Jerzy Iwanowicz Ilinicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Iwanowicz Ilinicz
Herb
Korczak
Rodzina Iliniczowie herbu Korczak
Data śmierci 1527
Ojciec Iwan Ilinicz
Matka Anna Dowgird
Żona

Jadwiga Zabrzezińska

Dzieci

Jan Ilinicz x Elżbieta Herburt,
Mikołaj Ilinicz,
Stanisław Ilinicz,
Szczęsny Illinicz x Zofia Radziwiłł,
Anna Helena Ilinicz x Piotr Kiszka Ciechanowiecki,
Jadwiga Ilinicz x Jan Bazyli Józefowicz-Hlebicki

Jerzy Iwanowicz Ilinicz (biał. Юрый Iванавіч Ільініч) herbu Korczak (zm. 1527), marszałek nadworny litewski (1519-1526), starosta lidzki (1501-1502, 1507-1524), brzeski (1510-1524) i kowieński (1519-1523)[1], dzierżawca lidzki, fundator zamku w Mirze.

Syn Iwaszki Ilinicza, namiestnika smoleńskiego, i Anny Dowgirdówny, przyrodniej siostry hetmana polnego litewskiego i wojewody kijowskiego Andrzeja Niemirowicza[2].

Zięć Jana Jurjewicza Zabrzezińskiego, wojewody nowogródzkiego, po którym w 1522 roku dziedziczył liczne włości, w tym opiekę nad monasterem w Jabłecznej[3].

Umierający bezpotomnie Siemko Giedygołdowicz, ofiarował swe dobra wraz z Mirem, przybranej córce Annie Butrymównie, a ta z kolei przekazała w dożywocie żonie Siemki Milochnie. Po jej śmierci Anna Butrymówna przekazuje dobra mirskie swojemu krewnemu Jerzemu Iwanowiczowi Iliniczowi, który w ten sposób stał się posiadaczem znacznego majątku na Litwie, dzięki któremu stać go było na zbudowanie zamku obronnego w Mirze w stylu późnogotyckim. Pomiędzy 1508 a 1527 lokuje on miasto Biała na dzisiejszym Podlasiu[4].

Poślubił Jadwigę Zabrzezińską, córkę Jana i Anny Nasuty, z którą miał czterech synów: Jana (ożenionego z Elżbietą Herburt), Mikołaja, Stanisława i Szczęsnego (ożenionego z Zofią Radziwiłłówną, córką Jana Mikołaja) oraz dwie córki: Annę Helenę za wojewodą połockim Piotrem Kiszką Ciechanowieckim, synem hetmana wielkiego litewskiego Stanisława Kiszki, i Jadwigę za Janem Bazylim Józefowiczem-Hlebickim, synem podskarbiego Abrahama Ezofowicza[2].

Tylko Szczęsny przeżył swoich braci i odziedziczył cały majątek po ojcu, a po nim jego syn Jerzy Ilinicz[5]. Po śmierci Jerzego w 1527 dobra bialskie zostały podzielone pomiędzy jego synów: Jana, Piotra i Szczęsnego oraz Jana Abramowicza, męża Jadwigi z Iliniczów[6].

Był sygnatariuszem unii piotrkowsko-mielnickiej 1501 roku[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://pawet.net/book/name.htm Найстаражытнейшыя пасяленьнi лiдчыны (частка 2)
  2. a b Jerzy Ilinicz h. Korczak [w:] Wielka Genealogia Minakowskiego http://wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=8.72.12
  3. Kamunikat
  4. http://web.archive.org/web/20070930181423/http://kamunikat.net.iig.pl/www/czasopisy/czasopis/04-2003/04-12.htm
  5. http://web.archive.org/web/20070930181423/http://kamunikat.net.iig.pl/www/czasopisy/czasopis/04-2003/04-12.htm
  6. Antoni Jodłowski, Założenie pałacowe Radziwiłłów w Białej Podlaskiej, Muzeum Okręgowe Biała Podlaska, 1992
  7. Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 147.