Podhorce (powiat tomaszowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podhorce
Widok kościoła od strony cmentarza
Widok kościoła od strony cmentarza
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat tomaszowski
Gmina Tomaszów Lubelski
Strefa numeracyjna (+48) 84
Tablice rejestracyjne LTM
SIMC 0902369
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Podhorce
Podhorce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Podhorce
Podhorce
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Podhorce
Podhorce
Ziemia 50°29′12″N 23°31′39″E/50,486667 23,527500
Strona internetowa miejscowości

Podhorcewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Lubelski.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.

Historia Podhorzec[edytuj]

Kościół
Gminny Ośrodek Kultury
Szkoła

Wieś Podhorce położona jest w dzisiejszym województwie lubelskim, na wysokości 270 m n.p.m. Krainy geograficzne, na pograniczu których leży, to Grzęda Sokalska i Środkowe Roztocze. W X wieku wchodziły one w obszar zwany Grodami Czerwieńskimi. Były to ziemie etnicznie mieszane, sąsiadujące z Lędzianami i Wiślanami. Burzliwe dzieje historyczne powodowały, że ziemie te przechodziły pod zmienne wpływy Polski, Rusi Kijowskiej, Litwy i Węgier.

Data powstania wsi Podhorce jest bliżej nieznana. Historia jej bardzo dokładnie rysuje się dopiero w dokumentach XIX, m.in. w Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego. Wcześniej wzmiankowana była w 1409 r. w księgach łacińskiej parafii w Gródku. Wówczas jej posiadaczem był Mikołaj z Podhorzec, a w 1564 roku wśród właścicieli figurują Podhoreccy, Zwiantowcy i Dunikowscy. W XVIII wieku wymienieni są Góździowie i Rulikowscy.

Podczas I rozbioru wieś trafiła pod zabór austriacki. W roku 1809 okręg zamojski przyłączono do Księstwa Warszawskiego, a po upadku Napoleona Bonaparte w 1815 roku wieś stała się częścią składową Królestwa Polskiego pod zaborem Cesarstwa Rosyjskiego.

Działania wojenne 1914-1918 przyniosły wiele zmian. W październiku 1917 r. miejscową cerkiew rekoncyfikowano na kościół katolicki. Mieszkańcy zbudowali dużą, parterową szkołę. Uaktywniła swą działalność Straż Pożarna, która powstała w 1912 r. Młodzież aktywnie działała w ZMW „Wici” i w Stowarzyszeniu Młodzieży Katolickiej pod opieką ks. T. Woźniaka. W okresie międzywojennym wieś zamieszkiwała ludność polska, żydowska i ukraińska zajmująca się przede wszystkim rolnictwem. Byli wśród niej szewcy, kowale, murarze, młynarze, stolarze, bednarze.

We wrześniu 1939 r. doszło tutaj do spotkania dwóch agresorów: niemieckiego i radzieckiego. Mieszkańcy wsi byli świadkami bohaterskiej walki pod Tomaszowem Lub. Od 17-23 IX rozpoczął się dla nich 5-letni okres okupacji. Wieś znalazła się w obrębie Generalnego Gubernatorstwa, należała do dystryktu Lublin, powiat zamojski, gmina Majdan Górny. Opór mieszkańców wsi i ich walkę dokładnie przedstawia Kronika Podhorzec. Wśród mieszkańców wsi są tacy, którzy za swą polskość trafili do ubeckiej katowni w Tomaszowie Lubelskim zwanej „Cybulówką” lub „Smoczą Jamą”. W 1945 r. nadszedł upragniony dzień wolności. Po roku 1989 Podhorce rozpoczęły przemiany, które doprowadziły do obecnego wyglądu wsi.

Linki zewnętrzne[edytuj]


Zobacz też: Podhorce