Tadeusz Guz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Guz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1959
Zwierzyniec
dziekan Wydziału Zamiejscowego Nauk Prawnych i Ekonomicznych KUL w Tomaszowie Lubelskim
Okres sprawowania
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 16 grudnia 1984
Strona internetowa

Tadeusz Guz (ur. 7 lutego 1959 w Zwierzyńcu) – polski katolicki prezbiter, filozof, teolog, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[1]. Krytyk modernizmu katolickiego, protestantyzmu i nauki Marcina Lutra. Związany ze środowiskiem Radia Maryja.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1978–1984 był alumnem Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji lubelskiej (obecnie: Metropolitalne Seminarium Duchowne w Lublinie). 16 grudnia 1984 otrzymał święcenia kapłańskie. W 1984 ukończył studia teologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1989 ukończył również studia filozoficzne na tej uczelni. Po dwuletniej pracy na parafii skierowany przez biskupa na studia filozoficzne w Gustav-Siewerth-Akademie, które ukończył w 1994. Tematem jego dysertacji były związki między metafizyką Lutra i Hegla. W 1996 uzyskał na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie stopień doktora nauk humanistycznych. W 2001 habilitował się na temat rozpadu metafizyki w neomarksizmie Adorna i idealizmie Hegla. W 2017 prezydent RP Andrzej Duda nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych[2].

Objął funkcję kierownika Katedry Filozofii Prawa na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, dziekana Wydziału Zamiejscowego Nauk Prawnych i Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Tomaszowie Lubelskim. Przez kilkanaście lat był wykładowcą w Gustav-Siewerth-Akademie, Weilheim w Niemczech.

Główne kierunki działalności to: filozofia prawa; prawo naturalne; metafizyka; antropologia; etyka; filozofia Boga; filozofia gospodarki; historia filozofii; filozofia religii, filozofia postmodernistyczna, filozofia lewicy. W swoich badaniach zajął się m.in. aspektami filozoficzno-religijnymi wyobcowania społecznego.

W swej działalności publicystycznej przedstawia m.in. naukę Kościoła dotyczącą ochrony życia ludzkiego od momentu poczęcia do naturalnej śmierci. Był jednym z sygnatariuszy uchwały Senatu Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie poparcia inicjatywy zmierzającej do poszerzenia konstytucyjnej gwarancji ochrony życia ludzkiego. Publikuje także w pismach naukowych.

Krytyka protestantyzmu[edytuj | edytuj kod]

Ks. Guz zajmuje się krytyką nauk Lutra i protestantyzmu. Zarzuca Lutrowi, że swoją naukę uważał za „sąd samego Boga”, a siebie samego za sędzię aniołów. Ks. Guz uważa, iż Marcin Luter przypisywał Chrystusowi zarówno sprawiedliwość jak i grzeszność. Protestantyzm nazywa „totalną herezją”. Zarzuca protestantom, ze zagubili różnicę pomiędzy Bogiem a stworzeniem. Jego zdaniem według protestantów „aniołowie, ludzie, zwierzęta” są sposobem istnienia boskości. Luter i jego następcy w miejsce Boga kreatora wprowadzili Boga, który rozwija się permanentnie. Protestantyzm stał się zaczynem dla powstania teorii ewolucji. Nic nie łączy katolicyzmu z protestantyzmem, protestanci są braćmi dla katolików tylko na płaszczyźnie człowieczeństwa[3]. W marcu 2017 roku duchowny wyjawił, że od swoich przełożonych otrzymał zakaz wypowiadania się publicznie na temat protestantyzmu[4].

Według Guza Luter w komentarzu do Psalmu 117 napisał, że Bóg nie może być Bogiem, zanim nie stanie się diabłem. Stwierdzenie to zweryfikował w listopadzie 2016 roku Jerzy Marcol, dyrektor Biblijnego Stowarzyszenia Misyjnego. Marcol zarzucił Guzowi manipulację i wyjaśnił, że Luter mówi tam o nastawieniu nienawróconego umysłu. Spór dotyczy również i tego, czy w wydaniu źródłowym znajdowało się umieszczone w nawiasach dojaśnienie „w oczach przewrotnego rozumu”. Nawiasu tego nie ma w krytycznym wydaniu weimarskim[5].

W grudniu 2016 Emil Anton, katolicki ekumenista, zarzucił Guzowi błędy metodologiczne i merytoryczne, nieodróżnianie Lutra od luteranizmu i protestantyzmu. Zarzucił koncentrowanie się na pojedynczych cytatach bez odniesienia do kontekstu historycznego, ani osobistego doświadczenia reformatora, czy jego wizji teologicznej. Guz nie odnosi się do innych katolickich oraz protestanckich badaczy Lutra. Zarzucił Guzowi tendencję do uogólniania, traktowanie protestantów jako monolit, ahistoryczne podejście do katolickiej tradycji dogmatycznej[6].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

13 maja 2017 podczas konferencji zorganizowanej przez Jana Szyszko i Tadeusza Rydzyka powiedział, że „ekologia to ateistyczny, materialistyczny i nihilistyczny neokomunizm”, a jej celem jest negacja Boga. Nazwał ją też odmianą zielonego nazizmu. Guza skrytykował Kacper Sulowski na łamach Gazety Wyborczej[7]. W odpowiedzi 14 czerwca 2017 roku na łamach „Naszego Dziennika” w artykule „Manipulacje prawdą” Guz opisał jak media „Gazety Wyborczej” kreują kłamstwa i jak on sam jest szkalowany przez te media. Jego zdaniem Adam Michnik jest reprezentantem „ateistycznego, materialistycznego i nihilistycznego neokomunizmu”. „Gazeta Wyborcza” krzewić ma ideologię neomarksizmu i uczestniczy w procesie neokomunizacji Rzeczypospolitej Polskiej oraz rozprawy z Kościołem Katolickim i Narodem Polskim[8].

Władze KUL wydały oświadczenie, że „wypowiedzi ks. prof. T. Guza są wyrazem jego indywidualnych poglądów o charakterze pozanaukowym, za które bierze pełną odpowiedzialność, a osoby urażone tymi wypowiedziami powinny zostać przez niego przeproszone. Władze uczelni odcinają się od tych wypowiedzi…”[9]

Wypowiedzi na temat narodu żydowskiego[edytuj | edytuj kod]

Ks. Tadeusz Guz jest znany z wielu krytycznych opinii na temat Żydów i judaizmu. Podczas jednego z wykładów formie pytań wskazywał m.in. na to, że najbliższymi współpracownikami Hitlera były osoby pochodzenia żydowskiego oraz, że wielu Żydów paktowało z systemem nazistowskim w czasie II wojny światowej, a także mieli oni swój udział w finansowaniu działań nazistowskich Niemiec[10].

W sprawie jego wykładów w listopadzie 2018 bardzo krytycznie wypowiedziała się Polska Rada Chrześcijan i Żydów, której członkowie napisali list do kurii archidiecezji lubelskiej i władz Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, którego ks. prof. jest wykładowcą. W liście skrytykowane zostały wypowiedzi dotyczące m.in. rzekomych mordów rytualnych dokonywanych przez Żydów[11].

W odpowiedzi na list Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów 16 listopada 2018 zostało wydane oświadczenie podpisane przez rzeczników KUL i lubelskiej kurii, w którym jasno stwierdzono, że „Arcybiskup Metropolita Lubelski i Rektor KUL uznają przytoczone w piśmie wypowiedzi ks. prof. Guza za niedopuszczalne”[12].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W roku 2015 został laureatem Lubelskiej Nagrody Naukowej im. prof. Edmunda Prosta, za monografię „Filozofia prawa III Rzeszy Niemieckiej” (drugie wydanie), którą uznano za najlepszą pracę naukową 2014 roku[13].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Bäumer R., Benirschke J.-H., Guz T. (Hrsg.), Im Ringen um die Wahrheit. Festschrift der Gustav-Siewerth-Akademie zum 70. Geburtstag ihrer Gründerin und Leiterin Prof. Dr. Alma von Stockhausen, Weilheim-Bierbronnen 1997, ss. 1020.
  • (Hrsg.), Begegnungen mit Alma von Stockhausen. Festschrift der Freunde, Mitarbeiter und Schüler zum 70. Geburtstag der Philosophin, Weilheim-Bierbronnen 1997, ss. 208.
  • Stockhausen von A., Guz T. (Hrsg.), Vita philosophica. Festschrift zum 70. Geburtstag von Prof. PhDr DrSc KAREL MÁCHA, Weilheim-Bierbronnen 2001, ss. 327.
  • (Hrsg.), Intellectus quaerens fidem. Festschrift zum 75. Geburtstag von Prof. Dr. Alma von Stockhausen, Weilheim 2002, ss. 272.
  • (Hrsg.), Im Einsatz für Bildung und Erziehung. Festschrift zum 70. Geburtstag von Prof. Dr. Joseph McCafferty, Kisslegg: Holy Family University * Fe-Medienverlag 2003, ss. 330.
  • Refleksje nad filozofią niemiecką, Lublin: Polihymnia 2004, ss. 122.
  • Zum Gottesbegriff G.W.F. Hegels im Rückblick auf das Gottesverständnis Martin Luthers. Eine metaphysische Untersuchung, 2 Auflage, Lublin: Poli-hymnia 2004, ss. 284.
  • T. Guz, M. Kuć (Red.), IUS ET FIDES. Księga Jubileuszowa z okazji siedemdziesiątych urodzin Profesora Jana Świtki, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2006, ss. 1086.
  • T. Guz, M. R. Pałubska, M. Kuć (Red.), Księga pamiątkowa z okazji 10-lecia Wydziału Zamiejscowego Nauk Prawnych i Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Tomaszowie Lubelskim, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2006, ss. 912.
  • T. Guz, K. A. Kłosiński, P. Marzec (Red.), Bezpieczeństwo ekonomiczne państw, Lublin-Tomaszów Lub.: Polihymnia 2006, ss. 260.
  • T. Guz, P. Marzec, Z. Michalski, Szanse i bariery rozwoju sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce. Aspekty ekonomiczno-prawne, Tomaszów Lub.-Sandomierz: WZNPiE KUL 2006, ss. 292.
  • T. Guz, P. Marzec, Z. Michalski, Polska wieś w Unii Europejskiej, Tomaszów Lub.-Lublin: WZNPiE KUL 2007, ss. 247.
  • T. Guz, K.K. Kłosiński, P. Marzec, POLSKA EUROPA ŚWIAT. Korporacje transnarodowe, Lublin-Tomaszów Lubelski: Polihymnia 2007, ss. 401.
  • T. Guz, P. Marzec, M. Petro, M. Pribula, EUROPA GOSPODARKA MEDIA, Lublin-Tomaszów Lubelski: Polihymnia 2007, ss. 258.
  • T. Guz, Filozofia prawa III Rzeszy Niemieckiej, Lublin: KUL, 2013

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]