European Rugby Champions Cup

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Puchar Heinekena)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
European Rugby Champions Cup
Heineken Champions Cup
Trofeum za zwycięstwo w pucharze
Trofeum za zwycięstwo w pucharze
Rugby football current event.svg 2018/2019
Państwo  Anglia
 Francja
 Irlandia
 Włochy
 Szkocja
 Walia
Dyscyplina rugby union
Organizator rozgrywek European Professional Club Rugby
Data założenia  • 1995 (Puchar Heinekena)
 • 2014 (ER Champions Cup)
Założyciel European Rugby Cup
Poprzednia nazwa Puchar Heinekena
Prezes Simon Halliday
Rozgrywki
Liczba drużyn 20
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Francja Tuluza
Obecny zwycięzca Irlandia (wyspa) Leinster
Najwięcej zwycięstw Francja Tuluza
Irlandia (wyspa) Leinster (po 4)
Strona internetowa

European Rugby Champions Cup – najwyższy poziom międzynarodowych klubowych rozgrywek rugby union w Europie. W obecnej formie turniej organizowany jest od 2014 roku, jednak uważany jest za kontynuatora istniejącego w latach 1995–2014 Pucharu Heinekena. W rozgrywkach uczestniczą kluby z krajów grających w Pucharze Sześciu Narodów reprezentujących trzy ligi: Top 14, Premiership oraz Pro14.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Puchar Heinekena[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki zostały zorganizowane z inicjatywy federacji rugby pięciu krajów: Irlandii, Walii, Włoch, Rumunii i Francji, które w tym celu zawiązały organizację European Rugby Cup. W pierwszym sezonie, 1995/1996, wzięło udział 12 drużyn, a zwycięstwo odniósł francuski klub Tuluza. Drużyny rywalizowały początkowo w czterech trzyzespołowych grupach, których zwycięzcy awansowali do półfinałów[1]. W kolejnym sezonie do rozgrywek dołączyły drużyny z Anglii i Szkocji, zabrakło natomiast drużyny rumuńskiej. Liczbę drużyn powiększono do 20 (skład grup zmieniono z 3 na 5 zespołów, a fazę play-off inaugurowano na etapie ćwierćfinałów)[2]. W następnym sezonie w fazie grupowej wprowadzono kołowy system gier (każda para drużyn w grupie rozgrywała mecz i rewanż)[3]. W sezonie 1998/1999 ponownie nie uczestniczyły drużyny z Anglii (liczba drużyn w rozgrywkach zmniejszyła się do 16)[4].

Od sezonu 1999/2000, gdy powróciły do pucharu drużyny angielskie, format rozgrywek ustalił się na dłuższy czas. Brały w nich udział 24 drużyny, po 6 angielskich i francuskich, 10 z Celtic League (Pro12), zaś zasady kwalifikacji 2 pozostałych były zmienne[5]. W pierwszym etapie drużyny były podzielone na 6 czterozespołowych grup, w których mecze rozgrywano systemem kołowym. W fazie play-off rozpoczynającej się od ćwierćfinałów (do których awansowali zwycięzcy grup i dwie najlepsze drużyny z drugich miejsc) decydował pojedynczy mecz[6].

European Rugby Champions Cup[edytuj | edytuj kod]

Począwszy od co najmniej 2007 roku pomiędzy federacjami narodowymi a organizatorami krajowych rozgrywek ligowych – w szczególności angielskiej Premiership i francuskiej Ligue Nationale de Rugby – narastał konflikt[7][8]. Tamtejsze kluby podnosiły zarzuty o złą dystrybucję zysków i niesprawiedliwy system kwalifikacji[7][8][9][10][11][12]. Francuskie kluby kilkakrotnie groziły opuszczeniem rozgrywek[7][10], w 2012 roku zapowiadając stworzenie wraz z Anglikami alternatywnych zawodów po sezonie 2013/2014[10]. W efekcie negocjacji prowadzonych pomiędzy udziałowcami prowadzącej Puchar Heinekena spółki European Rugby Cup Ltd. zawarto porozumienie, na mocy którego jego strony powołały nową instytucję European Professional Club Rugby, a Puchar Heinekena został zastąpiony przez European Rugby Champions Cup. Liczbę uczestniczących w nim zespołów ograniczono do 20, zmieniono także reguły kwalifikacji. Wprowadzono zasadę podziału zysku po 1/3 dla klubów z każdej z lig. Porozumienie zawarto na okres co najmniej ośmiu lat[13].

Format rozrywek[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

W rozgrywkach uczestniczy 20 klubów. Automatyczny awans uzyskuje 19 z nich:

  • siedem zespołów z ligi Pro14 (najlepsze kluby z czterech krajów uczestniczących w lidze – Irlandii, Szkocji, Walii i Włoch, oraz trzy kolejne najlepsze kluby)
  • sześć najlepszych zespołów z ligi Top 14
  • sześć najlepszych zespołów z ligi Premiership

Reguły przyznawania ostatniego, 20 miejsca w rozgrywkach, są zmienne. W sezonie 2017/2018 rywalizację o nie toczyły cztery drużyny (kolejne najlepsze dwie drużyny z Pro14 i po jednej z Top 14 i Premiership)[14].

Turniej[edytuj | edytuj kod]

Kluby dzieli się na cztery koszyki w zależności od pozycji bądź etapu na którym zakończyły rozgrywki play-off w swoich ligach. Zwycięzcy rozgrywek krajowych automatycznie przydzielani są do pierwszego koszyka, w wyniku małego losowania pomiędzy trzema drużynami z drugich miejsc dwie z nich przydzielane są do pierwszego koszyka, trzecia natomiast do koszyka drugiego. Kolejne drużyny są przydzielane do pozostałych koszyków według tego samego klucza.

Do trzeciego koszyka włącznie nakazem regulaminu jest aby w grupie nie mogły się spotkać drużyny z tego samego kraju przez co losowanie drużyn z ostatniego koszyka posiada dodatkowe warunki[15]. Drużyny z koszyków są rozlosowywane do pięciu czterozespołowych grup, w grupach grają każdy z każdym po dwa mecze (u siebie i na wyjeździe). Zwycięzcy grup oraz trzy najlepsze drużyny z drugich miejsc awansują do fazy pucharowej.

Za zwycięstwo przyznawane są 4 punkty, za remis 2 a za porażkę 0. Dodatkowo przyznawane są punkty bonusowe: bonus ofensywny za zdobycie czterech lub więcej przyłożeń oraz bonus defensywny za przegraną siedmioma punktami lub mniej. Każdy bonus wynosi 1 punkt i jest doliczany do punktów w tabeli[16].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Od początku istnienia do reorganizacji w 2014 rozgrywki nosiły nazwę Pucharu Heinekena, która pochodziła od głównego sponsora – holenderskiego koncernu Heineken. W 2014 wprowadzono nazwę European Rugby Champions Cup. W 2018 podpisano nową umowę partnerską z Heinekenem i na kolejne cztery sezony rozgrywki przyjęły komercyjną nazwę Heineken Champions Cup[17].

Finały rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Lista finałów rozgrywek[18]:

Sezon Zwycięzca Wynik Finalista Data Stadion Publiczność
Puchar Heinekena
1995/1996 Francja Tuluza 21:18 Walia Cardiff 1996-01-077 stycznia 1996 Walia Cardiff Arms Park, Cardiff 21 800
1996/1997 Francja Brive 28:9 Anglia Leicester Tigers 1997-01-2525 stycznia 1997 Walia Cardiff Arms Park, Cardiff 41 664
1997/1998 Anglia Bath 19:18 Francja Brive 1998-01-3131 stycznia 1998 Francja Stade Chaban-Delmas, Bordeaux 36 500
1998/1999 Irlandia (wyspa) Ulster 21:6 Francja Colomiers 1999-01-3030 stycznia 1999 Irlandia Lansdowne Road, Dublin 49 000
1999/2000 Anglia Northampton Saints 9:8 Irlandia (wyspa) Munster 2000-05-2727 maja 2000 Anglia Twickenham, Londyn 68 441
2000/2001 Anglia Leicester Tigers 34:30 Francja Stade Français 2001-05-1919 maja 2001 Francja Parc des Princes, Paryż 44 000
2001/2002 Anglia Leicester Tigers 15:9 Irlandia (wyspa) Munster 2002-05-2525 maja 2002 Walia Millennium Stadium, Cardiff 74 000
2002/2003 Francja Tuluza 22:17 Francja Perpignan 2003-05-2424 maja 2003 Irlandia Lansdowne Road, Dublin 28 600
2003/2004 Anglia Wasps 27:20 Francja Tuluza 2004-05-2020 maja 2004 Anglia Twickenham, Londyn 73 057
2004/2005 Francja Tuluza 18:12 Francja Stade Français 2005-05-2222 maja 2005 Szkocja Murrayfield, Edynburg 51 326
2005/2006 Irlandia (wyspa) Munster 23:19 Francja Biarritz 2006-05-2020 maja 2006 Walia Millennium Stadium, Cardiff 74 534
2006/2007 Anglia Wasps 25:9 Anglia Leicester Tigers 2007-05-2020 maja 2007 Anglia Twickenham, Londyn 81 076
2007/2008 Irlandia (wyspa) Munster 16:13 Francja Tuluza 2008-05-2424 maja 2008 Walia Millennium Stadium, Cardiff 74 500
2008/2009 Irlandia (wyspa) Leinster 19:16 Anglia Leicester Tigers 2009-05-2323 maja 2009 Szkocja Murrayfield, Edynburg 66 523
2009/2010 Francja Tuluza 21:19 Francja Biarritz 2010-05-2222 maja 2010 Francja Stade de France, Saint-Denis 78 962
2010/2011 Irlandia (wyspa) Leinster 33:22 Anglia Northampton Saints 2011-05-2121 maja 2011 Walia Millennium Stadium, Cardiff 72 456
2011/2012 Irlandia (wyspa) Leinster 42:14 Irlandia (wyspa) Ulster 2012-05-1919 maja 2012 Anglia Twickenham, Londyn 81 774
2012/2013 Francja Tulon 16:15 Francja Clermont 2013-05-1818 maja 2013 Irlandia Aviva Stadium, Dublin 50 148
2013/2014 Francja Tulon 23:6 Anglia Saracens 2014-05-2424 maja 2014 Walia Millennium Stadium, Cardiff 67 578
European Rugby Champions Cup
2014/2015 Francja Tulon 24:18 Francja Clermont 2015-05-022 maja 2015 Anglia Twickenham, Londyn 56 622
2015/2016 Anglia Saracens 21:9 Francja Racing 92 2016-05-1414 maja 2016 Francja Parc Olympique Lyonnais, Lyon 58 017
2016/2017 Anglia Saracens 28:17 Francja Clermont 2017-05-1313 maja 2017 Szkocja Murrayfield, Edynburg 55 272
2017/2018 Irlandia (wyspa) Leinster 15:12 Francja Racing 92 2018-05-1212 maja 2018 Hiszpania San Mamés, Bilbao 52 282

Gracze roku[edytuj | edytuj kod]

Organizatorzy rozgrywek od 2010 przyznają na zakończenie sezonu tytuł gracza roku. W kolejnych latach otrzymywali go[19]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Toulouse Win Inaugural Tournament (ang.). www.ercrugby.com. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-01)].
  2. Brive the Champions, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2010-10-01] (ang.).
  3. Bath Crowned Champions, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2010-07-29] (ang.).
  4. Irish Eyes Smiling, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2010-10-01] (ang.).
  5. Qualification Process, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-18] (ang.).
  6. Key Tournament Rules, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-23] (ang.).
  7. a b c Paul Rees, French clubs withdraw threat to down Heineken, guardian.co.uk, 10 stycznia 2007 [dostęp 2017-03-30] (ang.).
  8. a b Anglo-French breakaway plan from rugby Heineken Cup not ideal: IRB chief Brett Gosper, „South China Morning Post”, 20 września 2013 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-18] (ang.).
  9. Alasdair Reid, Scots approach Welsh proposal with caution, „The Daily Telegraph”, 8 września 2008 [dostęp 2017-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-26] (ang.).
  10. a b c Chris Foy, European civil war: English and French clubs pull out of Heineken Cup and pledge to go it alone, „Daily Mail”, 10 września 2013 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-01] (ang.).
  11. Sim Thomas, Analysis: Does English TV deal spell end of Heineken Cup?, Wales Online, 14 września 2012 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (ang.).
  12. Gerry Thornley, European Cup’s unique sense of occasion wins out despite final flaws, „The Irish Times”, 2 maja 2015 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-03] (ang.).
  13. European Rugby statement, www.therugbypaper.co.uk, 10 kwietnia 2014 [dostęp 2017-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2014-04-13] (ang.).
  14. Qualification, European Rugby Champions Cup, www.epcrugby.com [dostęp 2017-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-17] (ang.).
  15. Watch the Champions Cup and Challenge Cup Pool Draws live, ercrugby.com, 7 czerwca 2014 [dostęp 2017-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-03-31] (ang.).
  16. Champions Cup Rules, www.epcrugby.com [dostęp 2018-03-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-08] (ang.).
  17. Heineken returns as Champions Cup title partner, www.epcrugby.com, 4 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-27] (ang.).
  18. Champions of Europe, www.epcrugby.com [dostęp 2018-03-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-17] (ang.).
  19. EPCR European Player of the Year, www.epcrugby.com [dostęp 2018-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-17] (ang.).