Powstanie praskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powstanie praskie
Powstanie majowe ludu czeskiego
Front wschodni II wojny światowej
Ilustracja
Pomnik powstańców praskich autorstwa Josefa Malejovský'ego koło mostu Barikádníků w Pradze
Czas 58 maja 1945
Miejsce Praga
Terytorium Protektorat Czech i Moraw
Wynik zawieszenie broni, wycofanie się Niemców z miasta
Strony konfliktu
 III Rzesza  Czechosłowacja
Rosja ROA

 ZSRR

Dowódcy
III Rzesza Karl Hermann Frank
III Rzesza Rudolf Toussaint
III Rzesza Carl Friedrich von Pückler-Burghauss
Czechosłowacja Otakar Machotka
Rosja Siergiej Buniaczenko

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Iwan Koniew

Siły
40 000 żołnierzy Czechosłowacja 30 000 żołnierzy
Rosja 18 000 żołnierzy
Straty
1000 zabitych Czechosłowacja 1500 zabitych
Rosja 300 zabitych
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 30 zabitych w Pradze
Niemiecki kolaborant Alois Kříž aresztowany w czasie powstania

Powstanie praskie (czes. Pražské povstání) – powstanie ludności Pragi przeciw administracji niemieckiej, oraz kolaboracyjnemu rządowi i administracji czeskiej trwające od 5 do 8 maja 1945. Powstanie praskie było częścią powstania majowego ludu czeskiego.

Przebieg[edytuj kod]

Żywiołowe starcia ludności z wojskami okupacyjnymi, które rozpoczęły się w Pradze 4 maja, przeobraziły się w dniu następnym w ogólne powstanie kierowane przez komunistów. W stolicy Protektoratu Czech i Moraw rozgorzały zacięte walki, przy czym już pod koniec 7 maja sytuacja powstańców stała się krytyczna. 8 maja czołgi hitlerowskie wtargnęły na ulice śródmieścia Pragi. Wobec takiej sytuacji Stawka Najwyższego Naczelnego Dowództwa Armii Czerwonej zażądała od wszystkich wojsk maksymalnego zwiększenia tempa pościgu prowadzonego w ramach operacji praskiej.

Z godziny na godzinę sytuacja powstańców w Pradze stawała się katastrofalna. Pomocy Czechom udzieliła dywizja Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA), lecz mimo tego Niemcy dławili powstanie błyskawicznie. Opanowali centrum miasta i rozpoczęli represje wobec powstańców i ludności. Do akcji wkroczyły działa samobieżne, miotacze ognia i SS-mani z pobliskiego poligonu w Benešovie tworzący Kampfgruppe Wallenstein. Jednocześnie czołgi Armii Czerwonej i jej sojuszników zajęły Jaroměřice nad Rokytnou i Igławę wieczorem 7 maja. Następnego dnia prawe skrzydło 1 Frontu Ukraińskiego wkroczyło na terytorium Czech na głębokość 40 km, zajmując tego samego dnia Drezno. Wieczorem Niemcy podjęli pertraktacje z powstańcami zakończone podpisaniem układu o zawieszeniu broni i zaczęli wycofywać się w stronę wojsk amerykańskich, wkraczających na ziemie czeskie od strony Bawarii. W nocy 9 maja pierwsze oddziały sowieckie wkroczyły do Pragi. Atak na Pragę z wielu kierunków udaremnił wycofanie się większości sił Grupy Armii „Środek”. Strach przed radzieckimi wojskami spowodował dalsze walki i przedzieranie się Niemców przez linie sowieckie do 11 maja. Z milionowej armii feldmarszałka Schörnera do Amerykanów dotarło tylko 140 tysięcy.

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Uczestnicy walk[edytuj kod]

Czeski Komitet Narodowy

Powstańców wsparła 600 Dywizja Piechoty Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej.

Niemieckie siły okupacyjne

Upamiętnienie[edytuj kod]

Jedna ze stacji metra w Pradze nosi nazwę Pražského povstání.

Linki zewnętrzne[edytuj kod]