Najat Vallaud-Belkacem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Najat Vallaud-Belkacem
Portrait Najat Vallaud-Belkacem-crop.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 października 1977
Bani Szikar
Minister edukacji Francji
Okres od sierpnia 2014
do maja 2017
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Poprzednik Benoît Hamon
Następca Jean-Michel Blanquer

Najat Vallaud-Belkacem (ur. 4 października 1977 w Bani Szikar w Maroku) – francuska działaczka polityczna i samorządowa pochodzenia marokańskiego[1], od 2012 do 2017 minister.

Życiorys[edytuj]

Pochodzi z wielodzietnej rodziny marokańskiej. Wraz z matką i starszą siostrą osiedliły się we Francji w 1982, gdzie jej ojciec pracował jako robotnik budowlany[2]. Najat Vallaud-Belkacem studiowała prawo w Amiens na Université de Picardie (licencjat w 1998), w 2000 została absolwentką Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu[3]. W 2002 przystąpiła do Partii Socjalistycznej, stopniowo awansowała w strukturze partyjnej. Była rzeczniczką Ségolène Royal w wyborach prezydenckich w 2007 i w prawyborach prezydenckich w Partii Socjalistycznej w 2011, a następnie François Hollande’a w wyborach prezydenckich w 2012. W 2009 weszła w skład ścisłych władz PS[3]. W latach 2004–2008 zasiadała w radzie regionu Rodan-Alpy, w 2008 została radną departamentalną w Rodanie i miejską w Lyonie[4].

16 maja 2012 objęła urząd ministra praw kobiet i rzecznika prasowego w rządzie Jean-Marca Ayrault[5]. Po dokonanej 21 czerwca 2012 rekonstrukcji pozostała w drugim gabinecie tego premiera na dotychczasowym stanowisku[6].

2 kwietnia 2014 w rządzie Manuela Vallsa powierzono jej pełnienie funkcji ministra praw kobiet, regionów wiejskich, sportu i młodzieży[7]. 25 sierpnia 2014 w drugim gabinecie tegoż premiera przeszła na urząd ministra edukacji narodowej, szkolnictwa wyższego i badań naukowych[8]. Pozostała na tej funkcji również w utworzonym w grudniu 2016 rządzie Bernarda Cazeneuve’a[9]. Zakończyła urzędowanie wraz z całym gabinetem w maju 2017.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Najat Vallaud-Belkacem, Éric Keslassy: Pluralité visible et égalité des opportunités. Paryż: Fondation Jean-Jaurès, 2010. ISBN 9782362440069.
  • Najat Vallaud-Belkacem, Guillaume Bachelay: Réagissez ! Répondre au FN de A à Z. Paryż: Jean-Claude Gawsewitch Éditeur, 2011. ISBN 9782350132976.
  • Najat Vallaud-Belkacem: Raison de plus !. Paryż: Fayard, 2012. ISBN 9782213666440.

Przypisy

  1. Cheradenine Zakalwe: Muslim Minister in French Government Calls for Twitter to Censor Tweets that Don't Respect Human Rights (ang.). legal-project.org, 5 stycznia 2013. [dostęp 2013-01-18].
  2. Jacques Bertoin: Najat Belkacem, la vie en rose (fr.). 19 marca 2007. [dostęp 2013-01-18].
  3. a b Les 20 ans de Najat Vallaud-Belkacem (fr.). letudiant.fr. [dostęp 2013-01-18].
  4. Nota biograficzna na stronie prywatnej (fr.). [dostęp 2013-01-18].
  5. Décret du 16 mai 2012 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 17 maja 2012. [dostęp 2014-10-19].
  6. Ayrault II: Batho et Pinel gagnent leur indépendance (fr.). lejdd.fr, 21 czerwca 2012. [dostęp 2013-01-18].
  7. Sapin aux Finances, Cazeneuve à l'Intérieur, Royal à l'Ecologie... le gouvernement de Manuel Valls (fr.). francetvinfo.fr, 2 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-02].
  8. Composition gouvernement: les nouveaux ministres choisis par Manuel Valls (fr.). linternaute.com, 26 sierpnia 2014. [dostęp 2014-08-26].
  9. Décret du 6 décembre 2016 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 7 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-12].