Park Stary im. Księcia Józefa Poniatowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy parku w Białymstoku. Zobacz też: inne artykuły noszące tę nazwę.
Park Stary
Obiekt zabytkowy nr rej. A-133[1] z 15.12.1978
Fontanna przy Teatrze Dramatycznym
Fontanna przy Teatrze Dramatycznym
Państwo  Polska
Miejscowość Białystok
Dzielnica Centrum
Powierzchnia 4,8 ha
Data założenia 1895-1897
Projektant Walerian Kronenberg
Położenie na mapie Białegostoku
Mapa lokalizacyjna Białegostoku
Park Stary
Park Stary
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Park Stary
Park Stary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Stary
Park Stary
Ziemia53°07′48,60″N 23°10′07,65″E/53,130167 23,168792
Widok na bramę przy Pałacu Branickich z Parku Starego
Park od strony ul. A. Mickiewicza

Park Stary im. księcia Józefa Poniatowskiego - białostocki park naturalistyczny z elementami modernistycznymi. Założony w latach 1895-97 w miejscu dawnego stawu młyńskiego na rzece Białej wchodzącego w skład kompozycji ogrodów pałacowych o powierzchni 4,76 ha w Białymstoku powstał według projektu Waleriana Kronenberga[2][3].

Położenie[edytuj]

Park powstał w latach 1895-97, który wytyczono między ulicami: Branickiego (dawniej Bulwarowa), Elektryczną (dawniej Mieszczańska) i Mickiewicza (dawniej Puszkina). Centralną część parku stanowił owalny plac, od którego krzyżowo rozchodziły się aleje parkowe. Na terenie parku znajdował się pawilon restauracyjny "Raj", gdzie organizowano wystawy, koncerty i zabawy. Pierwotnie park otoczono stylizowanym neobarokowym kamiennym ogrodzeniem z elementami ozdobnych krat. W ogrodzeniu wkomponowane były trzy bramy wejściowe prowadzące do parku.

Historia parku[edytuj]

Projektantem parku był jeden z najwybitniejszych twórców założeń ogrodowych w Polsce żyjący na przełomie wieku XIX i XX wieku Walerian Kronenberg. W roku 1919 nadano mu imię księcia Józefa Poniatowskiego, a obecnie funkcjonuje również nazwa Park Stary. Przekomponowany został w latach 1936-38 wg projektu Stanisława Życińskiego Zadory. Park posiadał oryginalny plan przestrzenny, symetryczny i regularny, z główną aleją i bocznymi alejkami, zakątkami, trawnikami. Plan parku łączył w sobie elementy naturalnego parku angielskiego i kształtowanego parku francuskiego. Wnętrze na osi południowo.-północnej pozostawało otwartą przestrzenią z urządzoną zielenią niską. Pozostałą część porasta drzewostan, który w części jest pozostałością po lasach miejskich.

Na początku XXI wieku cały plac parkowy ponownie został przebudowany, a w 2003 roku przed gmachem teatru wykonano z kamienia trotuar w formie fontanny, z której woda tryska wieloma strumieniami, bezpośrednio z podziemnego zbiornika. W roku 2007 wyłożono nawierzchnie części alejek kostką i płytami kamiennymi, tworząc plac centralny parku w formie prostokąta, któremu nadano nazwę Placu marszałka Józefa Piłsudskiego. Obecnie na terenie parku znajduje się Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki (ul. Elektryczna 12) zbudowany w roku 1933[4].

Przypisy

Zobacz też[edytuj]