Rogóźno (powiat tomaszowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Rogóźno w innych znaczeniach tego słowa.
Rogóźno
Rogóźno
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat tomaszowski
Gmina Tomaszów Lubelski
Liczba ludności (2011) 1822[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-600[2]
Tablice rejestracyjne LTM
SIMC 0902493
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Rogóźno
Rogóźno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rogóźno
Rogóźno
Ziemia50°27′49″N 23°23′21″E/50,463611 23,389167

Rogóźnowieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Lubelski[3][4].

Za Królestwa Polskiego istniała gmina Rogoźno.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.

W obrębie wsi funkcjonują trzy autonomiczne sołectwa gminy Tomaszów Lubelski[5].

Części miejscowości[edytuj]

Integralne części miejscowości: Rogóźno[6]
Identyfikator miejscowości Nazwa miejscowości Rodzaj miejscowości
902501 Rogóźno-Folwark część wsi

Historia[edytuj]

Rogóźno dawniej niekiedy pisane jako Roguźno lub Rogoźnik. Wieś w dawnej ziemi bełskiej wzmiankowana w dokumentach w 1422 roku.

Wieś osadził Andrzej Małdrzyk herbu Wąż[a], na mocy ugody zawartej z sąsiadem Wołczkiem z Gródka w sprawie korzystania z lasów Łaziska, Koczalin i Górno w otoczeniu których powstało Rogóźno.

Kolonizację wsi dokończyli Stanisław, Andrzej, Jan, Jakub i Stefan, synowie Andrzeja Małdrzyka, wprowadzając w niej prawo niemieckie, piętnastoletnią wolniznę, a po jej wygaśnięciu czynsz pieniężny, oraz utwierdzając na dużym, ośmiołanowym sołectwie szlachetnego sługę swego Piotra. W 1472 r. wieś już opłacała łanowe i była przedmiotem rodzinnych podziałów[7].

Do 1528 roku wieś stanowiła własność Małdrzyków (podobnie jak Ruda Wołoska i Wola Chodywaniecka), następnie z braku męskich potomków, poprzez koligacje żeńskiej część rodu przeszła w 1578 do Marcinowskich herbu Topór. Według rejestru poborowego z 1564 roku wieś posiadała 20 łanów (to jest około 336 ha) gruntów uprawnych.

W 1578 roku wieś zakupił kanclerz Jan Zamoyski, jedenaście lat później włączając ją do swej ordynacji. W roku 1792 r. wymieniona była w składzie ordynackiego klucza tomaszowskiego.

W 1814 roku urodził się tu Edmund Wasilewski, poeta związany z Krakowem. Według spisu z 1880 roku wieś liczyła 60 domostw i 504 mieszkańców, w tym 304 katolików[8].
Spis z roku 1921 (wówczas wieś umiejscowiona w gminie Pasieki) pokazał 98 domów oraz 584 mieszkańców, w tym 4 Żydów i 135 Ukraińców[9].

Urodzeni w Rogóźnie[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. Ten sam Małdrzyk w 1422 roku doprowadził do zatwierdzenia fundacji parafialnej w Chodywańcach - Fundacja ta została potwierdzona przez Siemowita IV w 1422 roku w dwóch różniących się dokumentach. Erekcja parafii dokonana została przez biskupa Jana Biskupca w 1425 r.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia 2015-08-044 sierpnia 2015 (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636).
  5. Jednostki pomocnicze gminy Tomaszów Lubelski. Urząd Gminy Tomaszów Lubelski. [dostęp online].
  6. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych: Urzędowy wykaz nazw miejscowości (2012,2015) (pol.). Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (xls) opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2017-08-19].
  7. Janeczek 1991 ↓, s. 162.
  8. Rogoźno w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IX: Pożajście – Ruksz. Warszawa, 1888.
  9. Spis 1921. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Tom IV,Województwo lubelskie, Warszawa 1924.. . [dostęp 2017-08-19]. 

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Janeczek: Osadnictwo pogranicza polsko-ruskiego. Województwo bełskie od schyłku XIV do początku XVII w. Wrocław: 1991.

Linki zewnętrzne[edytuj]