofiary zbrodni katyńskiej, zamordowanego na terenach ukraińskich[5][6][7]. Został absolwentem Politechniki Śląskiej w Gliwicach, pracę w mediach zaczynał w studenckim radiowęźle. W latach 70. stał się jednym z najbardziej znanych dziennikarzy i producentów telewizyjnych.

Dziennikarz TVP w latach 1963–1982. W latach 1967–1983 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[8][9]. Redaktor naczelny Redakcji Widowisk Publicystycznych i Form Dokumentalnych Studia-2 TVP w latach 1978–1982. Współtworzył takie programy telewizyjne jak: „Turniej Miast” czy „Studio 2”. W stanie wojennym zakończył współpracę z TVP[10]. W latach 1979–1984[potrzebny przypis] wykładał na Uniwersytecie Śląskim[9].

W lutym 1983 Jerzy Urban zaproponował gen. Czesławowi Kiszczakowi utworzenie w ramach MSW PRL specjalnego zespołu propagandowego, który miał prowadzić czarną propagandę antysolidarnościową i kampanię na rzecz poprawy wizerunku służb podległych MSW w społeczeństwie; do takiego zespołu rekomendował Mariusza Waltera[11]. W swoim liście do Kiszczaka określił Waltera jako „najzdolniejszego redaktora telewizyjnego w Polsce, organizatora i koncepcjonistę”[9], „członka PZPR”, ale „raczej profesjonalistę niż polityka”[10]. Koncepcja utworzenia zespołu została odrzucona przez MSW[12]. Według „Newsweeka” sam Mariusz Walter nawet nie wiedział o planach powstania tego organu.

W 1984 założył z Janem Wejchertem holding ITI (International Trading and Investment). Przedsiębiorstwo otrzymało koncesję od władz PRL na sprowadzanie sprzętu elektronicznego z zagranicy i dystrybucję filmów na kasetach wideo w Polsce. W 1997 stanął na czele telewizji TVN, której kierownictwo w 2001 przekazał synowi Piotrowi.

Reżyser licznych filmów: Prawo Archimedesa (1977), Scena zbiorowa ze świętym (1974), 28 minut jazzu i Papa (1973), Gra o wszystko (1970).

Członek Kapituły nagrody Polskiej Rady Biznesu.

 Osobny artykuł: Grupa ITI.

Miejsce na liście najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”[edytuj | edytuj kod]

  • 2013 r. – miejsce 34 (850 mln zł)
  • 2012 r. – miejsce 33 (750 mln zł)
  • 2011 r. – miejsce 28 (850 mln zł)
  • 2009 r. – miejsce 44 (510 mln zł)
  • 2008 r. – miejsce 27 (1200 mln zł)
  • 2007 r. – miejsce 22 (1200 mln zł)
  • 2006 r. – miejsce 16 (1000 mln zł)
  • 2005 r. – miejsce 29 (500 mln zł)
  • 2004 r. – miejsce 34 (450 mln zł)

Źródło[13]:.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Jego film Pierwszy. Szósty zdobył nagrodę Miasta Wenecji w kategorii „Dokument” podczas Prix Italia 1971.

Laureat Nagrody Specjalnej Zarządu Konfederacji Lewiatan, przyznawanej osobom wybitnie zasłużonym na polu kultury, polityki, nauki, życia publicznego i gospodarki – 2012.[14]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniem Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego z 7 listopada 2001, „za wybitne zasługi w działalności telewizyjnej”, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[15].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Jest mężem znanej dziennikarki i długoletniej spikerki TVP w okresie PRL, Bożeny, ojcem prezenterki TVN Sandry Nowak oraz byłego prezesa TVN, a obecnie wiceprezesa i dyrektora generalnego TVN Piotra Waltera.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mariusz Walter Nota biograficzna.
  2. ITI ma nowego wiceprezesa. Walter zastąpił Waltera.
  3. Piotr Walter zastąpi Mariusza Waltera na stanowisku członka Zarządu Grupy ITI.
  4. ITI CORPORATION | Rejestr.io, rejestr.io [dostęp 2021-01-15] (pol.).
  5. Stanisław Maliszewski. Powstańcze losy rodziny Walterów. „Almanach Muzealny”. 6, s. 231, 2010. 
  6. Rafał Kalukin, Radosław Omachel: Mariusz Walter: Koniec wyścigu. newsweek.pl, 2012-11-22. [dostęp 2015-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-22)].
  7. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 102. [dostęp 2015-09-19].
  8. Mariusz Walter w serwisie „Ludzie Wprost”.
  9. a b c Majchrzak 2006 ↓, s. 107.
  10. a b Majchrzak 2006 ↓, s. 108.
  11. Majchrzak 2006 ↓, s. 103.
  12. Majchrzak 2006 ↓, s. 109.
  13. 100 Najbogatszych Polaków 2017 – Rankingi Wprost, 100najbogatszych.wprost.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  14. Mariusz Walter uhonorowany „za biznesowy sukces”, „TVN24.pl” [dostęp 2017-07-25].
  15. M.P. z 2002 r. nr 3, poz. 55 – pkt 3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]