Michał Jaros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Jaros
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1981
Aleksandrów Kujawski
Zawód, zajęcie polityk
Alma Mater Akademia Ekonomiczna we Wrocławiu
Stanowisko poseł na Sejm VI, VII, VIII i IX kadencji (od 2007)
Partia PO (2005–2016)
Nowoczesna (2017–2018)
PO (od 2019)
Odznaczenia
Order Honoru (Gruzja)

Michał Jaros (ur. 26 stycznia 1981 w Aleksandrowie Kujawskim) – polski polityk, samorządowiec, poseł na Sejm VI, VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 do 2004 był wiceprzewodniczącym zarządu krajowego Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W latach 2004–2005 był przewodniczącym samorządu studenckiego na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu[1]. W 2006 ukończył studia z zakresu zarządzania i inżynierii produkcji na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Prowadził własną działalność gospodarczą.

Został członkiem honorowym Towarzystwa Miłośników Kultury Kresowej[2], członkiem rady społecznej Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 1 we Wrocławiu[3], a także członkiem Międzyzakładowego Klubu Honorowych Dawców Krwi PCK przy PKP Wrocław Główny[4] i prezesem zarządu Fundacji Młoda Gwardia zajmującej się szkoleniem młodych siatkarek[5].

W 2005 wstąpił do Platformy Obywatelskiej. W tym samym roku bezskutecznie kandydował do Sejmu[6]. W latach 2006–2007 pełnił funkcję radnego wrocławskiej rady miejskiej[7]. W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski. Kandydując w okręgu wrocławskim, otrzymał 4740 głosów[8]. Był też pełnomocnikiem wojewody dolnośląskiego ds. Euro 2012[9]. W wyborach w 2011 uzyskał 9635 głosów i ponownie wszedł do Sejmu[10]. W Sejmie VII kadencji został m.in. przewodniczącym Parlamentarnego Zespołu ds. Wolnego Rynku oraz Parlamentarnego Zespołu do spraw Kresów, Kresowian i Dziedzictwa Ziem Wschodnich i wiceprzewodniczącym Polsko-Gruzińskiej Grupy Parlamentarnej. 30 października 2013 został zawieszony na 3 miesiące w prawach członka PO[11].

W 2014 przewodniczył kolejno regionalnym kampaniom wyborczym do Parlamentu Europejskiego[12] oraz przed wyborami samorządowymi[13]. W grudniu tegoż roku został sekretarzem Platformy Obywatelskiej w regionie dolnośląskim[14]. W wyborach w 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 12 233 głosy[15]. 20 marca 2016 został przewodniczącym wrocławskich struktur PO[16], którym był przez dwa dni. 13 czerwca tego samego roku wystąpił z partii, przechodząc do klubu poselskiego Nowoczesnej[17]. W styczniu 2017 został przyjęty do tej partii[18]. W tym samym roku zasiadł w jej radzie krajowej[19]. W 2018 kierował kampanią samorządową Koalicji Obywatelskiej we Wrocławiu[20]. 5 grudnia 2018 opuścił dotychczasowy klub i partię, przechodząc do klubu PO-Koalicja Obywatelska[21]. Powrócił potem także do PO. W 2019 został szefem sztabu Koalicji Europejskiej w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu wyborczym nr 12[22]. W lipcu 2019 został szefem regionalnego sztabu wyborczego Koalicji Obywatelskiej w kampanii wyborczej do polskiego parlamentu[23]. W wyborach w tym samym roku kolejny raz uzyskał mandat poselski, otrzymując z ramienia KO 30 196 głosów[24]. W Sejmie IX kadencji był inicjatorem powołania Parlamentarnego Zespołu ds. Związków Metropolitalnych, objął funkcję jego przewodniczącego[25]. W październiku 2019 ponownie został sekretarzem PO w województwie dolnośląskim[26].

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2005 Platforma Obywatelska Sejm V kadencji nr 3 1125 (0,89%) N[6]
2006 Rada miasta Wrocławia nr 3 1013 (3,04%) T[7]
2007 Sejm VI kadencji nr 3 4740 (0,85%) T[8]
2011 Sejm VII kadencji 9635 (1,94%) T[10]
2015 Sejm VIII kadencji 12 235 (2,34%) T[27]
2019 Koalicja Obywatelska Sejm IX kadencji 30 196 (4,61%) T[24]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony gruzińskim Orderem Honoru (2011)[28].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma dwóch synów: Ignacego i Ksawerego[29].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Życiorys. michaljaros.pl. [dostęp 2015-09-22].
  2. Honorowi członkowie Towarzystwa Miłośników Kultury Kresowej. kresowianie.info. [dostęp 2015-02-16].
  3. Prokurator Kaucz i politycy z Platformy Obywatelskiej doradzają dyrektorowi uniwersyteckiego szpitala i wydają opinie w sprawach finansowych. wdolnymslasku.pl, 15 lipca 2014. [dostęp 2015-02-16].
  4. Spotkanie z Michałem Jarosem, Posłem na Sejm RP. hdkpkp.wroclaw.pl, 23 września 2009. [dostęp 2015-02-16].
  5. Intensywny okres Fundacji Młoda Gwardia. siatka.org, 22 czerwca 2013. [dostęp 2015-03-24].
  6. a b Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2021-04-05].
  7. a b Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2021-04-05].
  8. a b Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2021-04-05].
  9. Nowy pełnomocnik wojewody ds. Euro 2012. duw.pl, 7 marca 2008. [dostęp 2013-10-31].
  10. a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2013-10-31].
  11. Posiedzenie Zarządu Krajowego PO 30.10.2013. platforma.org, 31 października 2013. [dostęp 2013-10-31].
  12. Wybory do PE. Platforma ma nowy plan – stawia na debaty z ekspertami. gazetawroclawska.pl, 6 maja 2014. [dostęp 2015-02-12].
  13. Michał Jaros – szef sztabu wyborczego: Jeżdżę po powiatach i sprawdzam, o co się bijemy. gazetawroclawska.pl, 19 sierpnia 2014. [dostęp 2015-02-12].
  14. Człowiek Protasiewicza sekretarzem PO w regionie. e-legnickie.pl, 20 grudnia 2014. [dostęp 2015-02-12].
  15. Oto nazwiska posłów z Wrocławia i Dolnego Śląska. Wygrywa PiS. gazetawroclawska.pl, 26 października 2015. [dostęp 2015-10-26].
  16. Malwina Gadawa: Michał Jaros nowym szefem wrocławskiej PO. Zechce zostać prezydentem?. gazetawroclawska.pl, 20 marca 2016. [dostęp 2016-06-13].
  17. Jaros przechodzi do Nowoczesnej. wyborcza.pl, 13 czerwca 2016. [dostęp 2016-06-13].
  18. Jacek Harłukowicz: Nowa wiceprezydent Wrocławia i koalicja z Petru. wyborcza.pl, 27 stycznia 2017. [dostęp 2017-11-27].
  19. Jacek Harłukowicz: Michał Jaros dla „Wyborczej”: Chcę być prezydentem Wrocławia. wyborcza.pl, 30 stycznia 2018. [dostęp 2018-12-08].
  20. Kto zostanie wiceprezydentem Jacka Sutryka? Ruszyła giełda nazwisk. wyborcza.pl, 25 października 2018. [dostęp 2019-01-18].
  21. Koniec klubu Nowoczesnej. Ośmiu posłów z .N przeszło do Platformy Obywatelskiej. polskieradio.pl, 5 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-05].
  22. Koalicja Europejska przedstawiła kandydatów do Parlamentu Europejskiego. muzyczneradio.pl, 27 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-29].
  23. Start kampanii wyborczej PO-KO we Wrocławiu: „Będziemy na każdym osiedlu”. wyborcza.pl, 7 lipca 2019. [dostęp 2019-08-30].
  24. a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
  25. Powstał Zespół ds. Związków Metropolitalnych. Wrocławski Związek Metropolitalny, 21 listopada 2019. [dostęp 2019-11-21].
  26. Platforma Obywatelska rozpoczyna powyborcze rozliczenia. radiowroclaw.pl, 26 października 2019. [dostęp 2019-11-13].
  27. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2021-04-05].
  28. Schetyna z wizytą w Gruzji. onet.pl, 20 czerwca 2011. [dostęp 2013-10-31].
  29. Ja i moja rodzina. michaljaros.pl. [dostęp 2015-02-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]