Peruka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Peruka
Kolorowe peruki na bale kostiumowe

Peruka (fr. perruque) – nakrycie głowy, zwykle w formie kunsztownej fryzury, wykonane z włosów naturalnych lub sztucznych.

Historia[edytuj]

Peruki były noszone już w starożytnym Egipcie. Egipcjanie golili sobie głowy i zastępowali je perukami, głównie ze względów estetycznych. Peruki były popularne w XVI i XVII wieku, jednak największy okres popularności peruk przypadł na wiek XVIII. Rozpropagował je głównie Ludwik XIV. Peruka świadczyła wtedy o zamożności właściciela. W imperium brytyjskim w XVIII wieku peruki były jednym z elementów strojów prawników oraz wyższego duchowieństwa (w niektórych krajach tradycja ta przetrwała do dziś). Pod koniec XIX wieku, jedyną grupą społeczną, wśród których ich noszenie było na porządku dziennym, były ortodoksyjne żydowskie mężatki. Wedle żydowskiego prawa ich włosy nie powinny być widoczne, co związane było z wymogami skromności[1]. W Polsce za Władysława IV zaczęto peruki nosić w Warszawie.[2]. Były wtedy także tradycyjnym elementem stroju sędziego.

Dziś[edytuj]

W dzisiejszych czasach peruki noszone są najczęściej z powodów medyczno-estetycznych np. w przypadku utraty włosów lub łysienia, może być konsekwencją spadku poziomu hormonów, terapii antynowotworowej, cukrzycy, problemów z tarczycą, a także stosowania niektórych leków. To także nieodwracalny rezultat starzenia się organizmu[3]. Peruki także są popularne jako ozdoba wśród artystów występujących na scenie, takich jak Cher, Tina Turner, Lady GaGa, czy Nicki Minaj. Często też są elementem strojów na balach kostiumowych oraz zlotów fanów mang i anime, czyli konwentów.

Przypisy

  1. Zofia Rojek: Historia peruk. [dostęp 2017-06-12].
  2. Zygmunt Gloger: Encyklopedia staropolska. [dostęp 2017-06-02].
  3. Zofia Rojek: Uroda seniora. [dostęp 2017-06-02].