Molosek europejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Molosek europejski
Tadarida teniotis[1]
Rafinesque, 1814
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd mroczkokształtne
Rodzina molosowate
Rodzaj molosek
Gatunek molosek europejski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Molosek europejski[3], molos europejski (Tadarida teniotis) – gatunek ssaka z rodziny molosowatych (Molossidae).

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi 8,2-8,7 cm, ogona 4,5-5,5 cm, a rozpiętość skrzydeł wynosi około 40 cm. Masa ciała to 25-50 g. Futerko ciemnoszare do szarobrązowego. Pysk, uszy i błony lotne czarnoszare. Uszy duże, stykające się na środku czoła. Koziołek mały. Skrzydła długie, bardzo wąskie. Ok. 1/3 ogona sterczy z błony lotnej[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Molos europejski występuje w południowej Europie, ograniczając swój zasięg do strefy śródziemnomorskiej.

Tryb życia i środowisko[edytuj | edytuj kod]

Aktywny o zmierzchu i nocy. Lot prostolijny, szybki, wysoki[4]. Posługuje się sygnałami echolokacyjnymi o bardzo niskiej częstotliwości (9-11 kHz), doskonale słyszalnymi dla człowieka nieuzbrojonym uchem. Jego kryjówkami dziennymi są szczeliny w wysokich ścianach skalnych.

Występuje najczęściej na terenach skalistych, wybrzeżach klifowych, mostach[4].

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Pokarm stanowią głównie motyle nocne.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Okres godowy trwa jesienią i wiosną. Po 75-85 dniach ciąży rodzi się jedno nagie, ślepe młode, które po 3-4 tygodniach jest zdolne do lotu, a po 7-8 tygodniach ssania jest samodzielne[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadarida teniotis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. S. Aulagnier, M. Paunovic, A. Karataş, J. Palmeirim, A.M. Hutson, F. Spitzenberger, J. Juste, P. Benda 2008, Tadarida teniotis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2015-4 [dostęp 2016-05-30] (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 115. ISBN 978-83-88147-15-9. [dostęp 2015-11-18].
  4. a b c d Ewa. Żuchowska, Ssaki, wyd. Wyd. 2, Warszawa: MUZA, 1995, ISBN 83-7079-404-1, OCLC 751420339 [dostęp 2018-09-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]