Nurzaniec błotny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nurzaniec błotny
Pelodytes punctatus
(Daudin, 1802)
Ilustracja
Nurzaniec błotny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy bezogonowe
Podrząd Mesobatrachia
Rodzina nurzańcowate
Rodzaj Pelodytes
Gatunek nurzaniec błotny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Nurzaniec błotny (Pelodytes punctatus) – gatunek płaza z rodziny nurzańcowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zachodnia Europa, Hiszpania, Francja, Belgia, północno-zachodnie Włochy. Żyje na lądzie, na wilgotnych łąkach, wrzosowiskach, oraz wśród zarośli w dolinach rzek. Występuje na terenach nizinnych. Nie potrafi zagrzebywać się w ziemi.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga długość około 5 cm. Ciało jest krępe głowa płaska, skóra pokryta brodawkami. Źrenice oczu szparkowate, pionowo ustawione. Rezonatory bardzo słabo rozwinięte, niewidoczne na zewnątrz. Brak modzeli podeszwowych. U samców w okresie godowym występują jedynie niewielkie, ciemno ubarwione, modzele godowe na 2 pierwszych palcach przednich kończyn, na przedramieniu i ramieniu oraz na brzuchu w okolicy mostka. Ubarwienie grzbietu bardzo zmienne, zazwyczaj szare, brązowe lub oliwkowe z zielonkawymi, nieregularnymi plamami. brzuch biały.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Głównie owady i dżdżownice.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Na czas godów wchodzi do wody. Odbywają się one wiosną, w silnie zarośniętych, niewielkich, stojących zbiornikach. Na południowym obszarze występowania ma miejsce druga pora godowa przypadająca jesienią. Głos samców jest bardzo słaby. Skrzek składany jest w postaci krótkiego, grubego, pojedynczego rulonu. Kijanki osiągają zwykle 3, maksymalnie 6 cm długości.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pelodytes punctatus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).