Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
Oddział Muzeum Narodowego w Krakowie
Ilustracja
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Piłsudskiego 12
31-109 Kraków
Zakres zbiorów numizmaty, starodruki, kartografia
Wielkość zbiorów ok. 100 tys. numizmatów
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
Ziemia50°03′35,94″N 19°55′48,53″E/50,059983 19,930147
Strona internetowa muzeum

Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego (także Muzeum Czapskich) – oddział Muzeum Narodowego w Krakowie mieszczący się w pałacu Czapskich przy ulicy J. Piłsudskiego 12.

Pałacyk, zbudowany w 1884, zakupił Emeryk Hutten-Czapski, kiedy w 1894 sprowadził się do Krakowa. Był on wicegubernatorem Petersburga, a z zamiłowania kolekcjonerem, bibliofilem i numizmatykiem. W rodzinnym majątku Stańków zgromadził ponad 11 tys. monet, medali, orderów, banknotów i rycin oraz bogatą bibliotekę[1]. Dla swojej unikatowej kolekcji, którą osobiście skatalogował, nakazał wybudować osobny pawilon. Obiekt zaprojektował w 1896 Tadeusz Stryjeński; nad wejściem do pawilonu umieszczono łaciński napis w tłumaczeniu polskim brzmiący następująco „Pamiątkom ocalonym z burzy dziejowej”. Do pawilonu muzealnego wiodła osobna brama w ogrodzeniu i osobne wejście. Sale ekspozycyjne, których właściwe oświetlenie zapewniały duże okna, posiadały odpowiednie muzealne wyposażenie w postaci oszklonych gablot i szaf, gdzie m.in. wystawiano zbiory porcelany i szkła artystycznego[1].

Emeryk Hutten-Czapski zmarł w trakcie prac organizacyjnych 23 lipca 1896 roku. Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim. Kolekcję rodzina przekazała miastu 12 marca 1903 roku. 18 lipca 1904 Muzeum Czapskich stało się oddziałem Muzeum Narodowego. Po 1937 Muzeum przejęło także archiwum korespondencji i księgozbiór zmarłego w tym roku hr. Bogdana Hutten-Czapskiego. Z czasem zbiory Czapskiego zostały uzupełnione o następujące darowizny: Wiktora Wittyga (monety średniowieczne), Zygmunta Zakrzewskiego (5 tys. monet piastowskich), Franciszka Piekosińskiego i Karola Halamy (monety antyczne) oraz Piotra Umińskiego (monety krzyżackie i kurlandzkie). Do muzeum trafiły także prace braci Maksymiliana i Franciszka Ksawerego Siemianowskich[2][3]. Cała kolekcja była udostępniana dla zwiedzających do 1939 roku[1].

Po zakończeniu generalnego remontu, 28 czerwca 2013 Muzeum Narodowe w Krakowie otworzyło[4] w pałacu Europejskie Centrum Numizmatyki Polskiej, w którym jest wystawiona kolekcja monet, medali i banknotów polskich oraz zbiór starych druków i rękopisów. Odnowiono również dziedziniec, ogród i lapidarium.

Przypisy

  1. a b c Marek Żukow-Karczewski, Pałace Krakowa. Pałac Hutten-Czapskich, „Echo Krakowa”, 25 X 1989 r., nr 208 (13017).
  2. Róża Biernacka: Maksymilian Siemianowski. ipsb.pl. [dostęp 2016-10-16].
  3. Róża Biernacka: Franciszek Ksawery Siemianowski. ipsb.pl. [dostęp 2016-10-16].
  4. Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego.

Linki zewnętrzne[edytuj]