Jean-Yves Le Drian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Yves Le Drian
Rennes - 6 mai 2012 JY Le Drian-02 (cropped).JPG
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1947
Lorient
Minister spraw zagranicznych Francji
Okres od 15 maja 2017
Poprzednik Jean-Marc Ayrault
Minister obrony Francji
Okres od maja 2012
do maja 2017
Przynależność polityczna PS
Poprzednik Gérard Longuet
Następca Sylvie Goulard
Le Drian - signature.png

Jean-Yves Le Drian (ur. 30 czerwca 1947 w Lorient) – francuski polityk, prezydent regionu Bretania, od 2012 do 2017 minister obrony, od 2017 minister spraw zagranicznych.

Życiorys[edytuj]

Z wykształcenia historyk. Pracował na Uniwersytecie w Rennes 2 Górna Bretania jako asystent.

Zaangażował się w działalność Partii Socjalistycznej. W 1977 został zastępcą mera Lorient. W latach 1983–1998 był burmistrzem tego miasta, następnie do 2004 zasiadał w radzie miejskiej. Od 1978 do 1991 sprawował mandat posła do Zgromadzenia Narodowego z departamentu Morbihan. Od maja 1991 do kwietnia 1992 pełnił funkcję sekretarza stanu ds. morskich.

W latach 1997–2007 przez dwie kadencje ponownie zasiadał w niższej izbie francuskiego parlamentu. Od 1998 do 2002 był jednocześnie radnym Bretanii. 28 marca 2004 został przewodniczącym rady regionalnej (prezydenta regionu), zajmując to stanowisko do 29 czerwca 2012. W wyborach parlamentarnych w 2007 nie ubiegał się o poselską reelekcję. 16 maja 2012 objął urząd ministra obrony w rządzie, którego premierem został Jean-Marc Ayrault[1]. Utrzymał to stanowisko także w drugim rządzie tego samego premiera (od 21 czerwca 2012). 2 kwietnia 2014 ponownie powierzono mu pełnienie tej funkcji w rządzie Manuela Vallsa[2]. Pozostał na niej również w utworzonym w sierpniu 2014 drugim gabinecie dotychczasowego premiera.

W grudniu 2015 jako kandydat lewicy kolejny raz został wybrany na urząd prezydenta Bretanii (z kadencją od 1 stycznia 2016)[3]. W grudniu 2016 ponownie powołano go na ministra obrony w rządzie Bernarda Cazeneuve’a[4].

Przed wyborami prezydenckimi w 2017 wbrew stanowisko swojej partii poparł Emmanuela Macrona[5]. W maju 2017, po jego zwycięstwie, objął urząd ministra do spraw Europy oraz spraw zagranicznych w nowo powołanym gabinecie Édouarda Philippe’a[6]. Pozostał na tej funkcji również w utworzonym w czerwcu 2017 drugim rządzie tegoż premiera[7].

Przypisy

  1. Décret du 16 mai 2012 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 17 maja 2012. [dostęp 2014-10-19].
  2. Sapin aux Finances, Cazeneuve à l'Intérieur, Royal à l'Ecologie... le gouvernement de Manuel Valls (fr.). francetvinfo.fr, 2 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-02].
  3. Elections régionales et des assemblées de Corse, Guyane et Martinique 2015 (fr.). interieur.gouv.fr. [dostęp 2015-12-14].
  4. Décret du 6 décembre 2016 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 7 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-12].
  5. French election: Defence Minister Le Drian defects to Macron (ang.). bbc.com, 23 marca 2017. [dostęp 2017-05-17].
  6. Gouvernement Édouard Philippe: qui sont les ministres de Macron (fr.). lefigaro.fr, 17 maja 2017. [dostęp 2017-05-17].
  7. Remaniement: Nicole Belloubet garde des Sceaux, Florence Parly ministre des Armées (fr.). lefigaro.fr, 21 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-21].

Bibliografia[edytuj]