Czesław Ryszka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czesław Ryszka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1946
Goławiec
Zawód polityk, dziennikarz
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski
Stanowisko poseł na Sejm III kadencji (1997–2001), senator VI, VII, VIII i IX kadencji (2005, 2006–2011, od 2015)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
Odznaczenia
Kawaler Orderu Grobu Świętego
Czesław Ryszka składający ślubowanie podczas 71. posiedzenia Senatu (2015)

Czesław Wincenty Ryszka (ur. 3 lipca 1946 w Goławcu) – polski dziennikarz, pisarz katolicki, publicysta, polityk, poseł na Sejm III kadencji, senator VI, VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1972 ukończył studia na Wydziale Teologicznym, a dwa lata później na Wydziale Humanistycznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Od 1974 do 1975 był pracownikiem naukowym Zakładu Badań nad Literaturą Religijną KUL, następnie do 1982 był członkiem redakcji tygodnika „Gość Niedzielny”. Później do 1992 kierował działem w tygodniku „Katolik”. W 1993 został dziennikarzem, a następnie publicystą „Niedzieli”. Jest także publicystą Radia Maryja. Napisał około 50 książek poświęconych tematyce społeczno-religijnej. Jest kawalerem Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie[1]. Jest laureatem Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego. Wszedł w skład Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków[2].

Od 1997 do 2001 zasiadał w Sejmie III kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany na senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu częstochowskim. Jego mandat wygasł 19 grudnia 2005 w wyniku podjęcia przez Sąd Najwyższy w dniu 15 grudnia 2005 uchwały o nieważności wyborów do Senatu w tym okręgu z powodu błędnych kart do głosowania. 22 stycznia 2006 ponownie został wybrany w powtórzonych wyborach. Objął funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Kultury i Środków Przekazu. Wszedł również w skład Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat senatorski, otrzymując 74 991 głosów. W trakcie kadencji wstąpił do PiS.

W wyborach parlamentarnych w 2011 był ponownie kandydatem PiS do Senatu w okręgu wyborczym nr 68, nie uzyskując reelekcji[3]. W wyborach uzupełniających w okręgu wyborczym nr 75 z 8 lutego 2015 został ponownie wybrany na senatora[4] (w miejsce Elżbiety Bieńkowskiej). W wyborach z 25 października 2015 został ponownie wybrany na senatora w tym samym okręgu[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem licznych publikacji książkowych, tj.:

  • Pełnia czasu, Warszawa 1979,
  • Milczący obecny. Szkice o pisarzach katolickich, Katowice 1984,
  • Pisane w Asyżu, Niepokalanów 1985,
  • Być Pielgrzymem, Opole 1986,
  • Kto się lęka Papieża, Wrocław 1989,
  • Od Ostrej Bramy po Fatimę, Kraków 1989,
  • Pytanie o Medziugorje, Warszawa 1992,
  • Papież końca czasów, Bytom 1995,
  • Śląski Asyż, Panewniki 1998,
  • Na tropach Boga. Przygoda z literaturą XX wieku, Kraków 1999,
  • Odzyskana wielkość. Opowieść o Bogdanie Jańskim, Założycielu Zgromadzenia Zmartwychwstańców, Kraków 1999,
  • Dom na skale. Jan Paweł II do polskich rodzin w czerwcu 1999 roku, Warszawa-Bytom 1999,
  • Solidarny w miłości. Bł. Edmund Bojanowski, Wrocław-Bytom 2000,
  • Prosto z Sejmu, Częstochowa 2000,
  • Prymas na trudne czasy, Częstochowa 2001,
  • Życie i cuda polskich świętych kanonizowanych i beatyfikowanych przez Jana Pawła II, Warszawa 2001 (współautorzy Gabriel Bartoszewski i Stefan Budzyński),
  • Jan Paweł II Wielki, Częstochowa 2002,
  • Ocalić wartości. Różaniec z Janem Pawłem II, Częstochowa 2002,
  • Upragniona świętość. Bł. Sancja Janina Szymkowiak, Kraków 2002,
  • Jasnogórska opowieść, Częstochowa 2003,
  • Z polskiej Fatimy, Kraków-Zakopane 2004 (współautor ks. Mirosław Drozdek),
  • Prosto i jasno z Senatu. Po dwóch latach, Kraków-Częstochowa 2007,
  • Prałat Grzegorz Augustynik. Twórca Perły Zagłębia, Dąbrowa Górnicza 2009,
  • Niechciany krzyż, Kraków 2010,
  • Bł. Ksiądz Jerzy Popiełuszko. Tajemnica życia i śmierci, Kraków 2010,
  • Widziane z Senatu, Częstochowa 2010,
  • Idzie wierna Warszawa. 300 lat Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej, Częstochowa 2010,
  • Jan Paweł II. Święty XXI wieku, Kraków 2011,
  • U boku Jasnogórskiej Matki. Jubileusz 50-lecia kapłaństwa o.Mariana Lubelskiego, Częstochowa 2011.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty z Elżbietą. Ma troje dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Kamiński, Urszula Przymus (red.), Zwierzchnictwo w Polsce Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, Księgarnia św. Jacka, Katowice 2008, ​ISBN 978-83-7030-641-0
  2. Lista członków Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków. bibula.com. [dostęp 2017-12-25].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-08-14].
  4. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-08-14].
  5. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]