Reprezentacja Walii w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walia
Ilustracja
Flaga Walii
Przydomek ang. The Dragons
wal. Y Dreigiau
(Smoki)
Związek ang. Football Association of Wales
wal. Cymdeithas Bêl-droed Cymru
Sponsor techniczny Adidas
Trener Ryan Giggs
Asystent trenera Robert Page
Albert Stuivenberg
Skrót FIFA WAL
Ranking FIFA Steady2.svg 18. (1562 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 23. (10 lipca 2016) (1754 pkt.)
Zawodnicy
Kapitan Ashley Williams
Najwięcej występów Neville Southall (92)
Najwięcej bramek Gareth Bale (31)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Szkocja 4:0 Walia 
(Glasgow, Szkocja; 26.03.1876)
Najwyższe zwycięstwo
 Walia 11:0 Irlandia 
(Wrexham, Walia; 03.03.1888)
Najwyższa porażka
 Szkocja 9:0 Walia 
(Glasgow, Szkocja; 23.03.1878)
Medale
Mistrzostwa
Bronze medal blank.svg 2016
  1. Stan aktualny na 10 grudnia 2020.
Walijczycy przed meczem z Bułgarią (2011)

Reprezentacja Walii w piłce nożnej – drużyna narodowa Walii, od 1910 roku jest członkiem FIFA, a od 1954UEFA.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tylko raz grała na mistrzostwach świata. Na Mundialu 1958 w Szwecji, reprezentacja Walii prowadzona przez Jimmy’ego Murphy’ego w fazie grupowej zanotowała trzy remisy (1:1 z reprezentacją Węgier, 1:1 z reprezentacją Meksyku oraz 0:0 ze reprezentacją Szwecji). Między reprezentacją Walii a reprezentacją Węgier rozegrano więc dodatkowy mecz (baraż o awans), w którym lepsi okazali się Walijczycy, którzy wygrali 2:1 i awansowali do ćwierćfinału, w którym ulegli 0:1 przyszłym mistrzom świata – reprezentacji Brazylii.

Od tego momentu reprezentacji Walii przez 58 lat nie udało się awansować ani na mistrzostwa świata ani na mistrzostwa Europy, mimo że w reprezentacji Walii grali piłkarze odnoszący spore sukcesy w karierze klubowej tacy, jak m.in.: John Charles (gwiazda Juventusu Turyn, król strzelców Serie A w sezonie 1957/1958), pomocnik Terry Yorath (finalista Pucharu Zdobywców Pucharów 1973 i Pucharu Europy: 1975 z Leeds United), Joey Jones i John Toshack (dwukrotni zdobywcy Pucharu Europy: 1977, 1978 z FC Liverpool), Ian Rush (jeden z najlepszych napastników Europy w latach 80., dwukrotny zdobywca Pucharu Europy: 1981, 1984 z FC Liverpool), bramkarz Neville Southall (zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów 1985 z Evertonem), napastnik Mark Hughes (dwukrotny zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: w 1991 z Manchesterem United, i w 1998 z Chelsea F.C.), oraz Ryan Giggs (zawodnik Manchesteru United, dwukrotny zdobywca Ligi Mistrzów: 1999, 2008). Europejskie puchary zdobywali także bramkarz Gary Sprake (dwukrotny zdobywca Pucharu Miast Targowych: 1968, 1971 z Leeds United) oraz stoper Mike England (zdobywca Pucharu UEFA 1973 z Tottenhamem Hotspur).

Najbliżej awansu na mistrzostwa Europy reprezentacja Walii była w 1976 i 2003 roku. W fazie ćwierćfinałowej eliminacji do turnieju 1976 w Jugosławii, reprezentacja Walii prowadzona przez Mike’a Smitha przegrała dwumecz z reprezentacją Jugosławii (0:2, 1:1), natomiast w barażach do turnieju 2004 w Portugalii reprezentacja Walii prowadzona przez Marka Hughesa przegrała dwumecz z reprezentacją Rosji (0:0, 0:1).

Mark Hughes był selekcjonerem reprezentacji Walii w latach 1999-2004, następnie w latach 2005-2010 reprezentację Walii prowadził reprezentant kraju, najbardziej utytułowany walijski szkoleniowiec – John Toshack, potem w 2010 roku reprezentację Walii w dwóch meczach prowadził Brian Flynn, dnia 14 grudnia 2010 roku selekcjonerem reprezentacji Walii został reprezentant kraju – Gary Speed, który dnia 27 listopada 2011 roku popełnił samobójstwo[1].

Po samobójczej śmierci Gary’ego Speeda, dnia 19 stycznia 2012 roku selekcjonerem reprezentacji Walii został Chris Coleman[2], pod którego wodzą w eliminacjach do mistrzostw świata 2014 w Grupie A zajęła ona 5. miejsce i nie awansowała do turnieju w Brazylii, jednak w eliminacjach do mistrzostw Europy 2016 w grupie B zajęła 2. miejsce (za reprezentacją Belgii), dzięki czemu po raz pierwszy w historii awansowała na mistrzostwa Europy. Na turnieju 2016 we Francji reprezentacja Walii mająca w składzie takich zawodników, jak m.in.: Gareth Bale czy Aaron Ramsey okazała się najlepsza w grupie B, wygrywając 2 mecze i 1 przegrywając (2:1 z reprezentacją Słowacji, 3:0 z reprezentacją Rosji, 1:2 z reprezentacją Anglii), dzięki czemu awansowała do 1/8 finału. W tej fazie turnieju Walijczycy spotkali się z reprezentacją Irlandii Północnej. Dzięki samobójczemu trafieniu Garetha McAuleya wygrali to spotkanie 1:0, awansując tym samym do ćwierćfinału. Zmierzyli się w nim z reprezentacją Belgii, z którą wygrali 3:1 po golach Ashleya Williamsa, Hala Robsona-Kanu, oraz Sama Vokesa. Znaleźli się tym samym w półfinale, w którym zagrali z Portugalią. Przegrali ten mecz 0:2 i odpadli z turnieju.

Po nieudanych dla Walijczyków eliminacjach do mundialu w Rosji 2018 (trzecie miejsce w grupie z siedemnastoma punktami na koncie po czterech zwycięstwach, pięciu remisach i porażce w dziesięciu meczach), Chris Coleman przestał być trenerem reprezentacji[3] . Na tym stanowisku zastąpił go Ryan Giggs[4].

Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010[edytuj | edytuj kod]

Grupa D[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012[edytuj | edytuj kod]

Grupa G[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014[edytuj | edytuj kod]

Grupa A[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016[edytuj | edytuj kod]

Grupa B[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2016[edytuj | edytuj kod]

Grupa B[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Walia 6 3 2 0 1 6 3 +3
 Anglia 5 3 1 2 0 3 2 +1
 Słowacja 4 3 1 1 1 3 3 0
 Rosja 1 3 0 1 2 2 6 -4

Mecze Walijczyków w ramach Euro 2016[edytuj | edytuj kod]

3 11 czerwca 2016
18:00 CEST
Walia 
2:1
(1:0)
 Słowacja
Stade Matmut-Atlantique, Bordeaux
Widzów: 37 831[5]
Sędzia: Norwegia Svein Oddvar Moen
16 16 czerwca 2016
15:00 CEST
Anglia 
2:1
(0:1)
 Walia
Stade Bollaert-Delelis, Lens
Widzów: 34 033[6]
Sędzia: Niemcy Felix Brych
27 20 czerwca 2016
21:00 CEST
Rosja  0:3
(0:2)
 Walia
Stadium Municipal, Tuluza
Widzów: 28 840[7]
Sędzia: Szwecja Jonas Eriksson

1/8 finału[edytuj | edytuj kod]

38 25 czerwca 2016
18:00 CEST
Walia 
1:0
(0:0)
 Irlandia Północna Parc des Princes, Paryż
Widzów: 44 342[8]
Sędzia: Anglia Martin Atkinson

Ćwierćfinał[edytuj | edytuj kod]

46 1 lipca 2016
21:00 CEST
Walia 
3:1
(1:1)
 Belgia
Stade Pierre-Mauroy, Lille
Widzów: 45 936[9]
Sędzia: Słowenia Damir Skomina

Półfinał[edytuj | edytuj kod]

49 6 lipca 2016
21:00 CEST
Portugalia 
2:0
(0:0)
 Walia Parc OL, Lyon
Widzów: 55 679[10]
Sędzia: Szwecja Jonas Eriksson

Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018[edytuj | edytuj kod]

Grupa D[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020[edytuj | edytuj kod]

Grupa E[edytuj | edytuj kod]


Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2022[edytuj | edytuj kod]

Grupa E[edytuj | edytuj kod]

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Kadra na Euro 2016. Występy i gole aktualne na 20 czerwca 2016.

Nr Imię i
nazwisko
Data
urodzenia
Występy Gole Klub
Bramkarze
1 Wayne Hennessey 24.01.1987 59 0 Anglia Crystal Palace
12 Owain Fôn Williams 17.03.1987 1 0 Szkocja Inverness Caledonian Thistle
21 Danny Ward 22.06.1993 3 0 Anglia FC Liverpool
Obrońcy
2 Chris Gunter 21.07.1989 70 0 Anglia FC Reading
3 Neil Taylor 07.02.1989 31 1 Walia Swansea City
4 Davies 24.04.1993 23 0 Anglia Tottenham Hotspur
5 James Chester 23.01.1989 14 0 Anglia West Bromwich Albion
6 Ashley Williams 1 capitan.png 23.08.1984 62 1 Walia Swansea City
15 Jazz Richards 12.04.1991 10 0 Anglia Fulham Londyn
19 James Collins 23.08.1983 47 3 Anglia West Ham United
Pomocnicy
7 Joe Allen 14.03.1990 28 0 Anglia FC Liverpool
8 Andy King 29.10.1988 34 2 Anglia Leicester City
10 Aaron Ramsey 26.12.1990 42 11 Włochy Juventus F.C.
14 David Edwards 03.02.1986 35 3 Anglia Wolverhampton Wanderers
16 Joe Ledley 23.01.1987 64 4 Anglia Crystal Palace
17 David Cotterill 04.12.1987 23 2 Anglia Birmingham City
20 Jonathan Williams 09.10.1993 14 0 Anglia Crystal Palace
22 David Vaughan 18.02.1983 42 1 Anglia Nottingham Forest
Napastnicy
9 Hal Robson-Kanu 21.05.1989 32 3 Wolny agent
11 Gareth Bale 16.07.1989 66 26 Anglia Tottenham Hotspur F.C.
13 George Williams 07.09.1995 7 0 Anglia Fulham Londyn
18 Sam Vokes 21.10.1989 41 6 Anglia FC Burnley
23 Simon Church 10.12.1988 37 3 Anglia Milton Keynes Dons

Źródło: http://euro2016.pl/reprezentacja-walii/

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Selekcjonerzy reprezentacji Walii[edytuj | edytuj kod]

Trener Kariera Mecze Wygrane Zremisowane Przegrane Bramki zdobyte Bramki stracone % Zwycięstw
Walia Barnes, WalleyWalley Barnes 1954–1956 9 2 1 6 10 17 22
Walia Murphy, JimmyJimmy Murphy 1956–1964 43 11 13 19 59 79 26
Walia Morris, TrevorTrevor Morris 1964 1 0 0 1 2 3 0
Walia Bowen, DaveDave Bowen 1964–1974 53 10 13 30 49 84 20
Anglia Smith, MikeMike Smith 1974–1979 40 15 11 14 49 39 38
Walia England, MikeMike England 1980–1987 56 21 18 17 68 52 38
Walia Williams, DavidDavid Williams 1988 1 0 0 1 1 2 0
Walia Yorath, TerryTerry Yorath 1988–1993 41 16 8 17 48 54 39
Walia Toshack, JohnJohn Toshack 1994 1 0 0 1 1 3 0
Walia England, MikeMike England 1994–1995 10 3 1 6 9 19 30
Anglia Gould, BobbyBobby Gould 1995–1999 24 7 4 13 32 47 29
Walia Hughes, MarkMark Hughes 1999–2004 41 11 15 15 46 49 27
Walia Toshack, JohnJohn Toshack 2005–2010 53 22 8 23 61 56 42
Walia Flynn, BrianBrian Flynn 2010 2 0 0 2 1 5 0
Walia Speed, GaryGary Speed 2010–2011 10 5 0 5 13 13 50
Walia Coleman, ChrisChris Coleman 2011–2017 50 19 13 18 53 57 38
Walia Giggs, RyanRyan Giggs 2018-

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]