N,N,N′,N′-Tetrametyloetylenodiamina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
N,N,N′,N′-Tetrametyloetylenodiamina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H16N2
Inne wzory (CH3)2N-CH2-CH2-N(CH3)2
Masa molowa 116,21 g/mol
Wygląd białe, drobnokrystaliczne ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 110-18-9
PubChem 8037[1]
Podobne związki
Podobne związki putrescyna, tetraacetyloetylenodiamina, EDTA
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

N,N,N′,N′-Tetrametyloetylenodiaminaorganiczny związek chemiczny z grupy diamin.

Stosowany jako katalizator polimeryzacji akrylamidu do poliakrylamidu[6][7] (powoduje rozpad nadsiarczanu amonu z wytworzeniem wolnych rodników, które inicjują polimeryzację), jest także skutecznym związkiem chelatującym. Z niektórymi kationami metali (np. z kationem miedzi(II) Cu2+), tworzy za pomocą dwóch wiązań koordynacyjnych trwały kompleks w postaci pierścienia pięcioczłonowego, w którym TEMED jest ligandem dwukleszczowym z dwoma donorowymi atomami azotu.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. N,N,N′,N′-Tetrametyloetylenodiamina (CID: 8037) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b c CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-480, ISBN 9781420090840.
  3. a b c d N,N,N′,N′-Tetrametyloetylenodiamina (nr T7024) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2012-06-22].
  4. a b N,N,N′,N′-Tetrametyloetylenodiamina (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-03-28].
  5. N,N,N′,N′-Tetrametyloetylenodiamina (nr T7024) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-06-22].
  6. Lisa M. Albright, Barton E. Slatko: Denaturing Polyacrylamide Gel Electrophoresis. W: Current Protocols in Nucleic Acid Chemistry. 2001. DOI: 10.1002/0471142700.nca03bs00. (ang.)
  7. A Guide to Polyacrylamide Gel Electrophoresis and Detection. Bio-Rad. [dostęp 2017-05-14]. s. 27–28.