Nowa Centroprawica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowa Centroprawica
Ilustracja
Lider Angelino Alfano
Data założenia 2013
Data rozwiązania 2017
Ideologia polityczna centroprawica

Nowa Centroprawica[1] (wł. Nuovo Centrodestra, NCD) – włoska centroprawicowa partia polityczna, którą założył wicepremier Angelino Alfano[2].

Historia[edytuj]

Ugrupowanie powstało 15 listopada 2013 z inicjatywy części działaczy Ludu Wolności, którzy sprzeciwiali się koncepcji Silvia Berlusconiego przekształcenia PdL w Forza Italia, a jednocześnie deklarowali się jako zwolennicy koalicyjnego rządu Enrica Letty. Przywódcą tej grupy stał się wicepremier Angelino Alfano, sekretarz generalny PdL, określany jako protegowany i potencjalny następca Silvia Berlusconiego. Do nowej formacji przystąpiła cała piątka ministrów z Ludu Wolności, a także około 60 parlamentarzystów obu izb włoskiego parlamentu[3]. Kilka dni później nowy projekt wsparła siódemka europosłów PdL[4].

Wśród stronników Angelino Alfano znaleźli się m.in. ministrowie Maurizio Lupi, Nunzia De Girolamo, Beatrice Lorenzin i Gaetano Quagliariello, prezydent Kalabrii Giuseppe Scopelliti, były prezydent Lombardii Roberto Formigoni, byli ministrowie Maurizio Sacconi i Carlo Giovanardi, były przewodniczący Senatu Renato Schifani[5].

W 2014 Nowa Centroprawica dołączyła do koalicji tworzącej rząd Matteo Renziego, uzyskując w nim trzy stanowiska ministerialne[6]. W wyborach europejskich w tym samym roku wspólna lista NCD i Unii Centrum otrzymała blisko 4,4% głosów, co przełożyło się na 3 mandaty w PE VIII kadencji[7]. W 2016 partia pozostała koalicjantem Partii Demokratycznej, wprowadzając swoich przedstawicieli do nowo powołanego gabinetu Paola Gentiloniego[8].

18 marca 2017 NCD została rozwiązana. Tego samego dnia jej działacze powołali nowe ugrupowanie pod nazwą Alternativa Popolare[9].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Włochy: wotum zaufania dla rządu Letty. psz.pl, 13 grudnia 2013. [dostęp 2015-12-16].
  2. Silvio Berlusconi's heir Angelino Alfano forms new party in Italy (ang.). independent.co.uk, 15 listopada 2013. [dostęp 2013-11-23].
  3. Alfano lancia il Nuovo centrodestra: «No a Fi per me scelta dolorosa. No a decadenza Berlusconi» (wł.). ilmessaggero.it, 16 listopada 2013. [dostęp 2013-11-23].
  4. Nuovo Centrodestra: Cancian, gruppo anche in Europarlamento (wł.). ansa.it, 20 listopada 2013. [dostęp 2013-11-23].
  5. Il "Nuovo centrodestra", gruppi in crescita e logo tricolore (wł.). la Repubblica.it, 16 listopada 2013. [dostęp 2013-11-23].
  6. Nasce il governo Renzi, ecco i ministri. Alfano al Viminale, Padoan all'Economia. Mogherini agli Esteri, Pinotti alla Difesa (wł.). la Repubblica.it, 21 lutego 2014. [dostęp 2014-02-25].
  7. Elezioni 2014: Europee (wł.). interno.it. [dostęp 2014-06-01].
  8. Nasce il governo Gentiloni, 12 i ministri confermati su 18. Alfano agli Esteri, Minniti al Viminale (wł.). ansa.it, 12 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-12].
  9. Ncd si scioglie, Alfano battezza "Alternativa Popolare" (wł.). la Repubblica.it, 18 marca 2017. [dostęp 2017-03-29].