Pierluigi Pairetto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierluigi Pairetto
Imię i nazwisko Pierluigi Pairetto
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1952
Turyn, Włochy
Wzrost 192 cm cm
Zawód Weterynarz
Sędziował
Rozgrywki Mecze
el. Mistrzostw Świata
el. Mistrzostwa Europy
Mistrzostwa Świata
Mistrzostwa Europy
Mistrzostwa Europy U-21
Mecze towarzyskie
Liga Mistrzów
Puchar UEFA
Puchar Zdobywców Pucharów
6
4
1
3
1
2
5
13
7
Sędziował
Lata Rozgrywki
1981–1998
1981–1998
1982–1998
1992–1994
Serie A
Serie B
Puchar Włoch
Superpuchar Włoch
Sędzia międzynarodowy
Lata Rozgrywki
1989–1997
1990
1990–1997
1990–1997
1990–1997
1992
1992–1993
1994
1996
1996
1996–1997
międzynarodowy
Mundial 1990 (asystent)
Liga Mistrzów
Puchar UEFA
Puchar Zdobywców Pucharów
Euro 1992
El. Mundialu 1994
Mundial 1994
Euro 1996
Euro U-21 1996
El. Mundialu 1998

Pierluigi Pairetto (ur. 15 lipca 1952 w Turynie) – włoski sędzia piłkarski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierluigi Pairetto w rozgrywkach Serie A zadebiutował dnia 17 maja 1981 roku na Stadio Sant’Elia w Cagliari w meczu 29. kolejki Cagliari Calcio - US Catanzaro (2:1)[1]. Dnia 17 września 1986 roku zadebiutował jako sędzia liniowy podczas meczu 1. kolejki Pucharu Europy 1986/1987 BSC Young Boys - Real Madryt (1:0)[2].

W 1989 roku został sędzią międzynarodowym i dnia 11 kwietnia 1989 roku na Liebenauer Stadion w Grazie poprowadził swój pierwszy mecz międzypaństwowy Austria - Czechosłowacja (1:2) w ramach meczu towarzyskiego[3].

W 1990 roku znalazł się w gronie sędziów-asystentów na mistrzostwa świata we Włoszech i wystąpił w tej roli dnia 15 czerwca 1990 roku na San Siro podczas meczu grupy D RFN - ZEA (5:1) oraz dnia 24 czerwca 1990 roku na Stadio delle Alpi podczas meczu 1/8 finału Brazylia - Argentyna (0:1)[2].

W 1992 roku znalazł się w gronie sędziów mających prowadzić mecze mistrzostw Europy w Szwecji, na których prowadził mecz Grupy B Holandia - Niemcy (3:1) rozegrany dnia 18 czerwca 1992 roku na stadionie Ullevi w Göteborgu[4], dwa lata później w 1994 roku w gronie sędziów mistrzostw świata w Stanach Zjednoczonych, na których prowadził mecz 1/8 finału Rumunia - Argentyna (3:2) rozegrany dnia 3 lipca 1994 roku na Rose Bowl w Pasadenie[5].

Dnia 8 maja 1996 roku na stadionie Króla Baudouina I w Brukseli sędziował finałowy mecz Pucharu Zdobywców Pucharów 1995/1996: Paris Saint-Germain - Rapid Wiedeń (1:0)[6] oraz w tym samym roku został wyznaczony do grona sędziów mających prowadzić mecze mistrzostw Europy w Anglii, gdzie prowadził mecz Grupy A Anglia - Szkocja (2:0) rozegrany dnia 15 czerwca 1996 roku na Stadionie Wembley w Londynie oraz dnia 30 czerwca 1996 roku na tym samym stadionie finałowy mecz Niemcy - Czechy (2:0 pd.)[7].

Ostatni mecz w swojej karierze poprowadził dnia 15 maja 1998 roku na Stadio Via del Mare w Lecce w spotkaniu 34. kolejki Serie A US Lecce - Piacenza Calcio (1:3)[8]. Łącznie w karierze sędziowskiej prowadził 281 meczów oraz pokazał 647 żółtych i 50 czerwonych kartek.

Po zakończeniu kariery[edytuj | edytuj kod]

Pierluigi Pairetto po zakończeniu kariery zasiadał w Wydziale Arbitrażowym FIGC, gdzie w latach 1998-1999 wyznaczał sędziów Serie C, a w latach 1999-2005 wraz z Paolo Bergamo wyznaczał sędziów Serie A i Serie B oraz w latach 2002-2006 był wiceprzewodniczącym Komitetu Sędziowskiego UEFA.

Afera Calciopoli[edytuj | edytuj kod]

Pierluigi Pairetto był również zamieszany w aferę Calciopoli w 2006 roku, w wyniku częstych kontaktów z prezesem Juventusu Turyn - Luciano Moggim został odwołany z funkcji wiceprzewodniczącego Komitetu Sędziowskiego UEFA, na której zastąpił go Pierluigi Collina. Pairetto został zdyskwalifikowany przez Włoski Narodowy Komitet Olimpijski (CONI) w pierwszej instancji na 2,5 roku, a w drugiej instancji na 3,5 roku.

Dnia 17 października 2012 roku Trybunał Obrachunkowy nakazał Pairetto zapłacić FIGC odszkowanie w wysokości 700.000 euro[9].

Obecnie Pairetto jest obserwatorem sędziów w Komitecie Regionalnym Piemontu i Valle d' Aosta[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pierluigi Pairetto obecnie mieszka w Rivoli w prowincji Turyn, żonaty, czworo dzieci, tym dwóch synów: Alberto (ur. 10 marca 1978) - były trener amatorskiego klubu Chisola Calcio, obecnie pracuje w Juventusie Turyn oraz Luca (ur. 14 kwietnia 1984 - również sędzia piłkarski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]