Henryk Kasperczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Kasperczak
Ilustracja
Imię i nazwisko Henryk Wojciech Kasperczak
Data i miejsce
urodzenia
10 lipca 1946
Zabrze, Polska
Pseudonim Kasper, Henri
Pozycja pomocnik, obrońca
Wzrost 180 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1959–1965
1965–1966
1966–1968
1968–1978
1978–1980
Stal Zabrze
Stal Mielec
Legia Warszawa
Stal Mielec
FC Metz


0 (0)

55 (11)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1973–1978  Polska 61 (5)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1979–1984
1984–1987
1987–1988
1989–1990
1990–1992
1993
1993–1994
1994–1998
1998
1999–2000
2000
2000–2001
2001–2002
2002–2004
2006–2008
2008–2009
2010
2010–2011
2013–2015
2015–
FC Metz
AS Saint-Étienne
RC Strasbourg
Racing Club de France
Montpellier HSC
Lille OSC
 Wybrzeże Kości Słoniowej
 Tunezja
SC Bastia
Al Wasl Club
 Maroko
Shenyng Sealion
 Mali
Wisła Kraków
 Senegal
Górnik Zabrze
Wisła Kraków
AO Kavala
 Mali
 Tunezja
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Henryk Kasperczak w Wikicytatach Henryk Kasperczak w Wikicytatach

Henryk Wojciech Kasperczak (ur. 10 lipca 1946 w Zabrzu) – polski piłkarz grający na pozycji pomocnika, reprezentant Polski, olimpijczyk, trener.

Reprezentował barwy Stali Zabrze, Stali Mielec (dwukrotny mistrz Polski), rezerw Legii Warszawa oraz FC Metz. Członek Klubu Wybitnego Reprezentanta. Z reprezentacją Polski dwukrotnie uczestniczył na mistrzostwach świata (1974 - 3. miejsce, 1978) oraz na igrzyskach olimpijskich 1976 w Montrealu - srebrny medal.

Jako trener największe sukcesy odnosił z afrykańskimi reprezentacjami, biorącymi udział w Pucharze Narodów Afryki. Trenował także polskie zespoły: dwukrotnie Wisłę Kraków (trzykrotny mistrz Polski, dwukrotny zdobywca Pucharu Polski) oraz Górnika Zabrze. Wielokrotnie wymieniany wśród kandydatów na selekcjonera reprezentacji Polski.

Wczesne życie[edytuj]

Henryk Kasperczak urodził się w Zabrzu jako syn Jadwigi i Jana, którzy poznali się na robotach w Niemczech i po zakończeniu II wojny światowej osiedlili się w Zabrzu[1]. W 1965 roku zdał maturę w Technikum Nr 7 w Zespole Szkół Samochodowych im. Gen. Stefana Roweckiego „Grota” w Gliwicach.

Kariera piłkarska[edytuj]

Henryk Kasperczak karierę piłkarską rozpoczął w 1959 roku w Stali Zabrze, skąd w 1965 roku trafił do II-ligowej Stali Mielec. W latach 1966-1968 grał w rezerwach Legii Warszawa, skąd wrócił do Stali Mielec, z którym odnosił największe sukcesy w klubowej karierze. Najpierw w sezonie 1968/1969 awansował do II-ligi, a w następnym sezonie awansował do ekstraklasy.

Debiut w ekstraklasie zaliczył dnia 9 sierpnia 1970 roku w wygranym 5:2 meczu u siebie z Wisłą Kraków, w którym także Kasperczak strzelił swoje dwie pierwsze bramki w ekstraklasie - w 11. minucie na 1:0 oraz głową w 37. minucie na 2:2[2]. Od tego momentu Stal Mielec stała się jedną z najlepszych drużyn na krajowych boiskach. W sezonie 1970/1971 wygrał swoją grupę B w Pucharze Intertoto, a w sezonie 1972/1973 Stal Mielec pod wodzą węgierskiego trenera Károly'ego Konthy mająca w składzie oprócz Kasperczaka takich zawodników jak m.in.: Jan Domarski, Włodzimierz Gąsior, Witold Karaś, Zygmunt Kukla, Grzegorz Lato, Stanisław Majcher po raz pierwszy w historii zdobyła mistrzostwo Polski, dzięki czemu zadebiutowała w europejskich pucharach w Pucharze Europy 1973/1974, w którym rywalem w I rundzie był silny jugosławiański klub Crvena zvezda Belgrad, z którym mielecki klub uległ w dwumeczu 1:3 (1:2, 0:1) i odpadł z rozgrywek.

W sezonie 1973/1974 Stal Mielec rozgrywki ligowe zakończyła na 3. miejscu, a w sezonie 1974/1975 na 2. miejscu. Po objęciu w 1975 roku stanowiska trenera przez Edmunda Zientarę klub w sezonie 1975/1976 zdobył mistrzostwo Polski, dotarł do finału Pucharu Polski 1975/1976, w którym dnia 1 maja 1976 roku na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie uległ Śląskowi Wrocław 2:0 oraz do ćwierćfinału Pucharu UEFA 1975/1976, w którym uległ w dwumeczu niemieckiemu Hamburgerowi SV 1:2 (1:1, 0:1), za co został wyróżniony za rok 1976 nagrodami: Piłkarz Roku w plebiscycie „Piłki Nożnej”, Piłkarz Roku w plebiscycie „Sport”: 1976[3] oraz Sportowiec Roku województwa rzeszowskiego, krośnieńskiego, przemyskiego i tarnobrzeskiego w plebiscycie dziennika „Nowiny”: 1976[4]

W I rundzie Pucharu Europy 1976/1977 rywalem Stali Mielec był utytułowany klub hiszpański Real Madryt, z którym Stal Mielec przegrała dwumecz 1:3 (1:2, 0:1) i odpadła z rozgrywek. W sezonie 1977/1978 zdobyła Trofeo Colombino, a w rozgrywkach ligowych 1977/1978 zajęła 8. miejsce. Ostatni mecz w ekstraklasie Kasperczak rozegrał dnia 2 maja 1978 roku w przegranym 0:1 meczu u siebie z Górnikiem Zabrze[5].

Następnie wyjechał do Francji, gdzie grał w FC Metz, w którym zadebiutował dnia 19 lipca 1978 roku w wygranym 2:1 meczu ligowym z Olympique Marsylia, a pierwszą bramkę w Première Division strzelił dnia 25 sierpnia 1978 roku w zremisowanym 1:1 meczu z AS Nancy[6]. Ostatni mecz w Première Division rozegrał dnia 24 listopada 1979 roku, kiedy to FC Metz bezbramkowo zremisował z Stade Brest, a Kasperczak w 63. minucie zastąpił na boisku Christiana Synaeghela[7]. Potem zastąpił Marca Rastolla na stanowisku trenera drużyny, czym samym w wieku 33 lat zakończył piłkarską karierę. Łącznie w ekstraklasie polskiej rozegrał 209 meczów, w których strzelił 37 goli, a w Première Division rozegrał 55 meczów, w których strzelił 11 goli.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Henryk Kasperczak w latach 1973-1978 w reprezentacji Polski rozegrał 61 meczów, w których strzelił 5 goli. Debiut zaliczył dnia 20 marca 1973 roku na Stadionie Miejskim w Łodzi w meczu towarzyskim z reprezentacją Stanów Zjednoczonych, w którym w 55. minucie meczu strzelił również na 3:0 swoją pierwszą bramkę w reprezentacji Polski, a mecz zakończył się zwycięstwem Biało-czerwonych 4:0.

Mundial 1974[edytuj]

Henryk Kasperczak (po prawej) i Jan Tomaszewski po meczu z reprezentacją Brazylii na mistrzostwach świata 1974

Dnia 17 października 1973 roku reprezentacja Polski po remisie 1:1 z reprezentacją Anglii na stadionie Wembley w Londynie po 36 latach awansowała na mistrzostwa świata. Na mistrzostwach świata 1974 w RFN, na którym reprezentacja Polski zajęła 3. miejsce, Henryk Kasperczak był podstawowym zawodnikiem drużyny prowadzonej przez Kazimierza Górskiego i rozegrał wszystkie 7 meczów, a dnia 23 czerwca 1974 roku na Neckarstadion w Stuttgarcie rozegrał jeden z najlepszych w swojej karierze. Otóż wtedy reprezentacja Polski rozgrywała ostatni mecz Grupy D z faworyzowaną reprezentacją Włoch, w 44. minucie meczu Kasperczak podał piłkę do Kazimierza Deyny, który dalekim strzałem pokonał bramkarza rywali - Dino Zoffa i Biało-czerwoni podwyższyli prowadzenie na 2:0. Ostatecznie mecz zakończył się wynikiem 2:1 dla reprezentacji Polski, która z kompletem 6 punktów wygrała Grupę D, a reprezentacja Włoch z 3 punktami zajęła 3. miejsce i odpadła z mistrzostw.

Montreal 1976[edytuj]

Henryk Kasperczak w 1976 roku znalazł się w składzie reprezentacji Polski prowadzonej przez Kazimierza Górskiego na turniej olimpijski 1976 w Montrealu, na których również Kasperczak był podstawowym zawodnikiem. W finale reprezentacja Polski przegrała 3:1 z reprezentacją NRD i ostatecznie zdobyła srebrny medal, co uznano w kraju za porażkę, a trener Kazimierz Górski podał się do dymisji.

Mundial 1978[edytuj]

Henryk Kasperczak w 1978 roku został powołany przez selekcjonera reprezentacji Polski - Jacka Gmocha na mistrzostwa świata 1978 w Argentynie. Dnia 21 czerwca 1978 roku na Estadio Ciudad de Mendoza w Mendozie reprezentacji Polski z Kasperczakiem w składzie przegrała 1:3 z reprezentacją Brazylii i zajęła 3. miejsce w Grupie B drugiej rundy turnieju i odpadła z turnieju, a Kasperczak po tym meczu ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery.

Kariera trenerska[edytuj]

Henryk Kasperczak po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. W 1979 roku został trenerem francuskiego FC Metz, z którym w sezonie 1983/1984 zdobył Puchar Francji. Następnie w latach 1984-1987 trenował AS Saint-Étienne, a w latach 1987-1988 był szkoleniowcem RC Strasbourg, w latach 1989-1990 Racing Club de France (Trener roku 1990 we Francji według France Football), w latach 1990-1992 trenował HSC Montpellier (ćwierćfinał Pucharu Zdobywców Pucharów 1990/1991), a w 1993 roku Lille OSC.

Praca w Afryce i Azji[edytuj]

Henryk Kasperczak w latach 1993-1994 był selekcjonerem reprezentacji Wybrzeża Kości Słoniowej, z którą podczas Pucharu Narodów Afryki 1994 w Tunezji zajął 3. miejsce. Po tym turnieju objął stanowisko selekcjonera reprezentacji Tunezji, z którą w Pucharze Narodów Afryki 1996 w RPA zdobył wicemistrzostwo turnieju oraz uczestniczył w igrzyskach olimpijskich 1996 w Atlancie, na których reprezentacja Tunezji zajęła ostatnie - 4. miejsce w Grupie A i odpadła z turnieju.

Trenował również Orłów Kartaginy w Pucharze Narodów Afryki 1998, w którym jego drużyna przegrała w ćwierćfinale po rzutach z gospodarzami - reprezentacją Burkina Faso (1:1, k. 7:8) oraz z którą po 20 latach awansował na mistrzostwach świata 1998 we Francji, na których prowadził reprezentację Tunezji w dwóch spotkaniach. Po porażkach z reprezentacją Anglii (0:2) i reprezentacją Kolumbii (0:1) został zdymisjonowany. W ostatnim zremisowanym 1:1 meczu z reprezentacją Rumunii reprezentację Tunezji tymczasowo poprowadził asystent Kasperczaka - Ali Selmi.

Potem przez krótki czas trenował francuską SC Bastię, potem w latach 1999-2000 emiracki Al Wasl Club, w 2000 roku reprezentację Maroka, w latach 2000-2001 chiński Shenyng Sealion oraz w latach 2001-2002 reprezentację Mali, pod jego wodzą podczas Pucharu Narodów Afryki 2002 będąc gospodarzem turnieju zajęła 4. miejsce.

Wisła Kraków[edytuj]

Henryk Kasperczak jako trener Wisły Kraków

Henryk Kasperczak dnia 16 marca 2002 roku został trenerem Wisły Kraków[1], w której na ławce trenerskiej zadebiutował dnia 20 marca 2002 roku w zremisowanym 1:1 meczu z GKS-em Katowice w ramach 20. kolejki rozgrywek ligowych. W sezonie 2001/2002 z klubem sięgnął po wicemistrzostwo i Puchar Polski oraz dotartł do finału Pucharu Ligi, w którym przegrali w dwumeczu 4:2 (3:0, 1:2) w Legią Warszawa.

W sezonie 2002/2003 zdobył z klubem mistrzostwo i Puchar Polski oraz doszedł do 1/8 finału Pucharu UEFA (za co otrzymał nagrodę Trenera Roku 2002 w plebiscycie „Piłki Nożnej”), w której uległ w dwumeczu z włoskim Lazio Rzym 5:4 (3:3, 2:1) . W sezonie 2003/2004 obronił z Białą Gwiazdą mistrzostwo Polski. W II rundzie kwalifikacyjnej Ligi Mistrzów 2004/2005 Wisła Kraków trafiła na gruzińskie WIT Georgia Tbilisi, z którym gładko wygrali dwa mecze 8:2 i 3:0 i awansowała do następnej rundy, gdzie jej rywalem był jeden z najlepszych klubów świata – hiszpański Real Madryt, z którym Wisła Kraków przegrała dwa mecze 0:2 i 1:3 i zagrała w I rundzie Pucharu UEFA 2004/2005, gdzie niespodziewanie odpadła w rywalizacji z gruzińskim Dinamo Tbilisi (4:3, 1:2).

Mimo, iż Biała Gwiazda prowadziła w tabeli ligowej ze sporą przewagą w rundzie jesiennej sezonie 2004/2005, Kasperczak z powodu nie zaakceptowania nowych zasad współpracy został zdymisjonowany, a jego miejsce zajął Czech Verner Lička[8], jednak mimo zwolnienia zdobył mistrzostwo Polski w sezonie 2004/2005.

Dalsza kariera[edytuj]

Po zakończeniu pracy w Wiśle Kraków Henryk Kasperczak w styczniu 2005 roku dostał propozycję prowadzenia reprezentacji Egiptu, jednak ostatecznie nie dostał posady z powodu kłopotów finansowych Egipskiego Związku Piłki Nożnej oraz zbyt dużych oczekiwań finansowych samego zainteresowanego[9].

Dnia 26 czerwca 2006 roku został selekcjonerem reprezentacji Senegalu[10], z którą awansował do Pucharu Narodów Afryki 2008 w Ghanie, gdzie po remisie 2:2 z reprezentacją Tunezji i porażce 1:3 z reprezentacją Angoli w Grupie D dnia 28 stycznia 2008 roku został zwolniony. W ostatnim zremisowanym 1:1 meczu z reprezentacją RPA reprezentację Tunezji tymczasowo poprowadził asystent Kasperczaka - Lamine N’Diaye.

Dnia 16 września 2008 roku został trenerem Górnika Zabrze[11], z którym rozstał się dnia 3 czerwca 2009 roku po spadku zespołu do I ligi w sezonie 2008/2009[12]. Dnia 15 marca 2010 roku ponownie został trenerem Wisły Kraków[13], z którym zdobył w sezonie 2009/2010 zdobył wicemistrzostwo Polski. Jednak dnia 6 sierpnia 2010 roku biorąc odpowiedzialność za porażkę Białej Gwiazdy 2:4 (0:1, 2:3) w dwumeczu z azerskim Karabachem Agdam w III rundzie kwalifikacyjnej Ligi Europy 2010/2011 podał się do dymisji[14].

Henryk Kasperczak od dnia 17 listopada 2010 roku do dnia 18 marca 2011 roku pełnił funkcję trenera greckiego pierwszoligowego klubu AO Kavala[15][16].

Od dnia 30 grudnia 2013 roku został selekcjonerem reprezentacji Mali[17], z którą awansował do Pucharu Narodów Afryki 2015 w Gwinei Równikowej, gdzie po trzech remisach po 1:1 z reprezentacją Kamerunu, z reprezentacją Wybrzeża Kości Słoniowej i reprezentacją Gwinei odpadł z rozgrywek po losowaniu rzutu monetą[18], w związku z czym dnia 8 marca 2015 roku podał się do dymisji[19].

Potem Kasperczak był wymieniany wśród kandydatów na selekcjonera reprezentacją Wybrzeża Kości Słoniowej[20], jednak ostatecznie dnia 13 lipca 2015 roku po raz drugi został selekcjonerem reprezentacji Tunezji[21].

Statystyki[edytuj]

Klubowe[edytuj]

Klub Sezon Liga Liga[22] Puchar[23] Europa[24] Łącznie
Występy Bramki Występy Bramki Występy Bramki Występy Bramki
Stal Mielec 1965/1966 II liga
Łącznie
Legia II Warszawa 1966/1967 III liga
1967/1968 III liga
Łącznie
Stal Mielec 1968/1969 III liga
1969/1970 II liga
1970/1971 I liga 25 3 0 0 6 0 31 3
1971/1972 I liga 26 5 2 0 6 3 34 8
1972/1973 I liga 22 6 0 0 22 6
1973/1974 I liga 30 8 2 0 2 0 34 8
1974/1975 I liga 20 1 3 0 23 1
1975/1976 I liga 30 4 4 0 8 0 42 4
1976/1977 I liga 30 6 4 0 2 0 36 6
1977/1978 I liga 26 4 2 0 28 4
Łącznie 209+ 37+ 17+ 0+ 24 3 248+ 40+
Łącznie w karierze 209+ 37+ +7+ 0+ 24 3 248+ 40+

[25]

Reprezentacyjne[edytuj]

Reprezentacja narodowa Rok Występy Gole
 Polska
1973 15 2
1974 11 1
1975 9 1
1976 7 0
1977 11 1
1978 8 0
Łącznie 61 5

[26]

Gole w reprezentacji[edytuj]

# Data Miejsce Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1. 20 marca 1973 Stadion Miejski, Łódź  Stany Zjednoczone 3–0 4–0 towarzyski
2. 3 sierpnia 1973 Soldier Field, Chicago  Stany Zjednoczone 1–0 1–0 towarzyski
3. 9 października 1974 Stadion im. 22 lipca, Poznań  Finlandia 1–0 3–0 towarzyski
4. 8 października 1975 Stadion Miejski, Łódź  Węgry 2–1 4–2 towarzyski
5. 10 czerwca 1977 Stadion Narodowy, Lima  Peru 3–1 3–1 towarzyski

Sukcesy[edytuj]

Zawodnicze[edytuj]

Stal Mielec
Reprezentacyjne
Indywidualne

Trenerskie[edytuj]

FC Metz
HSC Montpellier
Reprezentacja Wybrzeża Kości Słoniowej
Reprezentacja Tunezji
Reprezentacja Mali
Wisła Kraków
Indywidualne

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Życie prywatne[edytuj]

Henryk Kasperczak ma małżonkę Małgorzatę i pięcioro dzieci[27].

Przypisy

  1. a b Henryk Kasperczak - Historiawisły.pl
  2. 1970-08-09 Stal Mielec - Wisła Kraków 5-2
  3. J. Filipowicz. Henryk Kasperczak dopiął swego – „Piłkarzem Roku 1976”. Zawsze pod górę. „Nowiny–Stadion”, s. 1, Nr 294 (8782) z 27 grudnia 1976. 
  4. Henryk Kasperczak sportowcem nr 1 olimpijskiego sezonu 1976. „Nowiny–Stadion”, s. 1, Nr 1 (8787) z 3 stycznia 1977. 
  5. 1978-05-02 Stal Mielec - Górnik Zabrze 0-1
  6. Henryk Kasperczak - FCMetz.com (fr.)
  7. FC Metz 0-0 Stade Brestois (fr.)
  8. Kasperczak zwolniony [data dostępu: 2004-12-14]
  9. Kasperczak za drogi dla Egiptu [data dostępu: 2005-01-07]
  10. Kasperczak oficjalnie trenerem reprezentacji Senegalu [data dostępu: 2006-06-26]
  11. Henryk Kasperczak trenerem Górnika Zabrze [data dostępu: 2008-09-16]
  12. Górnik za porozumieniem stron rozwiązał kontrakt z Kasperczakiem [data dostępu: 2009-06-03]
  13. [1] [Henryk Kasperczak trenerem Wisły] [data dostępu: 2010-03-15]
  14. Henryk Kasperczak nie jest już trenerem Wisły [data dostępu: 2010-08-06]
  15. Kasperczak trenerem Kavali [data dostępu: 2010-11-17]
  16. Kasperczak zwolniony z Kaváli [data dostępu: 2011-03-18]
  17. Henryk Kasperczak selekcjonerem Mali [data dostępu: 2013-12-30]
  18. PNA: Drużyna Henryka Kasperczaka odpadła z rozgrywek [data dostępu: 2015-01-29]
  19. Henryk Kasperczak odchodzi z reprezentacji Mali [data dostępu: 2015-03-08]
  20. Henryk Kasperczak kandydatem na selekcjonera Wybrzeża Kości Słoniowej [data dostępu: 2015-06-30]
  21. Henryk Kasperczak selekcjonerem reprezentacji Tunezji [data dostępu: 2015-07-13]
  22. Uwzględniono: III liga, II liga, I liga, Première Division.
  23. Uwzględniono: Puchar Polski, Puchar Francji.
  24. Uwzględniono: Puchar Europy – 4 (0), Puchar UEFA – 8 (0), Puchar Intertoto – 12 (3).
  25. Statystyki na Football National Teams (ang.)
  26. Statystyki na RSSSF.com (ang.)
  27. Henryk Kasperczak - OrłyGórskiego.pl

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]