Józef Scipio del Campo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Scipio del Campo
Herb
Scypio
Rodzina Scipio del Campo
Data i miejsce śmierci przed 9 czerwca 1743
Szczuczyn
Żona

Weronika Firlej
Teresa Barbara Radziwiłłówna

Dzieci

Ignacy Scipio del Campo

Odznaczenia
Order Orła Białego

Józef Scipio del Campo herbu własnego (zm. przed 9 czerwca 1743) – marszałek nadworny litewski od 1739, poseł na sejmy, starosta lidzki w latach 1720-1743.

W 1717 został wybrany na deputata powiatu lidzkiego do Trybunału Litewskiego. W jesieni 1720 ojciec ustąpił mu starostwo lidzkie. Poseł na sejm 1722 roku z powiatu lidzkiego[1]. W 1724 posłował na sejm z województwa smoleńskiego W 1728 ożenił się z Weroniką z Firlejów, córką Andrzeja, kasztelana kamieńskiego. Małżeństwo to zdecydowanie wzmocniło pozycję Józefa, zwłaszcza gdy jego żona po śmierci brata Jakuba w 1730 odziedziczyła jako ostatnia z rodu znaczne posiadłości,w województwie lubelskim. Wówczas też wszedł Józef Scipio del Campo w posiadanie starostwa mukarowskiego w województwie podolskie) po Firlejach. Brał udział w sejmach w 1729, 1730 i 1732. Wybrano go na rotmistrza powiatu lidzkiego na elekcję. Na sejmie elekcyjnym jako poseł województwa smoleńskiego oddał głos na Stanisława Leszczyńskiego, który wyznaczył go na swojego posła do układania paktów konwentów. Wiosną 1736 zaczął starać się o funkcję poselską z sejmiku lidzkiego na sejm pacyfikacyjny. 29 sierpnia 1739 został marszałkiem nadwornym koronnym. Awans zbiegł się z ponownym ożenkiem w 1740 z Teresą Barbarą Radziwiłłówną, córką wojewody nowogródzkiego Mikołaja Faustyna.

4 sierpnia 1742 w Dreźnie został kawalerem Orderu Orła Białego[2]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Teka Gabryela Junoszy Podoskiego t. II Poznań 1855, s. 207.
  2. * Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008" Warszawa 2008