Pierre Moscovici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierre Moscovici
Pierre Moscovici en mai 2010.png
Data i miejsce urodzenia 16 września 1957
Paryż
Minister gospodarki, finansów i handlu zagranicznego Francji
Okres od 16 maja 2012
do 31 marca 2014
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Poprzednik François Baroin
Następca Michel Sapin (finanse),
Arnaud Montebourg (gospodarka)

Pierre Moscovici (ur. 16 września 1957 w Paryżu) – francuski polityk, były wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego, deputowany, od 2012 do 2014 minister gospodarki i finansów, komisarz europejski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec, Serge Moscovici, rumuński Żyd, pod koniec lat 40. wyemigrował do Francji[1], naukowo zajął się później psychologią społeczną.

Pierre Moscovici ukończył m.in. Instytut Nauk Politycznych w Paryżu oraz École nationale d'administration. Pracował w administracji publicznej (w Głównej Komisji Planowania). Działał w trockistowskiej Rewolucyjnej Lidze Komunistycznej, z której w latach 80. przeszedł do Partii Socjalistycznej. Został m.in. sekretarzem krajowym PS ds. kontaktów międzynarodowych.

W latach 1994–1997 był posłem do Parlamentu Europejskiego. W 1997 odszedł w związku z wyborem do Zgromadzenia Narodowego. Po miesiącu złożył mandat poselski, obejmując urząd ministre délégué (młodszego ministra) ds. europejskich w rządzie Lionela Jospina. Stanowisko to zajmował do 2002. W okresie 1998–2004 był radnym regionu Franche-Comté. Reprezentował Francję w Konwencie Unii Europejskiej.

Ponownie mandat eurodeputowanego sprawował w latach 2004–2007. Zasiadał w Grupie Socjalistycznej, pełnił funkcję wiceprzewodniczącego PE. Z europarlamentu odszedł w połowie kadencji, kiedy to w 2007 w wyborach został posłem do niższej izby krajowego parlamentu z departamentu Doubs. 16 maja 2012 objął urząd ministra gospodarki, finansów i handlu zagranicznego w rządzie, którego premierem został Jean-Marc Ayrault[2]. Pozostał jako minister gospodarki i finansów także w drugim rządzie tego samego premiera (od 21 czerwca 2012), uzyskując wcześniej w wyborach parlamentarnych ponownie mandat deputowanego[3]. Zakończył urzędowanie 31 marca 2014.

W tym samym roku uzyskał nominację (od 1 listopada 2014) na komisarza ds. ekonomicznych i finansowych, podatków i ceł w Komisji Europejskiej, na czele której stanął Jean-Claude Juncker[4].

Przypisy

  1. Marianne Payot: Juifs roumains – De sang et de larmes (fr.). lexpress.fr, 5 marca 2009. [dostęp 2012-05-16].
  2. Décret du 16 mai 2012 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 17 maja 2012. [dostęp 2014-10-19].
  3. Résultats des élections législatives 2012 (fr.). lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-21].
  4. The new structure of the Juncker Commission (ang.). ec.europa.eu. [dostęp 2014-10-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]