Rambo Amadeus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rambo Amadeus
Ilustracja
Rambo Amadeus
Imię i nazwisko Antonije Pušić
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1963
Kotor (Jugosławia)
Pochodzenie Niemcy; Czarnogóra
Instrumenty gitara elektryczna
Gatunki jazz, nu jazz, rock
Zawód piosenkarz, gitarzysta, autor tekstów, kompozytor, żeglarz
Aktywność od 1988 roku
Strona internetowa

Rambo Amadeus, właśc. Antonije Pušić (cyr. serb.: Рамбо Амадеус;) ur. 14 czerwca 1963 w Kotorze) – czarnogórski piosenkarz, kompozytor i autor tekstów, który sam nazywa się „muzykiem, poetą i manipulatorem mediów”, reprezentant Czarnogóry podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2012 roku.

Jego pseudonim artystyczny pochodzi z syntezy nazwisk Johna Rambo i Wolfganga Amadeusa Mozarta. Znany jest także jako „uroczy król wesołego popu”, a jego styl i muzyka porównywane są z twórczoścą Franka Zappy czy Captaina Beefhearta[1].

Dzieciństwo i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Antonije Pušić urodził się w mieście w czarnogórskim Kotorze (w ówczesnej Jugosławii). Ukończył studia turystyczne na Uniwersytecie Belgradzkim na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Rozpoczął naukę w szkole muzycznej w klasie fortepianu, jednak zrezygnował z niej po sześciu latach edukacji.

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Jako nastolatek rozpoczął treningi żeglarstwa. W latach 1972-1984 reprezentował Jugosławię w międzynarodowych regatach, zdobywając wówczas kilkukrotnie tytuł Mistrza Czarnogóry, ośmiokrotnie - Mistrza Południowego Adriatyku oraz krajowego i międzynarodowego Pucharu Đerdap w 1980 roku[2]. Podczas pierwszego roku nauki w gimnazjum zaczął komponować i śpiewać autorskie utwory. Dołączył wówczas do składu lokalnych zespołów w Hercegu Novim i Titogradzie (dzisiejszej Podgoricy). Jednym z jego pierwszych koncertów było granie na mandolinie w orkiestrze uprzyjemniającej czas gościom w hotelu Plaza w Hercegu Novim. W 1985 roku przeprowadził się do Belgradu, gdzie studiował i grał w amatorskich zespołach muzycznych.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

1988-89: O tugo jesenja i Hoćemo gusle[edytuj | edytuj kod]

W 1988 roku wydał swój debiutancki album - O tugo jesenja. Jego brzmienia opisywane były jako pozorna mieszanka folklorystycznego śpiewania z humorystycznymi tekstami i klasycznym dźwiękiem gitarowego gryfu. Przedstawiał się wówczas jako Nagib Fazlić Nagon, dzięki którego pomocy finansowej był w stanie wydać płytę. Swój styl muzyczny nazwał „turbo folkiem”. Dzięki producentowi, Sašy Habićoviego, Amadues miał możliwość podpisania kontraktu z telewizyjną wytwórnią PGP RTB.

Rok później ukazała się druga płyta wokalisty pt. Hoćemo gusle, na której znalazły się utwory jawnie powiązane z tematyką polityczną. Tytuł albumu wyśmiewa sytuację w Czarnogórze, która ostatecznie wyrosła na antybiurokratycznej rewolucji i doprowadziła Milo Đukanovića, Momira Bulatovicia i Svetozara Marovicia do władzy. Okładka albumu zawiera teksty piosenek, które nie zostały faktycznie nagrane na płycie. Amadeus wyjaśnił, że „zostały usunięte w ostatniej chwili, ponieważ nie było na nie miejsca”. Obiecał wówczas, że zostaną zamieszczone na jego kolejnej płycie.

1991-98: M-91[edytuj | edytuj kod]

Trzeci studyjny album Amadeusa zatytułowany M-91 miał swoją premierę pod koniec 1991 roku, w momencie apogeum konfliktu w byłej Jugosławii. Z tego powodu podtytułem płyty był napis Psychological Propaganda Set, a większość utworów była mieszanką ciężkiego tekstu o militarystycznym klimacie. Album utwierdził obecność Rambo na muzycznej scenie, a ze względu na szczery i zabawny charakter, zaczął być często zapraszany do różnych telewizyjnych i radiowych programów w całym kraju. Starając się opanować całą sytuację, wyruszył w trasę, podczas której został jednym z pierwszych wykonawców z byłej Jugosławii, który zaczął koncertować w Macedonii i Słowenii kilka lat po tym, jak podpisały one deklarację o niepodległości. W latach 90. koncertował również w Bośni i Hercegowinie. Gdy powrócił do kraju, ponownie zaczął łamać bariery inter-etniczne: 10 grudnia 1998 roku, wraz z Margitą Stefanović, zagrał w lokalnym kinie w Puli. Była to pierwsza powojenna okazja dla chorwackich fanów, by uczestniczyć w koncercie serbsko-czarnogórskich artystów.

2000-08: Don't Happy, Be Worry, Oprem dobro i Hipishizik Metafizik[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku Amadeus pracował nad materiałem na płytę pt. Don't Happy, Be Worry/Čobane vrati se. Album zawierał utwory „Eg rodde meg ut på seiegrunnen” i „Laganese”, w których gościnnie zaśpiewał norweski dziennikarz Åsne Seierstad. Materiał wyprodukował Iztok Turk. W 2004 roku Rambo wydał swój trzeci album koncertowy - Bolje jedno vruće pivo nego četri ladna, który poprzedzał studyjną wersję płyty - Oprem dobro z połowy 2005 roku. W tym samym roku nawiązał współpracę z etniczno-jazzowym zespołem Kal, dla którego napisał utwór „Dikh tu kava” oraz wydał płytę Hipishizik Metafizik pod szyldem wytwórni PGP RTS.

2011-12: Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata i Konkurs Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku wydał swój czwarty album koncertowy Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata. W grudniu tego samego roku został wybrany wewnętrznie przez czarnogórskiego nadawcę publicznego na reprezentanta Czarnogóry podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Baku w 2012 roku[3]. Jego propozycją został utwór „Euro neuro[1], którym otworzył pierwszy półfinał widowiska. Zajął w nim ostatecznie piętnaste miejsce, przez co nie zakwalifikował się do finału[4].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 1988: O tugo jesenja
  • 1989: Hoćemo gusle
  • 1991: Psihološko propagandni komplet M-91
  • 1995: Muzika za decu
  • 1996: Mikroorganizmi
  • 1997: Titanik
  • 1998: Metropolis B (tour-de-force)
  • 2000: Don't Happy, Be Worry/Čobane vrati se
  • 2005: Oprem Dobro
  • 2008: Hipishizik Metafizik
  • 2015: Vrh Dna

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1993: Kurac, Pička, Govno, Sisa
  • 1998: R.A. u KUD France Prešern
  • 2004: Bolje jedno vruće pivo nego četri ladna
  • 2011: Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata

Albumy kompilacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 1994: Izabrana dela
  • 1998: Zbrana dela 1
  • 1998: Zbrana dela 2

Mini-albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 2008: Yes No

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b About Rambo Amadeus (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2014-01-02].
  2. Biografia Rambo Amadeusa na Discogs.com
  3. Sanjay Jiandani: Montenegro: RTCG selects Rambo Amadeus for Baku!. W: ESC Today [on-line]. 2011-12-12. [dostęp 2011-12-12].
  4. Eurovision 2012 split jury-televote results revealed

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]