Radoszkowicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Radoszkowicze
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Białoruś
Obwód miński
Populacja (2010)
• liczba ludności

5500[1]
Kod pocztowy 222322
Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mińskiego
Radoszkowicze
Radoszkowicze
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Radoszkowicze
Radoszkowicze
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Radoszkowicze
Radoszkowicze
Ziemia 54°09′N 27°14′E/54,150000 27,233333
Portal Portal Białoruś
Kościół Św. Trójcy

Radoszkowicze (biał. Радашковічы, ros. Радошковичи) – osiedle typu miejskiego w rejonie mołodeczańskim obwodu mińskiego Białorusi; 5,5 tys. mieszkańców (2010).

Historia[edytuj]

Do 1793 w granicach I Rzeczypospolitej. Istniało tu starostwo niegrodowe płacące 3200 zł kwarty i 1382 zł hiberny. W czasie wojny litewsko-rosyjskiej 1558-1570 Zygmunt II August postanowił latem 1567 przeprowadzić demonstrację zbrojną, licząc na wywołanie w Rosji powstania kniaziów i bojarów, niezadowolonych z rządów opryczniny. Pod Radoszkowiczami zebrało się na popis 47 000 żołnierzy - z tego 30 000 pospolitego ruszenia oraz 2 400 posiłkowych żołnierzy z Korony i ok. 100 dział[2]. W czasie III wojny północnej Karol XII stacjonował tu prawie 3 miesiące w 1708, przed wyprawą na Ukrainę. W 1792 roku król Polski Stanisław August Poniatowski nadał Radoszkowiczom prawa miejskie.

W dwudziestoleciu międzywojennym mieściło się w Radoszkowiczach gimnazjum białoruskie, w którym nauczał m.in. Makar Kraucou. Za II RP siedziba wiejskiej gminy Radoszkowicze.

Po drugiej wojnie światowej w składzie Białoruskiej SRR, od 1991 roku – niepodległej Białorusi.

Pomniki[edytuj]

  • Tablica pamiątkowa poświęcona Bronisławowi Taraszkiewiczowi – znajduje się na budynku dawnego szpitala, w którym Taraszkiewicz mieszkał w latach 1923–1931, a następnie jego rodzina. Umieszczona została w 1972 roku zgodnie z decyzją mołodeczańskiej administracji rejonowej. Znajduje się na niej napis w języku białoruskim: Tut u 1923–1931 hadach żyu i pracawau akademik AN BSSR Taraszkiewicz Branisłau Adamawicz (pol. Tu w latach 1923–1931 mieszkał i pracował akademik AN BSSR Taraszkiewicz Bronisław Adamowicz[3].

Znane postaci związane z miastem[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
  2. K. Piwarski, Niedoszła wyprawa radoszkowicka Zygmunta Augusta na Moskwę (rok 1567-1568 ), „Ateneum Wileńskie”, t. IV, Wilno 1927, s. 256-286
  3. Ronny Heidenreich: Centralnaja Biełaruś. Minskaja wobłasć. W: Miescy pamiaci achwiarau kamunizmu u Biełarusi. s. 208.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]