Mikołaj Talwosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Łabędź

Mikołaj Talwosz herbu Łabędź (zm. 25 września 1598), marszałek nadworny litewski w 1588 roku, kasztelan trocki w 1596 roku, kasztelan żmudzki w 1570 roku, kasztelan miński w 1566 roku, starosta dyneburski i raduński, luteranin[1].

Rodzina pieczętowała się herbem Łabędź. Ojciec Adama, kasztelana żmudzkiego, ostatniego z rodu.

W latach (1566-1570) pełnił urząd kasztelana mińskiego. Podpisał unię lubelską 1569 roku[2]. W latach (1570-1588) był kasztelanem żmudzkim. Urząd marszałka nadwornego litewskiego sprawował od 1588 do 1596 roku. Pod koniec życia otrzymał stanowisko kasztelana trockiego (1596-1598).

Za młodu walczył u boku Romana Sanguszki, Grzegorza Chodkiewicza i Mikołaja Radziwiłła. Będąc pułkownikiem odznaczył się w walkach w Inflantach 1565 roku. Ze swym oddziałem pokonał Szwedów pod Kirempem. Był zasłużonym dyplomatą. Posłował do Moskwy 1570 roku, uzyskując 3 letni pokój w wojnie z Rosją.

W 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego na króla Polski[3].

Bibliografia[edytuj]

  • Kacper Niesiecki "Herbarz Polski" (wyd. 1839-1846, Talwosz herbu Łabędź)
  • "Encyklopedia ogólna wiedzy ludzkiej" Sobieszczańskiego (tom 11, str. 397

Przypisy

  1. Henryk Merczyng, Zbory i senatorowie protestanccy w dawnej Polsce, Warszawa 1904, s. 136.
  2. Skarbiec diplomatów papiezkich, cesarskich, krolewskich, książęcych; uchwał narodowych, postanowień różnych władz i urzędów posługujących do krytycznego wyjaśnienia dziejów Litwy, Rusi Litewskiéj i ościennych im krajów. t. II., Wilno 1862, s. 330.
  3. Świętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572-1576, Kraków 1917, s. 149