Tadeusz Guz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Guz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1959
Zwierzyniec
Prodziekan Wydziału Zamiejscowego Nauk Prawnych i Ekonomicznych KUL w Tomaszowie Lubelskim
Okres sprawowania
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 16 grudnia 1984
Strona internetowa

Tadeusz Guz (ur. 7 lutego 1959 w Zwierzyńcu) – polski katolicki prezbiter, filozof, teolog, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[1]. Znany krytyk protestantyzmu i nauki Marcina Lutra.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1978-1984 był alumnem Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji lubelskiej (obecnie: Metropolitalne Seminarium Duchowne w Lublinie). 16 grudnia 1984 otrzymał święcenia kapłańskie. W 1984 ukończył studia teologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1989 ukończył również studia filozoficzne na tej uczelni. Po dwuletniej pracy na parafii skierowany przez biskupa na studia filozoficzne w Gustav-Siewerth-Akademie, które ukończył w 1994. Tematem jego dysertacji były związki między metafizyką Lutra i Hegla. W 1996 uzyskał na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie stopień doktora nauk humanistycznych. W 2001 habilitował się na temat rozpadu metafizyki w neomarksizmie Adorna i idealizmie Hegla. W 2017 prezydent RP Andrzej Duda nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych[2].

Objął funkcję kierownika Katedry Filozofii Prawa na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, dziekana Zamiejscowego Wydziału Nauk Prawnych i Ekonomicznych KUL w Tomaszowie Lubelskim. Przez kilkanaście lat był wykładowcą w Gustav-Siewerth-Akademie, Weilheim w Niemczech.

Główne kierunki działalności to: filozofia prawa; prawo naturalne; metafizyka; antropologia; etyka; filozofia Boga; filozofia gospodarki; historia filozofii; filozofia religii, filozofia postmodernistyczna, filozofia lewicy. W swoich badaniach zajął się m.in. aspektami filozoficzno-religijnymi wyobcowania społecznego.

W swej działalności publicystycznej przedstawia m.in. naukę Kościoła dotyczącą ochrony życia ludzkiego od momentu poczęcia do naturalnej śmierci. Był jednym z sygnatariuszy uchwały Senatu Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie poparcia inicjatywy zmierzającej do poszerzenia konstytucyjnej gwarancji ochrony życia ludzkiego. Publikuje także w pismach naukowych.

Krytyka protestantyzmu[edytuj | edytuj kod]

Ks. Guz zajmuje się krytyką filozofii Lutra i protestantyzmu. Zarzuca Lutrowi, że swoją naukę uważał za „sąd samego Boga”, a siebie samego za sędzię aniołów. Według Lutra Chrystus miałby być zarówno sprawiedliwy i grzeszny. Protestantyzm nazywa „totalną herezją”. Zarzuca protestantom, ze zagubili różnicę pomiędzy Bogiem a stworzeniem. Jego zdaniem według protestantów „aniołowie, ludzie, zwierzęta” są sposobem istnienia boskości. Luter i jego następcy w miejsce Boga kreatora wprowadzili Boga, który rozwija się permanentnie. Protestantyzm stał się zaczynem dla powstania teorii ewolucji. Nic nie łączy katolicyzmu z protestantyzmem, protestanci są braćmi dla katolików tylko na płaszczyźnie człowieczeństwa[3]. W marcu 2017 roku duchowny wyjawił, że od swoich przełożonych otrzymał zakaz wypowiadania się publicznie na temat protestantyzmu[4].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Bäumer R., Benirschke J.-H., Guz T. (Hrsg.), Im Ringen um die Wahrheit. Festschrift der Gustav-Siewerth-Akademie zum 70. Geburtstag ihrer Gründerin und Leiterin Prof. Dr. Alma von Stockhausen, Weilheim-Bierbronnen 1997, ss. 1020.
  • (Hrsg.), Begegnungen mit Alma von Stockhausen. Festschrift der Freunde, Mitarbeiter und Schüler zum 70. Geburtstag der Philosophin, Weilheim-Bierbronnen 1997, ss. 208.
  • Stockhausen von A., Guz T. (Hrsg.), Vita philosophica. Festschrift zum 70. Geburtstag von Prof. PhDr DrSc KAREL MÁCHA, Weilheim-Bierbronnen 2001, ss. 327.
  • (Hrsg.), Intellectus quaerens fidem. Festschrift zum 75. Geburtstag von Prof. Dr. Alma von Stockhausen, Weilheim 2002, ss. 272.
  • (Hrsg.), Im Einsatz für Bildung und Erziehung. Festschrift zum 70. Geburtstag von Prof. Dr. Joseph McCafferty, Kisslegg: Holy Family University * Fe-Medienverlag 2003, ss. 330.
  • Refleksje nad filozofią niemiecką, Lublin: Polihymnia 2004, ss. 122.
  • Zum Gottesbegriff G.W.F. Hegels im Rückblick auf das Gottesverständnis Martin Luthers. Eine metaphysische Untersuchung, 2 Auflage, Lublin: Poli-hymnia 2004, ss. 284.
  • T. Guz, M. Kuć (Red.), IUS ET FIDES. Księga Jubileuszowa z okazji siedemdziesiątych urodzin Profesora Jana Świtki, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2006, ss. 1086.
  • T. Guz, M. R. Pałubska, M. Kuć (Red.), Księga pamiątkowa z okazji 10-lecia Wydziału Zamiejscowego Nauk Prawnych i Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Tomaszowie Lubelskim, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2006, ss. 912.
  • T. Guz, K. A. Kłosiński, P. Marzec (Red.), Bezpieczeństwo ekonomiczne państw, Lublin-Tomaszów Lub.: Polihymnia 2006, ss. 260.
  • T. Guz, P. Marzec, Z. Michalski, Szanse i bariery rozwoju sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce. Aspekty ekonomiczno-prawne, Tomaszów Lub.-Sandomierz: WZNPiE KUL 2006, ss. 292.
  • T. Guz, P. Marzec, Z. Michalski, Polska wieś w Unii Europejskiej, Tomaszów Lub.-Lublin: WZNPiE KUL 2007, ss. 247.
  • T. Guz, K.K. Kłosiński, P. Marzec, POLSKA EUROPA ŚWIAT. Korporacje transnarodowe, Lublin-Tomaszów Lubelski: Polihymnia 2007, ss. 401.
  • T. Guz, P. Marzec, M. Petro, M. Pribula, EUROPA GOSPODARKA MEDIA, Lublin-Tomaszów Lubelski: Polihymnia 2007, ss. 258.

Przypisy

  1. Ogorzałek 2012 ↓.
  2. Ksiądz prof. Tadeusz Guz odebrał nominację profesorską (pol.). radiomaryja.pl, 2017-03-08. [dostęp 2017-03-10].
  3. Polski ksiądz: Oto herezje protestantyzmu. ChnNews, 2015-11-05. [dostęp 2016-11-05].
  4. Dariusz Bruncz, Kaznodzieja nienawiści tymczasowo uciszony - ks. Guz z zakazem mówienia o Lutrze i reformacji, „Ekumenizm.pl”, 31 marca 2017 [dostęp 2017-04-06] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]