Afera Calciopoli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Afera Calciopoli - skandal piłkarski, który wybuchł w maju 2006 roku. W który zamieszane były włoskie kluby: Juventus, Inter Mediolan, A.C. Milan, Lazio i ACF Fiorentina.

Sedno skandalu[edytuj]

Afera wyszła na jaw podczas dochodzenia w sprawie ustawiania meczów i stosowania dopingu. Śledczy dotarli do taśm z podsłuchu rozmów, jakie prowadził dyrektor generalny klubu Juventus, Luciano Moggi. Juventusowi nigdy nie zostało jednak udowodnione, że którykolwiek z meczów w sezonach 2004/2005 i 2005/2006 został przez włodarzy tego klubu ustawiony. Późniejsze dochodzenie wykazało, że Inter Mediolan, który otrzymał w 2006 roku scudetto od włoskiej federacji, był zamieszany w aferę Calciopoli w takim samym stopniu jak Juventus, lecz uniknął kary ze względu na przedawnienie.

Finał afery[edytuj]

Wyrok Trybunału Sportowego zapadł 14 lipca 2006 i wyglądał następująco:

  • Juventus utracił tytuły mistrza Włoch wywalczone w sezonach 2004/05 i 2005/06 oraz został zdegradowany do Serie B, w której do nowego sezonu wystartuje z minus 30 punktami; w przyszłym sezonie nie zagra w Lidze Mistrzów.
  • ACF Fiorentina została zdegradowana do Serie B, w której do nowego sezonu wystartuje z minus 12 punktami; w przyszłym sezonie nie zagra w eliminacjach do Ligi Mistrzów.
  • Lazio Rzym zostało zdegradowane do Serie B, w której do nowego sezonu wystartuje z minus 7 punktami; w przyszłym sezonie nie zagra w Pucharze UEFA.
  • A.C. Milan pozostanie w Serie A, jednak został ukarany odebraniem 44 punktów w poprzednim (2005/06) sezonie a nowy sezon rozpocznie z minus 15 punktami; w przyszłym sezonie nie wystąpi w Lidze Mistrzów.

Odwołania od wyroku[edytuj]

25 lipca miało miejsce rozpatrzenie przez Sąd Apelacyjny Włoskiej Federacji Piłki Nożnej odwołania od wyroku, który zdecydował:

  • Juventus utracił tytuły mistrza Włoch wywalczone w sezonach 2004/05 i 2005/06 oraz został zdegradowany do Serie B, w której do nowego sezonu wystartował z minus 17 punktami; a w następnym sezonie nie zagrał w Lidze Mistrzów.
  • ACF Fiorentina pozostała w Serie A, ale rozpoczęła sezon z minus 19 punktami; a w następnym sezonie nie zagrała w eliminacjach do Ligi Mistrzów
  • Lazio Rzym pozostało w Serie A, ale rozpoczęło sezon z minus 11 punktami, a w następnym sezonie nie zagrało w Pucharze UEFA.
  • A.C. Milan pozostał w Serie A, jednak został ukarany odebraniem 30 punktów w poprzednim (2005/06) sezonie, a nowy sezon rozpoczął z minus 8 punktami; w następnym sezonie wystąpił w eliminacjach do Ligi Mistrzów

Wyrok ostateczny[edytuj]

Dnia 27 października 2006 r. po następnych odwołaniach od wyroku dokonano ostatecznego wyroku w tej aferze. Zgodnie z tym wyrokiem, do nowego sezonu ukarane kluby przystąpiły z następującą liczbą punktów kar:

  • Juventus -9 pkt. (Serie B)
  • Fiorentina -15 pkt.
  • Reggina -15 pkt.
  • AC Milan -8 pkt.
  • Lazio Rzym -3 pkt.

Na tym samym posiedzeniu klub AC Siena dostała -1 pkt. za przekroczenie przepisów finansowych.

Uniewinnienie Fiorentiny[edytuj]

Dnia 30 marca 2007 r. decyzją specjalnej komisji, która zajmowała się odwołaniami w aferze Calciopoli, oczyściła Fiorentinę ze wszystkich postawionych wcześniej zarzutów. Okazało się, że Viola została wplątana w aferę, z którą rzeczywiście nie miała nic wspólnego. Punkty, jakich nieuczciwie pozbawiono Fiorentinę, nie zostaną jej zwrócone, ponieważ wyrok z 27 października był prawomocny. Po tym oświadczeniu we włoskich mediach pojawiły się spekulacje o tym, czy Fiorentina wystąpi o pozew do sądu za to, że zaczęli sezon 2006/2007 Serie A z ujemnymi punktami jednak plotki szybko zostały rozwiane.

Karty Moggiego[edytuj]

W ostatnim czasie sąd rozpatrzył ponownie sprawę tzw. Telefonicznych Kart Moggiego, czyli specjalnych nienamierzalnych kart, które Luciano Moggi rzekomo miał rozdać włoskim arbitrom i komunikować się z nimi telefonicznie. Po długim śledztwie okazało się, że owe karty nie istniały, co poskutkowało zmniejszeniem kary dla Luciano Moggiego.

Powrót afery[edytuj]

W marcu 2010 roku zostały ujawnione kolejne informacje w związku z aferą. Zamieszani mieli być Massimo Cellino, Adriano Galliani, Giacinto Facchetti i Massimo Moratti.

Inter Mediolan z przedawnionym wyrokiem[edytuj]

4 lipca 2011 prokurator federalny Stefano Palazzi, oficjalnie wypowiedział się na temat afery Calciopoli 2. Inter Mediolan popełnił w sezonie 2004/2005 serię wykroczeń, związanych z telefonicznym kontaktem Giacinto Facchettiego - byłego prezydenta klubu z Mediolanu - z desygnującymi sędziów. Okazuje się, że gdyby wówczas śledztwo przeprowadzono bardziej rzetelnie, Inter odpowiedziałby w podobnej mierze, co Juventus. Palazzi powołał się na serię rozmów telefonicznych, przytoczonych jako dowody w sprawie toczącej się jeszcze w Neapolu. Jeśli w 2006 roku kontakty Facchettiego z Pairetto i Bergamo stałyby się przedmiotem śledztwa, stwierdzono by popełnienie przestępstwa, jako że owe rozmowy telefoniczne toczone były w kontekście meczów Interu oraz sędziów i asystentów, którzy je prowadzili.

Na 24 stronach poświęconych wyłącznie Interowi, prokurator Palazzi podkreślił, że gdyby nie przedawnienie sprawy, Inter poniósłby odpowiedzialność za swoje czyny. Mówił o "winie bezpośredniej oraz domniemanej" klubu oraz o naruszeniu artykułu 1 Kodeksu Sportowego przez Massimo Morattiego. Dopiero jednak adwokaci Luciano Moggiego, De Sanctisa i Pairetto, którzy przekopali całą sprawę od podszewki, zdołali wywlec na światło dzienne dowody obciążające Inter[1].

Kilka dni po ogłoszeniu przez Stefano Palazziego raportu nt. Calciopoli, były desygnujący sędziów na mecze Serie A Paolo Bergamo powiedział, że Inter Mediolan był klubem, który prowadził rozmowy telefoniczne równie często, co włodarze innych włoskich klubów:

"Dla mnie to żadna nowość, tym bardziej, że podkreślałem to od samego początku procesu: utrzymywałem regularne kontakty niemal z wszystkimi działaczami klubów. Zarówno ja, jak i Pairetto, rozmawialiśmy z przedstawicielami wszystkich klubów, głównie po to, by szukać optymalnych rozwiązań, mogących pomóc uniknąć niepotrzebnych polemik medialnych, o co prosiła nas też kilka razy Federacja Piłkarska. Należy jednak rozróżnić rozmowy, które były dopuszczone, od tych, które weszły w sferę "popełnienia przestępstwa". Jeśli chodzi o te ostatnie, to najczęściej dzwonił do nas właśnie Inter, ponieważ nie wygrywali. Nie mieli wyników, więc dzwonili do nas bardzo regularnie"[2].

Sąd w Neapolu: Juventus niewinny[edytuj]

Mimo działań Luciano Moggiego oraz innych skazanych w procesie Calciopoli nie istnieją dowody na to, że wynik końcowy sezonu 2004/2005 został wypaczony - orzekł Trybunał w Neapolu z sędziną Teresą Casorią na czele. Juventus więc prawidłowo zdobył scudetto, które zostało mu później odebrane. Wyrok w powyższej sprawie - dotyczącej również ściśle wyników sportowych z pamiętnych lat - zawarty jest na 558 stronach. Na stronach 84 i 85 tej ważnej dokumentacji Teresa Casoria podkreśla, iż "z przesłuchania wszystkich świadków wynika, iż nie istnieją dowody na to, że wypaczony został wynik końcowy sezonu sportowego 2004/2005". Kwestia zachowania Moggiego i innych to odrębna sprawa, za co zostali oni ukarani, w opinii Trybunału nie wpłynęło to na rezultaty osiągane w rzeczywistości na boisku.

W uzasadnieniu wyroku napisano: Moggi i pozostali są winni zachowań takich jak: wykonywanie telefonów, zasiadanie do wspólnych kolacji oraz utrzymywanie relacji mających na celu zacieśnienie stosunków z osobami mającymi potencjalny wpływ na wynik meczów - takimi jak sędziowie oraz ich desygnujący. Nie jest to w żaden sposób równoznaczne jednak z jakimkolwiek ustawianiem meczów - bo do tego zdaniem sądu nie doszło. Sąd orzekł również, że desygnowanie sędziów na mecze Serie A odbywało się w sposób zupełnie prawidłowy. Nie było mowy o "ustawianych" losowaniach, o czym było głośno w trakcie Calciopoli. "Jak wykazała linia obrony w trakcie przesłuchania, losowania arbitrów na mecze ligowe nie były fałszowane". W dalszych słowach napisano między innymi, iż ściśle określona formuła losowań (odbywających się w obecności dziennikarza i notariusza) uniemożliwiała Bergamo i Pairetto ustawianie losowań[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. JuvePoland News, www.juvepoland.com [dostęp 2016-01-01].
  2. JuvePoland News, www.juvepoland.com [dostęp 2016-01-01].
  3. JuvePoland News, www.juvepoland.com [dostęp 2016-01-01].