Niewodnica Nargilewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°03′29″N, 23°12′16″E
- błąd 38 m
WD 53°4'N, 23°10'E
- błąd 20499 m
Odległość 1334 m
Niewodnica Nargilewska
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat białostocki
Gmina Juchnowiec Kościelny
Wysokość 150 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 84[1][2]
Strefa numeracyjna 85
Kod pocztowy 16-061[3]
Tablice rejestracyjne BIA
SIMC 0031472[4]
Położenie na mapie gminy Juchnowiec Kościelny
Mapa konturowa gminy Juchnowiec Kościelny, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Niewodnica Nargilewska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Niewodnica Nargilewska”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Niewodnica Nargilewska”
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa konturowa powiatu białostockiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Niewodnica Nargilewska”
Ziemia53°03′29″N 23°12′16″E/53,058056 23,204444
Ruiny pałacu Lewickich z 2. poł. XIX w

Niewodnica Nargilewskawieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Juchnowiec Kościelny[4][5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

W miejscowej gwarze pochodzenia białoruskiego nazwa wsi brzmiała Niewadzica Norgolewska, jednakże tuż po zakończeniu II wojny światowej większość posługujących się nią miejscowych Białorusinów przesiedlono do Związku Radzieckiego[6].

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Świętej Trójcy w Juchnowcu.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zespół dworski:
    • dwór, 1906, nr rej.:641 z 13.04.1987
    • park, XVIII-XIX, nr rej.:648 z 29.03.1988[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Niewodnica Nargilewska w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2020-03-24] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 814 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Anita Broda. Tożsamość „przesiedleńca”. O ludności przesiedlonej po II wojnie światowej ze wschodniej Polski w rejon dziatłowski (zachodnia Białoruś). „Etnografia Polska”.  t. XLVI, z. 1–2/2002, s. 183, 199. Instytut Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk. ISSN 0071-1861. [zarchiwizowane z adresu]. 
  7. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 2020-09-30. s. 7. [dostęp 2015-10-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]