Józef Wandalin Mniszech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy marszałka. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Józef Wandalin Mniszech
Ilustracja
Herb
Mniszech
Rodzina Mniszchowie
Data urodzenia 1670
Data śmierci 1747
Ojciec Jerzy Jan Wandalin Mniszech
Matka Anna Chodkiewicz
Żona

1. Eleonora księżna Ogińska
2. Konstancja Tarłówna

Dzieci

z Eleonorą Ogińską:
Teresa Mniszech
z Konstancją Tarłówną:
Jerzy August Mniszech,
Jan Karol Mniszech,
Elżbieta Mniszchówna,
Ludwika Mniszchówna

Odznaczenia
Order Orła Białego Order św. Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania Order św. Aleksandra Newskiego

Józef Wandalin Mniszech herbu Mniszech (ur. w 1670, zm. w 1747) – marszałek wielki koronny od 1713, marszałek nadworny litewski od 1706, kasztelan krakowski od 1742, generał artylerii litewskiej w latach 1701–1706, starosta sanocki, jaworowski, gołąbski, rohatyński, sędzia kapturowy na sejmie elekcyjnym 1733 roku[1].

Jego ojcem był; Jerzy Jan Wandalin Mniszech (zm. 1693) – bratanek carowej Maryny Mniszchówny – starosta sanocki, wojewoda wołyński, poseł.

Józef Wandalin Mniszech poślubił (przed 1694 r.) córkę księcia Szymona Karola Ogińskiego (1619–1699) – miecznika litewskiego i Teodory Korsakówny; ks. Elenorę Ogińską.

I z tego związku miał; Teresę Mniszech (1694–1746) poślubioną przez Jana Franciszka Stadnickiego i po 1717 r.[potrzebny przypis] wziął z nią ślub Józef Lubomirski.

Józef Wandalin Mniszech wziął ponownie ślub z Konstancją Tarłówną i miał czworo dzieci: Jerzego Augusta Mniszcha (1715–1778), Jana Karola Mniszcha (1716–1759), Elżbietę Mniszchównę (zm.1746), żonę Karola Wielopolskiego, i Ludwikę Mniszchównę (1712–1785), żonę Józefa Potockiego.

Był posłem ziemi sanockiej na sejm konwokacyjny 1696 roku[2]. Józef Wandalin Mniszech był bliskim współpracownikiem króla Augusta II, potem pobierał stałą pensję rosyjską. W czasie elekcji w 1733 roku został sędzią generalnego sądu kapturowego[3]. Zwolennik kandydatury Stanisława Leszczyńskiego, którego był elektorem[4], potem poparł Augusta III. W 1735 roku podpisał uchwałę Rady Generalnej konfederacji warszawskiej[5].

Odznaczony Orderem Orła Białego, jak również rosyjskimi orderami św. Andrzeja w 1742 roku[6] i św. Aleksandra Newskiego w 1742 roku[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Actum in Curia Regia Varsaviensi 1733 sub tempus moderni interregni, feria tertia in crastino festi S. Matthaei Apostoli et Evangelistae anno Domini 1733, s. 2.
  2. Volumina Legum t. V, Petersburg 1860, s. 414.
  3. Porządek na Seymie Walnym elekcyi między Warszawą a Wolą dnia 25 Sierpnia roku Pańskiego 1733 postanowiony, s. 2.
  4. Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 139.
  5. Uchwała Rady Generalnej Konfederacji, 1735, s. 19.
  6. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 143
  7. Бантыш-Каменский Н.Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула, 2005, s. 130.