Park Narodowy Wind Cave

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Narodowy Wind Cave
Wind Cave National Park
ilustracja
park narodowy
Państwo

 Stany Zjednoczone

Położenie

Dakota Południowa

Data utworzenia

1903

Powierzchnia

136.97 km²

Odwiedzający

617 377 (2016)[1]

Plan Park Narodowy Wind Cave
Położenie na mapie Dakoty Południowej
Mapa konturowa Dakoty Południowej, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Park Narodowy Wind Cave”
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Park Narodowy Wind Cave”
Ziemia43°33′23″N 103°28′43″W/43,556389 -103,478611
Strona internetowa

Park Narodowy Wind Cave (ang. Wind Cave National Park) – amerykański park narodowy położony na północ od miasta Hot Springs w stanie Dakota Południowa. Park został założony przez prezydenta Theodora Roosevelta w 1903. Wind Cave to pierwsza jaskinia, której nadano miano parku narodowego. Średnio rocznie park ten odwiedza około 570 tys. osób[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sprawozdania roczne - podsumowanie liczby odwiedzających. National Park Service. [dostęp 2017-08-20]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]