Połoczany (gmina)
| gmina wiejska | |||||
| 1921–1939[1] | |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Województwo |
(1919–20: okręg wileński) | ||||
| Powiat |
do 1920: oszmiański | ||||
| Siedziba | |||||
| Populacja (1921) • liczba ludności |
| ||||
| Szczegółowy podział administracyjny (1938) | |||||
| |||||
Położenie na mapie Polski w 1939 r. | |||||
| 54°13′48,0000″N 26°43′12,0000″E/54,230000 26,720000 | |||||
Połoczany – dawna gmina wiejska istniejąca do 1945 roku w woj. nowogródzkim/woj. wileńskim. Siedzibą gminy były Połoczany (204 mieszk. w 1921 roku[2])[3].
Początkowo gmina należała do powiatu oszmiańskiego. 12 grudnia 1920 r. została przyłączona do nowo utworzonego powiatu wołożyńskiego pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych[4]. 19 lutego 1921 r. wraz z całym powiatem weszła w skład nowo utworzonego województwa nowogródzkiego. 1 kwietnia 1927 roku gmina weszła w skład nowo utworzonego powiatu mołodeckiego w woj. wileńskim[5].
Według stanu z 1 listopada 1938, gmina podzielona była na 7 gromad: Horodziłowo, Kobyłki, Kuczuki, Kiziłowo, Litwa, Oborek i Porzecze[6].
Po wojnie obszar gminy Połoczany został odłączony od Polski i włączony do Białoruskiej SRR.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
- ↑ Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
- ↑ Dz. Urz. ZTPiE z 1920 r. Nr 5, poz. 40
- ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 45, poz. 277 (ISAP)
- ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie mołodeckim (Wileński Dziennik Wojewodzki, 1938, nr. 14, poz. 145).