Orzew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Orzew
Ilustracja
Cerkiew Przemienienia Pańskiego (UKP PK)
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód rówieński
Powierzchnia 8,95 km²
Populacja (2018)
• liczba ludności

3967[1]
Nr kierunkowy +380 362
Kod pocztowy 35313
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Orzew
Orzew
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Orzew
Orzew
Ziemia50°45′N 26°07′E/50,750000 26,116667
Portal Portal Ukraina

Orzew[2] (ukr. Оржів, Orżiw) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim, u ujścia rzeki Uście do Horynia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość powstała w XVI wieku.

W II Rzeczypospolitej miejscowość należała do gminy Klewań w powiatu rówieńskim, w województwie wołyńskim.

Podczas rzezi wołyńskiej do Orzewa ściągali polscy uchodźcy z okolicznych wsi licząc na ochronę niemieckiej załogi obsadzającej kombinat drzewny. Dzień po wycofaniu się Niemców Orzew został zaatakowany przez liczny oddział UPA, co spowodowało ewakuację Polaków do Klewania. Podczas ewakuacji zostało zabitych około 30 Polaków; napastnicy spalili osadę fabryczną[3][4].

W 1959 roku Orzew otrzymał status osiedla typu miejskiego. W miejscowości znajduje się stacja kolejowa i kombinat drzewny.

W 1989 liczyło 4127 mieszkańców[5].

W 2001 liczyło 4202 mieszkańców.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • cerkiew pw. Przemienienia Pańskiego (1770 r.)[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.61
  2. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych Świata. Maciej Zych (redaktor). Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, s. 329. ISBN 978-83-254-1988-2.
  3. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 689, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  4. Grzegorz Motyka: Od rzezi wołyńskiej do akcji „Wisła”. Kraków 2011, s. 180. ​ISBN 978-83-08-04576-3​.
  5. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  6. Grzegorz Rąkowski: Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I. Pruszków: Rewasz, 2005, s. 274. ​ISBN 83-89188-32-5​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]