Piotr Czerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Czerski

Piotr Czerski, właściwie Kordian Piotr Klecha[1][2] (ur. 1 kwietnia 1981) – polski poeta i prozaik, a także współzałożyciel zespołu muzycznego Towary Zastępcze.

Biografia[edytuj]

Ukończył informatykę na Politechnice Gdańskiej, studiował także filozofię na Uniwersytecie Gdańskim.[potrzebny przypis]

Debiutował w 1999 r. na łamach "Toposu"; wiersze, prozę, reportaże i eseje publikował także m.in. w "FA-arcie", "Studium", "Lampie", "Tygodniku Powszechnym", "Polityce", oraz czasopismach i antologiach zagranicznych ("Иностранная литература"[3] [Rosja], "Jahrbuch Polen"[4] [Niemcy], "Quorum" [Słowenia]).

W 2002 roku nakładem "Korporacji Ha!art" ukazała się książka poetycka Czerskiego pt. pospieszne, osobowe (nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki). 2 kwietnia 2006 roku to samo wydawnictwo opublikowało głośną mini-powieść (albo fabularyzowany reportaż), zatytułowaną Ojciec odchodzi, będącą krytycznym zapisem wydarzeń towarzyszących śmierci papieża Jana Pawła II i celebrze następującej po niej narodowej żałoby oraz portretem tzw. "pokolenia JP2" (nazywanego w tekście "pokoleniem Dżej Pi Tu").

Czerski jest m.in. zwycięzcą 41. Ogólnopolskiego Konkursu o Laur Czerwonej Róży (2000) i XXI Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego o Laur Akantu (2002), laureatem Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców w Dziedzinie Kultury (2005)[5], a także stypendystą Marszałka Województwa Pomorskiego (2003) i programu Homines Urbani (2005). W 2007 nominowany do nagrody Grand Press w kategorii "reportaż prasowy" za tekst zatytułowany Outland[6].

Od 2006 współtworzy zespół Towary Zastępcze, z którym nagrał dwie płyty (Ciche dni, 2006 i Dolne Miasto OST, Nasiono Records, 2009) i koncertował w Polsce, Niemczech i na Słowacji. Brał także udział w pracach grupy Nasiono All Stars, których pokłosiem jest album Europejski Poeta Wolności (Gdańsk, 2010). Aktywnie uczestniczy w działaniach muzycznego kolektywu wydawniczego Nasiono Records.

Od 2010 publikuje nieregularnie felietony w portalu Wirtualna Polska[7].

Przez kilka lat prowadził blog osobisty (m.in. nagroda "bloger roku 2007" Wiadomosci24.pl w kategorii "kultura"[8]), a w latach 2003-2006 współtworzył (z Michałem Piotrowskim) popularny blog obrazkowy gadugadu.blog.pl. Od kilku lat na miniblogu bezpośrednia transmisja z końca świata publikuje autorski wybór memów (czerski.tumblr.com, wcześniej czerski.soup.io).

11 lutego 2012 roku w "Dzienniku Bałtyckim" ukazał się jego tekst My, dzieci sieci, opublikowany na licencji cc-by-sa 3.0[9]. W ciągu kilku tygodni tekst - porównywany często z "Deklaracją Niepodległości Cyberprzestrzeni" - dotarł do kilkuset tysięcy osób i został przetłumaczony na kilkanaście języków: angielski ("The Atlantic Monthly"[10], Boing Boing - blog Cory`ego Doctorowa[11] i falkvinge.net[12]), niemiecki (tygodnik "Die Zeit"[13]), hiszpański (magazyn ALT1040[14] i argentyńska Partia Piratów[15]), francuski (framablog.org[16]), włoski (magazyn Internazionale[17], niderlandzki[18], szwedzki[19], estoński[20], bułgarski, czeski[21], chiński, turecki, serbski [22], macedoński[23], rosyjski[24][25], duński i węgierski (www.kalozmedia.org[26]).

W Polsce tekst (pod tytułem Do analogowych) przedrukował tygodnik "Polityka"[27], odnosi się do niego często także Edwin Bendyk w książce "Bunt Sieci".

Publikacje[edytuj]

Dyskografia[edytuj]

Przypisy

  1. Dzieje i przyszłość informatyki na Wydziale ETI.
  2. Masz wiadomość. „Gazeta Wyborcza Toruń”. nr 240, s. 3, 2004-10-12. 
  3. Иностранная литература, No 10/2011 (ros.). [dostęp 2012-05-04].
  4. Jahrbuch Polen 2008 Jugend (niem.). [dostęp 2012-05-04].
  5. Laureaci Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców w Dziedzinie Kultury. gdansk.pl. [dostęp 2016-07-07].
  6. Piotr Czerski: Outland (pol.). [dostęp 2012-05-04].
  7. Piotr Czerski - felietony (pol.). [dostęp 2012-05-04].
  8. Wiadomosci24.pl nagrodziły blogera roku (pol.). Internet Standard. [dostęp 2012-05-04].
  9. My, dzieci sieci (pol.). [dostęp 2012-02-23].
  10. We, the Web Kids (ang.). [dostęp 2012-02-23].
  11. Web Kids' manifesto (ang.). [dostęp 2012-02-23].
  12. We, The Web Kids (ang.). 2012–02–25. [dostęp 2012–03–23].
  13. Wir, die Netz-Kinder (niem.). [dostęp 2012-02-23].
  14. Nosotros, los niños web (hiszp.). [dostęp 2012-05-04].
  15. Nosotros, los hijos de la Web (hiszp.). [dostęp 2012-02-23].
  16. Nous sommes les enfants du Web (fr.). Framablog.org. [dostęp 2012-02-25].
  17. Cresciuti con la rete (wł.). [dostęp 2012-05-04].
  18. Wij, kinderen van het netwerk (niderl.). [dostęp 2012-02-25].
  19. Piotr Czerski: “Vi, nätbarnen” (szw.). 2012–02–26. [dostęp 2012–03–23].
  20. Piotr Czerski: Meie, võrgulapsed (est.). [dostęp 2012-06-19].
  21. My, děti Sítě (cz.). [dostęp 2012-06-19].
  22. Društvo je mreža, a ne hijerarhija (serb.). [dostęp 2012-10-28].
  23. Ние, децата на интернетот (mac.). [dostęp 2012-10-28].
  24. Мы – дети Сети (манифест) (ros.). [dostęp 2012-09-28].
  25. Пётр Черски: Мы, дети сети (ros.). [dostęp 2012-06-19].
  26. Mi, a háló gyerekei (węg.). www.kalozmedia.org. [dostęp 2012-10-28].
  27. Do analogowych (pol.). 2012–03–16. [dostęp 2012–03–23].

Linki zewnętrzne[edytuj]