Horodniany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°5′19″N 23°6′23″E
- błąd 38 m
WD 53°4'59.9"N, 23°7'0.1"E, 53°6'N, 23°2'E
- błąd 14 m
Odległość 955 m
Horodniany
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat białostocki
Gmina Juchnowiec Kościelny
Wysokość 126 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 267[1][2]
Strefa numeracyjna 85
Kod pocztowy 16-001[3]
Tablice rejestracyjne BIA
SIMC 0031294[4]
Położenie na mapie gminy Juchnowiec Kościelny
Mapa konturowa gminy Juchnowiec Kościelny, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Horodniany”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Horodniany”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Horodniany”
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa konturowa powiatu białostockiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Horodniany”
Ziemia53°05′19″N 23°06′23″E/53,088611 23,106389

Horodnianywieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Juchnowiec Kościelny[4][5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 678.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Józefa Rzemieślnika w Księżynie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uczniowie szkoły w Horodnianach, wśród nich nauczyciel Zygmunt Kalinowicz. 18 czerwca 1924

Wieś powstała około roku 1400 jako osada bojarska. Z biegiem czasu ci ruscy bojarzy ulegli polonizacji i jako Horodzińscy stali się drobną szlachtą.

W 1863 dwór Tomasza Kobylińskiego (ur. 1 grudnia 1806 r.)[6] był ogniskiem ruchu powstańczego. Wspólnie z synem i zięciem brał on udział w walkach. Po powstaniu majątek Kobylińskich został skonfiskowany, a Tomasz Kobyliński zesłany na Syberię.

Folwark Horodniany był własnością Horodeńskich od XV wieku do roku 1869. Dwór był zlokalizowany na lewym brzegu rzeki na stoku wzgórza.

4 września 1869 Józef Karol Horodyński sprzedał Horodniany wraz z Ignatkami i Golenszczyzną Adolfowi Reigardtowi.

W 1899 w drodze licytacji publicznej w posiadanie Horodnian weszła Nadzieja Rajewska.

Później majątkiem Horodniany zarządzał syn Rajewskiej. W końcu XIX i pocz. XX wieku Rajewski prowadził wyprzedaż gruntów pod budownictwo podmiejskie.

W 1922 szkołę z Ignatek przeniesiono do Horodnian do budynku dworskiego, który był w tym czasie własnością Rajewskich. W dalszym ciągu były cztery klasy w jednej sali i ten sam nauczyciel – Zygmunt Kalinowicz. Szkołę z Horodnian przeniesiono w 1926 do Księżyna.

W okresie międzywojennym dobra Rajewskich kupił Landsberg.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa:[7]

  • zespół dworski, z ok. 1880 r., nr rej.: A-332 z 29.12.1987 i z 10.05.1988:
    • dwór
    • park

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Horodniany w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2020-11-12] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 352 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Henryk Zdanowicz: KAZIMIERZ KOBYLIŃSKI – Najpiękniejsza Postać Grodzieńskiego Powstania 1863 r. (pol.). 15 kwietnia 2013. [dostęp 2019-11-21].
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. podlaskie. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 6. [dostęp 29.10.2012].