Nigel Kennedy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nigel Kennedy
Ilustracja
Nigel Kennedy (2010)
Imię i nazwisko Nigel Paul[a] Kennedy
Pseudonim Kennedy, Bad Boy of Classical
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1956
Brighton[1]
Instrumenty skrzypce
Gatunki muzyka poważna, jazz
Aktywność od 1966
Instrument
Guarneri del Gesù, 'La Fonte' c.1735, Stradivarius, Scott Cao, smyczek Johannes Finkel, skrzypce elektryczne Violectra
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa
portret Nigela Kennedy'ego autorstwa Zbigniewa Kresowatego

Nigel Paul[a] Kennedy (ur. 28 grudnia 1956 w Brighton[2]) – angielski skrzypek, uczeń Yehudi Menuhina, absolwent Juilliard School w Nowym Jorku.

Początki[edytuj | edytuj kod]

Drogę do kariery utorowały Kennedy'emu w dużej mierze wspólne koncerty ze skrzypkiem Stephane Grappellim oraz wykreowanie wizerunku wirtuoza-punka. W 1989 wydał w wytwórni EMI Cztery pory roku Antoniego Vivaldiego. W ciągu 6 miesięcy sprzedano ponad 2 miliony egzemplarzy albumu[potrzebny przypis].

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

Nigel Kennedy ma bardzo rozległy repertuar. Wykonuje zarówno utwory Bacha i Vivaldiego, również Hendriksa, czy The Doors. Gra na XVIII-wiecznych skrzypcach Guarneri del Gesù oraz Stradivariusie (Dorothy Jeffries zapisała mu je w testamencie z adnotacją, iż po zakończeniu kariery Nigel przekaże je innemu młodemu i utalentowanemu skrzypkowi)[3].

Niekonwencjonalne zachowanie na scenie – częste granie plecami do publiczności, transowe przytupywanie, popijanie piwa z puszki, opowiadanie dowcipów – i postpunkowy styl bycia artysty są głównymi wyznacznikami jego oryginalności scenicznej.

Kraków i Polska[edytuj | edytuj kod]

Nigel Kennedy często koncertuje w Filharmonii Krakowskiej, a w 2002 objął kierownictwo artystyczne Polskiej Orkiestry Kameralnej[potrzebny przypis]. W roku 2003 nagrał z krakowskim zespołem Kroke płytę East Meets East. Można go spotkać w krakowskich klubach jazzowych, w których często spontanicznie gra improwizowane jam sessions. Również w czasie koncertów towarzyszą mu polscy muzycy – najczęściej polski pianista jazzowy Piotr Wyleżoł oraz Adam Kowalewski (bas), Paweł Dobrowolski (instrumenty perkusyjne) i Tomasz Grzegorski (saksofon).

Nigel Kennedy jest kibicem Cracovii (klubem najbliższym jego sercu pozostaje jednak Aston Villa)[4]. Swój wolny czas spędza albo w swojej brytyjskiej posiadłości w Malvern w hrabstwie Worcestershire, albo w mieszkaniu przy ul. Floriańskiej w Krakowie. Jego żoną jest Polka, Agnieszka[5].

Jest prezesem honorowym stowarzyszenia działającego przy klubie Muzyczna Owczarnia w Jaworkach[6]. Regularnie też gra tam koncerty[7].

W 2014 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8].

Poglądy polityczne[edytuj | edytuj kod]

Polityka go generalnie nie interesuje, ale konsekwentnie bojkotuje państwo Izrael:

„[...] dopóki praktykowana przez to państwo polityka apartheidu nie zostanie zniesiona – nie zamierzam dać tam ani jednego koncertu. Przecież Palestyńczycy traktowani są we własnym kraju tak samo jak czarnoskórzy obywatele RPA przed 1994 rokiem. [...] Izrael słynie z tego, że nie wolno tam wykonywać Wagnera ze względu na jego rzekome związki z niemieckim nazizmem. A wyobraźcie sobie, co by się stało, gdyby ktoś spróbował w tamtejszej filharmonii zagrać muzykę palestyńską... To najbardziej nacjonalistyczne państwo współczesnego świata [...]”[9].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Na stronie internetowej ZAiKS (online.zaiks.org.pl) w wyszukiwarce utworów N. Kennedy'iego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nigel Kennedy w bazie Notable Names Database (ang.)
  2. Frank W. Hoffmann, Howard Ferstler: Encyclopedia of recorded sound, Tom 1. CRC Press, 2004, s. 569. ISBN 978-0-415-93835-8.
  3. Marta Buler, Punkowy skrzypek koncertuje w Polsce, Dziennik.pl, 4 października 2006 [zarchiwizowane z adresu 2008-12-08].
  4. wypowiedź w polskim filmie dokumentalnym pt. Harmonia chaosu - Nigel Kennedy (2011, reż. Jan Sosiński)
  5. Nigel Kennedy: All jazzed up (ang.). The Independent, 2007-04-02. [dostęp 2011-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-07)].
  6. http://www.muzycznaowczarnia.pl/stowarzyszenie.htm
  7. http://www.muzycznaowczarnia.pl/grali.htm
  8. Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. www.mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-06-21].
  9. Klasyk w różowych ciuszkach. Michał Mendyk. "Kultura TV" (dodatek tygodniowy do "Dziennika. Polska. Europa. Świat"), 2 maja 2008.
  10. Platynowe płyty CD przyznane w 2001 roku, ZPAV [dostęp 2020-07-29].
  11. Złote płyty CD przyznane w 2004 roku, ZPAV [dostęp 2020-07-29].
  12. Złote płyty CD przyznane w 2018 roku, ZPAV [dostęp 2020-07-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]