Mieczysław Ryba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Ryba
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1969
Biecz

Zawód, zajęcie

historyk, nauczyciel akademicki

Alma Mater

Katolicki Uniwersytet Lubelski

Uczelnia

Katolicki Uniwersytet Lubelski, WSKSiM

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Mieczysław Stanisław Ryba (ur. 14 stycznia 1969 w Bieczu) – polski historyk, nauczyciel akademicki, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, członek Kolegium IPN.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1994 studia w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, pisząc pracę u Ryszarda Bendera pt. Myśl społeczno-polityczna Stanisława Grabskiego w okresie międzywojennym[1]. W czasie studiów był prezesem Akademickiego Klubu Myśli Społeczno-Politycznej „Vade Mecum”[2]. W 1998 uzyskał stopień naukowy doktora. Habilitował się w 2008. Objął stanowisko kierownika Katedry Historii Systemów Politycznych XIX i XX w. Instytutu Historii KUL, został też wykładowcą w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Został publicystą m.in. Radia Maryja i Telewizji Trwam (audycja Myśląc Ojczyzna), „Naszego Dziennika” i „Myśli.pl”. Współpracownik Instytutu Edukacji Narodowej, w 2005 objął funkcję redaktora naczelnego „Zeszytów Społecznych KIK”. W 2011 objął funkcję prezesa Klubu Inteligencji Katolickiej w Lublinie.

Zaangażował się w działalność polityczną związaną z kręgiem skupionym wokół o. Tadeusza Rydzyka i Radia Maryja[3].

W latach 2002–2006 zasiadał z listy komitetu „Prawo i Rodzina” w lubelskiej radzie miejskiej. W 2007 z ramienia Ligi Polskich Rodzin został powołany w skład Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej, w którym zasiadał do 2011. W 2010 ponownie uzyskał mandat radnego Lublina[4]. Startował z listy Prawa i Sprawiedliwości jako kandydat Prawicy Rzeczypospolitej[5]. W 2014 utrzymał mandat radnego na kolejną kadencję[6]. W wyborach samorządowych w 2018 został kandydatem z listy PiS do sejmiku lubelskiego[7], uzyskując w głosowaniu mandat radnego województwa VI kadencji[8]. Wybrano go następnie na wiceprzewodniczącego sejmiku[9].

W czerwcu 2020 minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński powołał go w skład Rady Programowej Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej im. Romana Dmowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego[10]. Natomiast w listopadzie tego samego roku został powołany przez ministra Przemysława Czarnka na członka zespołu doradczego ds. rozwoju szkolnictwa wyższego i nauki w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego[11]. W styczniu 2022 wybrany przez Sejm do Kolegium IPN, w którym zastąpił Sławomira Cenckiewicza[12]. W maju tegoż roku powołany w skład Rady Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki[13].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2015 prezydent RP Andrzej Duda, za wybitne zasługi w upowszechnianiu wiedzy o najnowszej historii Polski, za osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej, odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[14][15].

W 2016 i 2021 powoływany w skład Kapituły Orderu Odrodzenia Polski na kolejne kadencje[16][17].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Naród a polityka. Myśl społeczno-polityczna twórców ruchu narodowego w okresie międzywojennym, 1999.
  • Magistra vitae. Rozważania historyczne, 2004.
  • Szkoła w okowach ideologii. Szkolna propaganda komunistyczna w latach 1944–1956, 2006.
  • Środowiska i ugrupowania polityczne na Lubelszczyźnie 1914–1918, 2007.
  • Rzeczpospolita Akademicka. Działalność młodzieży studenckiej na KUL-u w II Rzeczypospolitej (red. i wprowadzenie), 2010.
  • Odkłamać wczoraj i dziś, 2014.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bibliografia. ryszardbender.pl. [dostęp 2018-10-09].
  2. Akademicki Klub Myśli Społeczno-Politycznej Vade Mecum – kuźnia narodowa. mysl24.pl, 19 grudnia 2013. [dostęp 2018-10-09].
  3. Magdalena Chrzczonowicz: Karczewski: „Rydzyk nie jest politykiem, jest wspaniałym człowiekiem”. oko.press, 7 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-07].
  4. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2018-10-09].
  5. Wybory 2010. Marek Jurek popiera Lecha Sprawkę. prawicarzeczypospolitej.org, 17 listopada 2010. [dostęp 2018-10-09].
  6. Lublin: Wyniki wyborów do Rady Miasta. dziennikwschodni.pl, 17 listopada 2014. [dostęp 2018-10-09].
  7. Nieoficjalnie: Dziennikarka TVP Lublin na liście PiS zamiast Jacka Sobczaka. dziennikwschodni.pl, 9 września 2018. [dostęp 2018-10-09].
  8. Oficjalne wyniki wyborów do Sejmiku Województwa Lubelskiego. dziennikwschodni.pl, 24 października 2018. [dostęp 2018-10-24].
  9. Sławomir Skomra: Prawo i Sprawiedliwość przejęło pełnię władzy w regionie. Marszałek Jarosław Stawiarski i pierwsze spięcia w sejmiku. kurierlubelski.pl, 21 listopada 2018. [dostęp 2018-11-22].
  10. Prezydent: Instytut Dziedzictwa Myśli Narodowej musi przywrócić pamięć i zasłużone dobre imię ruchu narodowego i chrześcijańskiego. wpolityce.pl, 26 czerwca 2020. [dostęp 2020-06-27].
  11. Tomasz Maciuszczak: Ekspert PiS, wykładowca KUL i specjalistka od chóralistyki z UMCS będą doradzać ministrowi Czarnkowi. dziennikwschodni.pl, 11 listopada 2020. [dostęp 2020-11-21].
  12. Sejm powołał Mieczysława Rybę do Kolegium IPN. polsatnews.pl, 27 stycznia 2022. [dostęp 2021-01-28].
  13. Prof. Marzena Górecka i prof. Mieczysław Ryba w składzie Rady NPRH. kul.pl, 26 maja 2022. [dostęp 2022-05-26].
  14. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 listopada 2015 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2016 r. poz. 21).
  15. Odznaczenia z okazji Narodowego Święta Niepodległości. prezydent.pl, 2015-11-11. [dostęp 2018-02-15].
  16. Prezydent powołał członków Kapituły Orderu Orła Białego oraz Kapituły Orderu Odrodzenia Polski. prezydent.pl, 12 sierpnia 2016. [dostęp 2016-08-12].
  17. Kapituły orderów. prezydent.pl. [dostęp 2021-08-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]