Claude Makélélé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Claude Makélélé
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1973
Kinszasa, DRK
Wzrost 170 cm
Pozycja defensywny pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
–1992 Stade Brestois 29 ? (?)
1992–1997 FC Nantes 169 (9)
1997–1998 Olympique Marsylia 32 (2)
1998–2000 Celta Vigo 70 (3)
2000–2003 Real Madryt 126 (1)
2003–2008 Chelsea 140 (2)
2008–2011 Paris Saint Germain 80 (2)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1995–2008  Francja 71 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
2011–2013 Paris Saint-Germain (asystent)
2014 SC Bastia
2017 Swansea City (asystent)
2017– KAS Eupen
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
II miejsce Niemcy 2006 piłka nożna

Claude Makélélé (wym. [klod makelele]; ur. 18 lutego 1973 w Kinszasie w Demokratycznej Republice Konga) – były francuski piłkarz grający na pozycji defensywnego pomocnika. Makélélé, gdy był jeszcze bardzo młody, wyemigrował wraz z rodzicami do Francji, dzięki czemu reprezentował barwy Trójkolorowych.

25 lutego w wywiadzie dla oficjalnej strony Chelsea przyznał, że sezon 2009/2010 jest dla niego ostatnim w karierze. Po zakończeniu sezonu jednak zmienił decyzję i podpisał wygasającą umowę o kolejny sezon.

Dnia 12 czerwca Makelele oznajmił, że kończy karierę w sezonie 2010/11. Ostatnim klubem, w którym grał jest Paris Saint Germain. W tym klubie został najpierw doradcą dyrektora sportowego Leonardo, a 30 grudnia 2011 został asystentem ówczesnego trenera pierwszej drużyny, Carla Ancelottiego. Następnie pomagał w prowadzeniu zespołu Laurentowi Blancowi.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalną zaczynał w klubie Stade Brestois 29. W sezonie 1992-1993 grał już w klubie Ligue 1 FC Nantes. Szło mu tutaj naprawdę dobrze – przez 5 lat był zawodnikiem pierwszego składu, mimo tego, że był wówczas młodziutki. W każdym sezonie grał ponad 30 meczów, a także zdobył łącznie aż 8 bramek (najwięcej w sezonie 1996-1997, w którym strzelił 5 goli), co jak na tego piłkarza jest wyczynem niesamowitym. Defensywnym pomocnikiem zainteresowały się silniejsze drużyny, a najbardziej zdeterminowani byli włodarze Olympique’u Marsylia. W klubie z Marsylii również grał na wysokim poziomie, czego dowodem jest kupienie Makélélé już po roku przez Celtę Vigo. Tu pracował przez kolejne 2 sezony i należał do najlepszych w zespole. Świetne występy w Celcie zaowocowały transferem do Realu Madryt. Ten piłkarz od tzw. czarnej roboty nie był zbytnio ceniony przez kolejnych trenerów Królewskich, mimo to w każdym sezonie występował w podstawowym składzie. Po odejściu zawodnika niepochlebnie wypowiadał się o nim ówczesny prezes Florentino Pérez[1]. Co ciekawe, kiedy odszedł po 3 latach z Madrytu, wspaniała drużyna Galacticos rozsypała się jak domek z kart. Claude odszedł do Chelsea. W londyńskim zespole Makelele radził sobie świetnie, był ceniony przez trenera, kibiców i media. W lipcu 2008 roku przeszedł jednak do Paris Saint Germain. Spędził w tym klubie trzy sezony. Po sezonie 2010/2011 zdecydował zakończyć piłkarską karierę.

Makélélé odniósł wiele klubowych sukcesów. Pierwszym triumfem Francuza było zdobycie Mistrzostwa Francji w sezonie 1994-1995 w barwach Kanarków. Było to zresztą jedyne trofeum, które Makélélé zgarnął grając we Francji. W barwach Realu zdobył Mistrzostwo Hiszpanii w sezonach 2000-2001 i 2002-2003, Ligę Mistrzów na przełomie 2001 i 2002, oraz w tym samym sezonie Superpuchar Europy i Puchar Interkontynentalny. Kolejne sukcesy święcił w Chelsea, z którym zdobył Mistrzostwo Anglii w sezonach 2004-2005 i 2005-2006, a także Puchar Anglii w pierwszym roku grania na wyspach.

Przez wiele lat Makélélé był podporą reprezentacji Francji, w której zadebiutował w 1995 roku w zremisowanym 0:0 meczu z Norwegią. Łącznie od rozegrał 71 mecze nie strzelając przy tym żadnej bramki. W kadrze Claude również odnosił wielkie sukcesy. Występował na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie (1996), Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii (2002), Euro 2004, a także zdobył srebrny medal na Mundialu w Niemczech w 2006 roku. 21 lipca 2008 przeniósł się do Paris Saint-Germain na zasadzie wolnego transferu.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

30 grudnia 2011 roku został asystentem Carla Ancelottiego w Paris Saint-Germain.

24 maja 2014 roku został menedżerem SC Bastia i tym samym zastąpił Frédéric Hantz.

W styczniu 2017 został asystentem trenera Swansea City Paula Clementa[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie Belfast Telegraph (ang.)
  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)