Ray Houghton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ray Houghton
Ray Houghton 1995.jpg
Imię i nazwisko Raymond James Houghton
Data i miejsce
urodzenia
9 stycznia 1962
Glasgow, Szkocja 
Pozycja pomocnik
Wzrost 183 cm
Masa ciała 77 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1979-1982
1982-1985
1985-1987
1987-1992
1992-1995
1995-1997
1997-1999
1999-2000
West Ham United
Fulham F.C.
Oxford United
Liverpool F.C.
Aston Villa F.C.
Crystal Palace F.C.
Reading F.C.
Stevenage Borough
1 (0)
129 (16)
83 (10)
153 (28)
95 (6)
73 (7)
43 (1)
3 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1986-1997  Irlandia 73 (6)

Raymond James Houghton (ur. 9 stycznia 1962 w Glasgow), były piłkarz irlandzki grający na pozycji środkowego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 183 cm wzrostu, ważył 77 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Houghton urodził się w szkockim Glasgow w rodzinie irlandzkiej. Karierę piłkarską rozpoczął jednak w Londynie, w tamtejszym klubie West Ham United. 5 lipca 1979 roku podpisał z tym klubem profesjonalny kontrakt, jednak w Division One zadebiutował dopiero w sezonie 1981/1982 i był to jego jedyny mecz w barwach "Młotów". W 7 lipca 1982 podpisał kontrakt z innym klubem z Londynu, Fulham. Tam przez trzy sezony występował w pierwszym składzie w rozgrywkach Division Two, jednak nie zdołał z nim wywalczyć awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej w kraju.

13 września 1985 roku Houghton przeszedł do Oxford United grającego w Division One. Kosztował 147 tysięcy funtów. W zespole z Oxfordu zadebiutował 14 września w zremisowanym 2:2 domowym spotkaniu z Liverpoolem. W drużynie prowadzonej przez Jima Smitha był podstawowym zawodnikiem i dwukrotnie z rzędu utrzymał się z nią w angielskiej lidze, a w 1986 roku zdobył Puchar Ligi Angielskiej. Łącznie dla Oxfordu rozegrał 83 mecze, w których zdobył 10 bramek.

Na początku sezonu 1987/1988 Oxford z Houghtonem w składzie przegrał 0:2 z Liverpoolem. Jednak Ray na tyle spodobał się menedżerowi klubu Kenny'emu Dalglishowi, że 19 października podpisał kontrakt z "The Reds". Miał zastąpić w pomocy Australijczyka Craiga Johnstona, który odszedł w trakcie sezonu do Newcastle KB United. W koszulce Liverpoolu Irlandczyk po raz pierwszy wystąpił 24 października w meczu przeciwko Luton Town (1:0). Natomiast 4 listopada strzelił pierwszą bramkę dla klubu z Anfield Road, dającą remis 1:1 z Wimbledonem. W sezonie 1987/1988 stworzył linię pomocy z innymi zawodnikami jak John Aldridge, John Barnes i Peter Beardsley, a Liverpool wywalczył tytuł mistrza Anglii odzyskując go po roku przerwy. Houghton wystąpił także w finale Pucharu Anglii, ale liverpoolczycy przegrali w nim z Wimbledonem. W 1989 roku Ray został wicemistrzem kraju, a rok później po raz drugi w karierze - mistrzem Anglii. W 1991 roku "The Reds" ponownie zajęli 2. miejsce w lidze tracąc tytuł na rzecz Arsenalu. Z kolei w 1992 roku wywalczyli Puchar Anglii. Po tamtym sezonie Houghton postanowił odejść z zespołu, dla którego rozegrał 153 ligowe spotkania i strzelił 28 bramek.

28 lipca 1992 Houghton został piłkarzem Aston Villi, do której trafił za 900 tysięcy funtów. W jej barwach zadebiutował 15 sierpnia w zremisowanym 1:1 meczu z Ipswich Town. W Aston Villi występował wraz z rodakami, Paulem McGrathem, Steve'em Stauntonem, oraz Andym Townsendem. 27 marca 1994 roku zdobył z "The Villans" Puchar Ligi Angielskiej, ale w wygranym 3:1 finale z Manchesterem United nie wystąpił. Było to jedyne trofeum Irlandczyka za czasów gry w drużynie z Birmingham. Łącznie wystąpił dla niej 95 razy strzelając przy tym 6 goli.

23 marca 1995 roku Houghton opuścił Aston Villę i wrócił po latach do Londynu. W Crystal Palace po raz pierwszy wystąpił 1 kwietnia przeciwko Manchesterowi City (2:1). Jednak na koniec sezonu 1994/1995 klub ten zajął 4. miejsce od końca w Premier League i spadł do Division One. Na tym szczeblu rozgrywek Ray grał jeszcze przez dwa sezony i wtedy też odszedł do Reading F.C.. 9 sierpnia 1997 zagrał dla niego po raz pierwszy. Reading zremisowało wówczas 1:1 z Bury F.C.. W 1998 roku Reading spadło do Division Two, a w 1999 przeszedł do grającego w Conference Stevenage Borough. Latem 2000 roku zakończył piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1981/82 West Ham United Anglia  Division One 1 0
1982/83 Fulham F.C. Anglia  Division Two 42 5
1983/84 Fulham F.C. Anglia  Division Two 40 3
1984/85 Fulham F.C. Anglia  Division Two 42 8
1985/86 Fulham F.C. Anglia  Division Two 5 0
1985/86 Oxford United Anglia  Division One 35 4
1986/87 Oxford United Anglia  Division One 37 5
1987/88 Oxford United Anglia  Division Two 11 1
1987/88 Liverpool F.C. Anglia  Division One 28 5
1988/89 Liverpool F.C. Anglia  Division One 38 7
1989/90 Liverpool F.C. Anglia  Division One 19 1
1990/91 Liverpool F.C. Anglia  Division One 32 7
1991/92 Liverpool F.C. Anglia  Division One 36 8
1992/93 Aston Villa F.C. Anglia  Premier League 39 3
1993/94 Aston Villa F.C. Anglia  Premier League 30 2
1994/95 Aston Villa F.C. Anglia  Premier League 26 1
1994/95 Crystal Palace F.C. Anglia  Premier League 10 2
1995/96 Crystal Palace F.C. Anglia  Division One 41 4
1996/97 Crystal Palace F.C. Anglia  Division One 21 1
1997/98 Reading F.C. Anglia  Division One 25 1
1998/99 Reading F.C. Anglia  Division Two 18 0
1999/00 Stevenage Borough Anglia  Conference 3 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Irlandii Houghton zadebiutował 26 marca 1986 roku w przegranym 0:1 towarzyskim spotkaniu z Walią. W 1988 roku Jack Charlton powołał go do kadry na Euro 88. Tam wystąpił w trzech meczach grupowych: z Anglią (1:0 i gol w 6. minucie), z ZSRR (1:1) i z Holandią (0:1).

W 1990 roku Houghton po raz pierwszy wystąpił w turnieju o mistrzostwo świata. Na boiskach Włoch zagrał w pięciu spotkaniach: grupowych z Anglią (1:1), z Egiptem (0:0) i Holandią (1:1), a także w 1/8 finału z Rumunią (0:0, karne 5:4) i ćwierćfinale z Włochami (0:1). Swój ostatni mundial Ray zaliczył w 1994 w USA. Tam zagrał czterokrotnie: z Włochami (1:0 i gol w 12. minucie), z Meksykiem (1:2), z Norwegią (0:0) oraz w 1/8 finału z Holandią (0:2). W 1997 roku zakończył reprezentacyjną karierę. W drużynie narodowej wystąpił 73 razy i strzelił 6 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]