Przydol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
System Oddział Piętro Wiek (mln lat)
Dewon Dolny lochkow młodsze
Sylur przydol 418,7–416
ludlow ludford 421,3–418,7
gorst 422,9–421,3
wenlok homer 426,2–422,9
szejnwud 428,2–426,2
landower telicz 436–428,2
aeron 439–436
ruddan 443,7–439
Ordowik Późny hirnant starsze
Podział według IUGS, lipiec 2009

Przydol (ang. Pridoli)

  • w sensie geochronologicznym – czwarta epoka syluru, trwająca około 2,5 miliona lat (od 418,7 ± 2,7 do 416,0 ± 2,8 mln lat temu). Przydol nie jest dzielony na wieki.
  • w sensie chronostratygraficznym – najwyższy oddział syluru. Nazwa pochodzi od Přidoli (w południowej części Pragi, Czechy). Przydol nie jest dzielony na piętra. Stratotyp dolnej granicy przydolu znajduje się w kamieniołomach Požary w Reporyjach (SW Praga). Granica oparta jest o pierwsze wystąpienie graptolita Monograptus parultimus Jaeger, 1975.

W starszej literaturze opisywany terminami postludlow albo preżedyn.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]