Raynald Denoueix

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Raynald Denoueix
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1948
Rouen
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub bezrobotny
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1966–1979 FC Nantes ? (?)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1982–1997 FC Nantes (drużyny juniorskie)
1997–2001 FC Nantes
2002–2004 Real Sociedad

Raynald Denoueix (ur. 14 maja 1948 w Rouen) – francuski piłkarz występujący na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

Całą karierę zawodniczą poświęcił jednemu klubowi, FC Nantes Atlantique. Pierwszy występ w jego barwach zaliczył w wieku osiemnastu lat, zaś ostatni trzynaście wiosen później. W tym okresie wraz z partnerami wywalczył trzy tytuły mistrza Première Division (w 1966, 1973 oraz 1977 roku) oraz Coupe de France w 1979 roku. Po zdobyciu tego ostatniego trofeum zdecydował się na zakończenie kariery piłkarskiej.

Już wkrótce powrócił do piłki nożnej i rozpoczął nowy etap w swoim życiu - zajął się szkoleniem młodych adeptów w ukochanej drużynie z Stade Marcel Saupin, która wkrótce przeniosła się na nowo wybudowany Stade de la Beaujoire. Przed sezonem 1996/97 z futbolem ostatecznie rozstał się menedżer opiekujący się zawodnikami w zielono-żółtych strojach, 59-letni Jean-Claude Suaudeau i doświadczonego menedżera, legendę klubu, zastąpił właśnie 49-letni wówczas coach drużyny juniorskiej. Pierwszy sezon w roli szkoleniowca nie wypadł najokazalej, gdyż drużyna zajęła zaledwie jedenaste miejsce. Jednak w ciągu następnych trzech sezonów prowadzeni przez Denoueix'a piłkarze sięgnęli aż po trzy trofea. W 1999 i 2000 roku kibice cieszyli się z triumfów w Pucharze Francji (po pokonaniu w finale najpierw drugoligowego CS Sedan, rok później po triumfie nad prawdziwą rewelacją rozgrywek, występującą wówczas w piątej lidze, amatorską drużyną Calais). Sezon 2000/01 był jeszcze bardziej udany. Wprawdzie nie udało się wywalczyć po raz trzeci z rzędu krajowego pucharu, ale nie to było najważniejsze. Niedoceniani gracze Les Canaries niespodziewanie wywalczyli wówczas tytuł mistrzowski. Pod jego wodzą na zestawienie Landreau - Laspalles, Gillet, Fabbri, S. Armand - Da Rocha, S. Ziani, Carrière, Olembe - V. Moldovan/Monterrubio (w obwodzie pozostawali także: Savinaud, Berson oraz Vahirua) nie było mocnych. Zespół po sześciu latach odzyskał prymat w lidze i zakwalifikował się do Ligi Mistrzów. Kilka miesięcy później Denoeuix został jednak zmuszony do opuszczenia stanowiska, ponieważ obrońca tytułu notował fatalne wyniki w lidze i po kilkunastu kolejkach znalazł się w... strefie spadkowej.

Pracę szkoleniową kontynuował w Hiszpanii, konkretnie w Realu Sociedad. Zdobył z nim wicemistrzostwo kraju w sezonie 2002/03, korzystając z takich graczy jak: Westerveld, Aranzábal, López Rekarte, Aranburu, X. Alonso, de Pedro czy Karpin a przede wszystkim doskonale wykorzystując potencjał ofensywny pary napastników: Darko Kovačević i Nihat Kahveci. Historia lubi jednak zataczać koło i po tym niewątpliwym sukcesie dla Francuza przyszedł... czas rozstania z klubem. Beznadziejne rezultaty osiągane na początku nowego sezonu skłoniły działaczy z Estadio Anoeta do zwolnienia menedżera. Od tej pory pozostaje na „bezrobociu”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]