Michał Walewski (1735–1806)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Michał Walewski
Ilustracja
Herb
Kolumna
Rodzina Walewscy herbu Kolumna
Data urodzenia 1735
Data śmierci 1806
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów) I Klasa Orderu Orła Czerwonego (Prusy)

Michał Walewski herbu Kolumna (ur. 1735, zm. 1806) – wojewoda sieradzki w latach 1785-1792.

W 1764 roku był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa łęczyckiego i posłem łęczyckim na sejm elekcyjny[1].

Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego i poseł na sejm 1776 roku z województwa krakowskiego[2]. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[3]. W czasie Sejmu Czteroletniego 1788-1792 wysunął projekt rozbudowy polskiej armii do 100 000 żołnierzy, starosta libertowski, marszałek konfederacji barskiej województwa krakowskiego 14 grudnia 1771 roku[4], szambelan królewski od 1779 roku, podkomorzy krakowski w latach 1776-1785, rotmistrz kawalerii narodowej w 1789 roku.

Poseł na sejm 1780 roku z województwa krakowskiego[5].

Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792 roku, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 maja[6]. Marszałek konfederacji województwa krakowskiego[7] i konsyliarz konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej[8].

Jego córką była Karolina Teresa (1778–1846), zamężna za hrabią Aleksandrem Chodkiewiczem, a następnie żona księcia Aleksandra S. Golicyna (1789–1858)[9].

Ordery[edytuj | edytuj kod]

W 1785 roku odznaczony Orderem Orła Białego, w 1778 Orderu św. Stanisława[10], a w 1793 pruskim Orderem Orła Czerwonego[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 64.
  2. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.
  3. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 309.
  4. Władysław Konopczyński, Konfederacja barska, t. I, Warszawa 1991, s. 429.
  5. Dyaryusz Seymu Ordyngo [!] Warszawskiego Roku 1780 Dnia 2go Pazdziernika Zaczętego, z Wyrażeniem Posłow, Sessyi, Projektow, Mow, &c., Grodno 1780, s. 4.
  6. Łukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 271.
  7. Korrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne. 1792, no 47 + dod., s. 410.
  8. Dariusz Rolnik, Szlachta koronna wobec konfederacji targowickiej (maj 1792 – styczeń 1793), Katowice 2000, s. 163.
  9. Henryk Mościcki: Polski Słownik Biograficzny, t. VIII. Warszawa: 1959-1960, s. 221.
  10. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 234.
  11. Handbuch über den Königlich Preußischen Hof und Staat. Berlin: 1796, s. 27